Een Duitse vriendin besloot vorig jaar om van Keulen naar een gehucht vlak bij de voormalige Oost-Duitse grens tegen Polen aan te verhuizen. Voor mij een reden om me eens in die omgeving te verdiepen, want ik wilde haar zeker daar zo gauw mogelijk gaan bezoeken. Al snel ontdekte ik dat de Noord-Duitse deelstaat Mecklenburg-Vorpommern een heel waterrijk gebied is, het staat bekend om de vele meren, maar ook vanwege het grootste eiland van Duitsland: het eiland Rügen.
Hangbrug
Eerst een bezoek gebracht aan mijn vriendin en daarna óp naar Rügen, want het zou een prachtig eiland moeten zijn.
Het begint al op de autobahn als we in de verte de enorme, indrukwekkende hangbrug zien die het vasteland bij de Hanzestad Stralsund met het eiland verbindt. Daardoor wordt het eiland ook vaak een schiereiland genoemd: schier betekent namelijk “bijna”.
Maar ook de verschillende groene torens van Stralsund zijn duidelijk te zien. We rijden over de hangbrug en nemen gelijk de eerste afslag naar het plaatsje Altefähr omdat we vandaar uit een goede blik, over het water, op de stad hebben.
Stralsund
Heel toevallig parkeren we de auto bij de haven alwaar we een fiets/voetpontje ontdekken die in 15 minuten de overtocht naar het haventje van Stralsund maakt. Dat gaan we natuurlijk doen, we hebben tijd genoeg.
Stralsund blijkt een prachtige historische binnenstad te hebben, die in zijn geheel op de Unesco Werelderfgoedlijst staat. Smalle straatjes, mooie pleinen, grote kerken, historische pakhuizen en koopmanshuizen, het meeste in opvallende rode bakstenen. En dat alles vlak bij elkaar op een soort stadseilandje gelegen.
Wij wandelen vanaf de haven naar de Alter Markt. Dit oude plein is het hart van de stad met als hoogtepunt het oude bakstenen raadhuis en de gigantische Nicolai kerk, waarvan we de groen torens dus al vanuit de auto hebben gezien. We gaan op een gezellige terrasje zitten en bewonderen, samen met een handjevol andere toeristen, op ons gemak het mooie plein.
Rasender Roland
Weer terug op het eiland Rügen komen we terecht in het plaatsje Putbus waar we een prachtige stoomtrein op een stationnetje zien staan. Het blijkt de toeristische Rügensche smalspoor Bäderbahn te zijn met als bijnaam Rasender Roland. Nou is 30 kilometer per uur niet echt razend, maar evengoed wel een nostalgische belevenis.
Wij stappen in, onze fietsen mogen in een aparte wagon, en we rijden mee tot de badplaats Binz.
Binz
Binz is dé badplaats van het eiland. Met een mooi wit en heel schoon zandstrand.
We wandelen met de fiets aan de hand over een prachtige promenade met allemaal restaurants en barretjes. Hier is het gezellig druk. We komen uit bij het Kurhaus aan het begin van een 370 meter lange pier. Als ik dit schrijf denk ik aan Scheveningen, maar toch is het heel anders. Kleiner, gemoedelijker en veel rustiger.
Rügen blijkt heel geschikt voor fietstochten. Het eiland is vrijwel vlak, op wat duinen en heuvels na en er zijn goede fietspaden. Behalve dat zijn de meeste wegen heel rustig ondanks dat het hartje zomer en prachtig weer is als wij er zijn.
Sellin
We fietsen in zuidelijke richting over een mooi verhard fietspad naar de volgende badplaats; Sellin. Net als Binz is het een chique bedoeling hier. Grandeur, zoals dat heet. Je kunt zien dat hier van oudsher de mensen met geld kwamen, de huizen en villa’s zijn allemaal groots en indrukwekkend. Ook hier weer een keurig onderhouden, wit zandstrand met leuke strandhokjes.
Seebrücke
De hoofdstraat van Sellin eindigt bij een strandafgang vanwaar we een heel mooi uitzicht over de Seebrücke hebben. Ook weer een lange pier, maar deze is heel bijzonder: 394 meter lang met aan het begin een houten restaurant. We gaan via een lange trap naar beneden en zonder het zand te raken lopen we over een houten brug naar het restaurant.
Duikgondel
Daarachter loopt de pier door naar een koepel met een duikgondel, de duikerklok genaamd. Hiermee kun je naar de zeebodem en zou je bij helder water vissen en kwallen kunnen zien.
Wij zijn er helaas laat in de middag, dus de boel is al gesloten, maar dat heeft dan wel weer het voordeel dat we even later zien hoe prachtig verlicht de hele pier bij avond is.
We gaan terug naar Binz, want aan de noordelijke kant is nog veel meer te beleven.
Nu volgt een klein stukje geschiedenis: Binz grenst aan Prora, en daar werd in de nazitijd, in opdracht van Hitler, een hotel voor Duitse arbeiders/soldaten gebouwd. Het idee was dat een 10-daagse vakantie, betaald door de Staat, de arbeidsproductiviteit zou verhogen.
Kolos van Prora
Op een prachtige locatie aan het strand werd het langste hotel ter wereld gebouwd. 4,5 Kilometer lang en met 10.000 hotelkamers, compleet met zwembaden, restaurants, een theater en een bioscoop! Maar de 2e wereldoorlog brak uit waardoor er geen plaats meer was voor een vakantie, de arbeiders waren op andere plekken nodig. Daardoor is het gebouw nooit in gebruik genomen.
Jarenlang heeft het staan verpauperen tot ver na de oorlog. Afbreken was geen optie, want het was veel te degelijk gebouwd. Zelfs een poging tot opblazen had geen succes.
Pas na 2015 heeft een groot gedeelte een nieuwe bestemming gekregen. Luxe vakantie- en koopappartementen, restaurants, bars, een hotel en een jeugdherberg zijn inmiddels in gebruik genomen.
Maar nog lang niet alles is gerenoveerd en de grauwe, betonnen bunkers geven ons een triest gevoel. Het is allemaal wat overweldigend.
We zijn toe aan wat luchtigers, we gaan de beroemde krijtrotsen zoeken, typerend voor Rügen en één van de vijf die in Europa te vinden zijn.
Krijtrotsen
We fietsen naar het Jasmund Nationaal Park want daar zou het moeten zijn. De wegaanduiding naar het bezoekerscentrum is duidelijk aangegeven. We parkeren onze fietsen en gaan lopend naar een uitzichtpunt. Het is ons tot nu toe onduidelijk óf en hoe we die krijtrotsen gaan zien, want volgens mij staan we er bovenop!
En inderdaad, ik was er al bang voor: we komen uit bij een klein platform, het Victoria Sicht, waar ca. 10 mensen tegelijk op kunnen staan. Vandaaruit is het zeezicht prachtig, maar om de witte rotsen te zien moeten we over de rand hangen om links van ons een klein stukje te kunnen zien. Redelijk teleurstellend dus!
Königsstuhl
We besluiten om via een wandelpad naar beneden te gaan zodat we vanaf het smalle kiezelstrandje een beter zicht krijgen. En eindelijk, vanaf daar kijken we omhoog tegen de beroemdste rots van Rügen, de 118 meter hoge Königsstuhl.
Wij zijn er op een hele zonnige dag waardoor het glinsterende wit van de rotsen duidelijk afsteekt tegen de blauwe zee en heldergroene bomen. Werkelijk heel mooi!!
Maar goed, we moeten verder, want we hebben nog ca. 10 kilometer wandelen voor de boeg. De Hochuferwandelroute door het Jasmund nationale park is één van de mooiste van Duitsland.
Jasmund Nationaal Park
Het meer dan 700 jaar oude beukenbos staat sinds 2011 op de UNESCO Werelderfgoedlijst en is schitterend. We lopen tijdens de route langs prachtige plekken in het bos, uitzichtpunten met vergezichten op zee én op de rotsen. Het is een lange tocht, maar zeker de moeite waard.
We komen uit op de boulevard van de badplaats Sassnitz waar we op een gezellig terras wat te eten en drinken bestellen. We hebben het verdiend, vinden we zelf.
Om onze fietsen op te halen gaan we met de pendelbus terug naar het bezoekerscentrum. Vervolgens binnen 10 minuten terug in Sassnitz waar we in een heerlijk hotel overnachten. Al met al is het een vermoeiende dag geweest!
Sassnitz
Sassnitz is een badplaats, maar heeft vrijwel geen strand. Wel een mooie wandelboulevard en een drukke haven, die bekend staat als de poort naar Scandinavië. Vanaf een lange pier met een kleine groen witte vuurtoren op de punt hebben we een goed zicht op de verschillende ferry’s die aankomen en vertrekken.
Kap Arkona
Voor ons rondje Rügen gaan we de volgende dag naar het noordelijkste puntje van het eiland. Kaap Arkona is een fotogenieke plek met verschillende vuurtorens in een mooi landschap. Wel redelijk druk en toeristisch. Auto’s moeten op een parkeerterrein achtergelaten worden en met een toeristentreintje kan je naar de vuurtorens gebracht worden (allemaal tegen kosten natuurlijk). Gelukkig hebben wij de fietsen bij ons.
Vlak bij Kap Arkona ligt, direct aan zee, het klein vissersdorpje Vitt. Met onze fietsen aan de hand dalen we door de duinen een stukje af naar het dorpje.
Vitt
Vanaf het kleine strandje hebben we een mooi zicht op de Kaap met krijtrotsen, maar leuker vinden we het dorpje zelf. Prachtige huisjes en een restaurantje waar we een traditioneel Rügens “ Fischbrötchen” eten. Het is niet meer dan een broodje met een stuk gepaneerde vis, wat sla en huisgemaakte saus erop, maar het bijzondere zit hem in de vis, supervers, zojuist gevangen dus. Ook populair is de Ostsee Hering en de Flunder, heerlijke haring en bot, tenminste, als je ervan houdt!
Dat Rügen best groot is merken we zo langzamerhand wel, want we hebben nog steeds niet alle noemenswaardige plekken gezien. Zoals het eiland Hiddensee bijvoorbeeld.
Hiddensee
Zoals de naam al aangeeft ligt dit autovrije eilandje een beetje verstopt. Het is te bereiken met een pontje vanuit Schaprode aan de noordkust van Rügen. Het eiland is vanwege de prachtige natuur heel geliefd bij fietsers en wandelaars en dat merken we als we aankomen. Automobilisten hebben moeite om op het grote parkeerterrein buiten het dorp nog een plekje te vinden. Uiteraard zijn wij op de fietsen gekomen en kunnen gelijk mee op het pontje.
Duindoornbes
Tijdens de rit over het langgerekte eiland komen we wederom langs een vuurtoren en ontdekken we alle drie de dorpjes op het eiland. Het is grappig om te zien dat veel vervoer hier nog met paard en wagen gaat.
Gelukkig zien we onderweg ook de veel voorkomende duindoornbes. De oranje besjes geven een mooie kleur aan het landschap.
Van de besjes van deze struik worden allerlei producten gemaakt, zoals thee, snoepjes en sapjes. Wij kiezen voor een lunch met duindoornyoghurt als toetje en dat is erg lekker. Zo lekker dat we een goede reden hebben om bij een kleine souvenirwinkeltje wat duindoornbes cadeautjes te kopen om mee naar huis te nemen.
Tot slot
Rügen is een zeer veelzijdig eiland met heuvels, veenlandschap, loofbossen, kiezel- en zandstranden. De natuur is prachtig en de badplaatsen zijn mondain te noemen. Het eiland is vooral geschikt voor “buitenmensen”.
Voor wandelaars en fietsers is er genoeg te zien en te doen. Zonaanbidders zijn natuurlijk vooral afhankelijk van het mooie weer en die tijd is beperkt: de warmste maanden zijn juli en augustus, hoewel juni en september ook aangenaam kunnen zijn.
TIP
Gebruik zoveel mogelijk fietsen of openbaar vervoer en laat de auto achter bij het overnachtingadres. Parkeren in en om de badplaatsen en toeristische bezienswaardigheden is óf onmogelijk óf gruwelijk duur.
Geschreven door: Marianne van Hal