bezienswaardigheid

Nieuw-Zeeland 1: Noordereiland, Maori’s, vulkanen en prachtige baaien

door

Eindelijk is het dan zo ver! Na veel voorbereidingen gaan we midden oktober voor bijna 2 maanden naar Nieuw-Zeeland …

Wynyard Quarter

Na onze aankomst in Auckland slapen we heerlijk het klokje rond en starten we de dag met een ontbijtje in de stad. Daarna lopen we door naar de haven waar de cruiseterminal is en naar Wynyard Quarter, een nog in ontwikkeling zijnd gebied met allerlei gezellige restaurants en terrassen.

Uiteraard proberen we één van deze terrassen uit.

Auckland Domain

We vervolgen onze weg naar Auckland Domain, een enorm park met onder andere het War Memorial Museum en een prachtige wintertuin met bloemen en planten.

In het park zijn ook wandelpaden waar je je in het tropisch regenwoud waant. Via het Albert Park lopen we het centrum weer in en halen wat eten voor de avond.

Coast to Coast trail

Na weer een goede nachtrust gaan we vandaag wandelen en wel de Coast to Coast trail, een wandeling van Onehunga Reclaimed Beach naar Viaduct Basin over een afstand van 16 kilometer. We nemen de bus om bij het beginpunt te komen.

De eerste ‘stop’ is One Tree Hill, een park dat is ontstaan uit drie vulkanen. Twee zijn er ingestort en de derde is versierd met een obelisk. Een aardige klim om er te komen, maar de beloning is een 360 graden uitzicht over Auckland.

Afdalen maar weer en via Cornwall Park met de prachtig bloeiende Japanse kers komen we bij Mount Eden. Ook dit is weer een klimmetje naar een ingestorte vulkaan, maar wat een geweldige plek! Je kunt bovenlangs de krater lopen en daarachter zie je de skyline van de stad.

Lekker verder wandelend komen we langzamerhand weer in het centrum van Auckland aan en eindigen in Viaduct Basin. Daar zijn aan de haven weer genoeg restaurants en we kiezen voor de Mexicaan.

Camper ophalen

De volgende dag pakken we de tassen weer en gooien deze op onze rug. Op naar de camper, ons verblijf voor de komende 8 weken. Vlakbij de luchthaven halen we deze op. Ophalen van een camper duurt altijd langer dan je denkt, dus houden we onze eerste rit kort. Na het bevoorraden van de camper is het ‘keep left’ naar onze eerste stop Whangarei.

Daar gaan we ons ‘huisje’ voor de komende weken inrichten en maken we een makkelijke maaltijd.

Naar Whangarei Falls

Wakker worden, de gordijntjes opzij schuiven en de zee zien! Het zonnetje piept er ook door, dus de tafel en stoelen kunnen buiten voor het ontbijt.

Het is lente in Nieuw-Zeeland, net andersom dan bij ons.

We pakken weer in en gaan op weg naar de Whangarei Falls. Om de dag te beginnen een makkelijke en korte wandeling naar prachtige watervallen. Omdat het lente is zijn de watervallen ook nog lekker vol.

Rewa Village

Hup de camper weer in en koers richting Kerikeri. Daar aangekomen lunchen we eerst. Wat is zo’n camper toch handig, alles bij de hand! We staan op de parkeerplaats bij Rewa Village, een klein,oorspronkelijk, Maori dorp.

Na dit bezocht te hebben lopen we naar de overkant en bezoeken we The Stone Store, het oudste stenen huis van het land. Daarnaast staat het houten Kemp House, het oudste nog bestaande gebouw van Nieuw-Zeeland.

Geweldige watervallen

Vanaf dezelfde parkeerplaats begint er ook een wandeling naar diverse watervallen. Wij kiezen voor de vrij lage en brede Wharepuke waterval en een stukje verderop de hoge Rainbow Falls.

Watervallen blijven geweldig om te zien, machtig mooi!

Tijd om terug te gaan naar de camper en eens te kijken waar we vanavond gaan overnachten.

Naar Okiato

Het wordt de plaats Paihia in het gebied Bay of Islands. Na het ontbijt rijden we naar Opta om de ferry te nemen naar Okiato. Dit is de eerste hoofdstad geweest van Nieuw-Zeeland.

In deze tijd is het niet meer dan een gehucht.

Naar Whangamumu Trail

De rit naar de Whangamumu Trail voert ons over kronkelwegen met telkens een ander uitzicht. Dan weer langs mangroven, dan weer door bossen en langs de meest prachtige baaien.

De WhangamumuTrail is een wandeling van 4 kilometer naar het Whale Station. De start is over wat grasland, wat al vrij snel overgaat in bos. Uiteindelijk wordt het een behoorlijke uitdaging over de soms nog wat gladde paden. Door onze ervaring in Noord-Macedonië zijn we nu voorzien van wandelstokken wat het allemaal iets makkelijker maakt en vooral veiliger. Op ongeveer driekwart van de wandeling worden we beloond met een prachtig uitzicht over de Whangamumu baai.

We vervolgen onze weg en vanuit het bos staan we ineens op de top van een schitterend groene heuvel. Deze nog even afdalen en dan staan we als ‘Remi’ op een prachtig klein strandje.

Vijf minuten verderop is het Whale Station, maar door de vloed kunnen wij deze niet bereiken. We nemen dezelfde weg weer terug naar de camper waar we lunchen.

Via het oude plaatsje Russell, met onder andere de oudste begraafplaats van het land, rijden we weer naar de ferry om zo weer naar de camping te gaan.

Schitterend uitzicht bij Omapere

De volgende dag trekken we weer verder. We brengen een kort bezoekje aan de Haruru watervallen, deze liggen min of meer langs de weg. Dan op naar Omapere, een plaatsje met schitterend zicht op een baai, grote zandduinen en de Tasman Zee.

Tot nu toe waren alle bezochte plaatsen aan de oostkant van het Noordereiland, nu zijn we aan de westkant.

Waipoua Kauriforest

Na een korte stop rijden we in circa 20 minuten naar Waipoua Kauriforest. In dit bos staan nog een aantal Kauri-bomen. Dit zijn gigantische bomen die duizenden jaren oud zijn.

De eerste die we zien is de Tane Mahuta, de grootste boom van het land, ruim 51 meter hoog en een omtrek van ongeveer 14 meter! Later zien we nog wat van deze bomen, maar de eerste wordt niet meer overtroffen.

Tijd om na te gaan denken over een slaapplaats. We kiezen voor Port Albert. Via de app Campermate kun je eenvoudig campings vinden. Hierop staan ook gratis kampeerplekken. Port Albert is er zo eentje, gelegen aan de Topuni rivier.

Cathedral Cove

De ochtendzon wekt ons weer en na het ontbijt rijden we weer richting Auckland. Het weer kan hier snel veranderen en onderweg hebben we behoorlijk wat regen. Dat is wat het landschap hier zo groen maakt. Ons doel voor deze dag is Whitianga op het schiereiland Coromandel. Als eerste bezoeken we Cathedral Cove. Een wandeling van circa 45 minuten brengt ons naar een geïsoleerd wit strandje aan de fantastisch azuurblauwe Grote Oceaan. Op dit strandje is een rotswand waarin een grote doorgang is gesleten. Het puntje in het ‘plafond’ doet denken aan een kathedraal.

Door de doorgang heen zie je in de oceaan een eenzame rots liggen. Een idyllisch plaatje!

Hot Water Beach

Na de klim terug naar boven rijden we naar Hot Water Beach. Een heel bijzonder strand … Graaf bij eb een kuil op dit strand en deze stroomt al snel vol met grondwater, warm water, soms heet water! Wat een aparte ervaring zeg.

Tijd om weer een plekje te zoeken voor de nacht. Het wordt een gratis plaats aan Buffalo Beach met prachtig uitzicht over de oceaan.

Niet naar New Chums Beach

We worden de volgende dag gewekt met hard gebons op de camper. Iemand had het bordje verplaatst, het blijkt dat we hier toch niet mogen staan. We moeten dus binnen een half uur weg zijn!

Om 8.00 uur staan we dus al in de supermarkt en kopen we verse broodjes en doen direct wat andere boodschappen. Natuurlijk zoeken we wel een mooie plek uit aan het water om even rustig te ontbijten. Daar na is het tijd om weer op weg te gaan. Vandaag als eerste naar Whangapoua om een wandeling naar New Chums Beach te maken. We lopen een prachtig bijna wit strand op, en stuiten op een soort rivierbedding die uitstroomt in de zee.

Voor de wandeling moeten we deze oversteken. Dat gaat helaas niet lukken, dus hier gaan we uiteindelijk niet wandelen. Voortaan maar even de tijden van eb en vloed opzoeken van te voren.

Driving Creek Railway

We rijden over het groene schiereiland naar de plaats Coromandel en stoppen bij Driving Creek Railway. Een kunstenaar heeft hier een spoorlijn van ongeveer 2,7 kilometer aangelegd, waarbij je stijgt naar een hoogte van circa 167 meter boven zeeniveau.

We stappen uit bij de Eyefull Tower en hebben een geweldig uitzicht op Coromandel en haar kustlijn.

309 Road

Na de lunch rijden we de 309 Road op, een gravelweg net buiten Coromandel. We bezoeken als eerste Waiau Kauri Grove, een korte wandeling naar weer wat imposante kauri bomen.

Daarna een stop bij de Waiau Falls en verderop The Waterworks. Dit is een park met allerlei speel- en kunstobjecten die aangedreven worden door water. Een prima plek voor wat vermaak. Spelen met water is immers voor alle leeftijden nog leuk.

Onze overnachtingsplaats is voorlopig de laatste aan de zee. Dat overnachten aan zee is soms behoorlijk heftig qua weer. Wat een storm en regen vannacht, de oordoppen hebben hun werk weer goed kunnen doen. Hoewel ze het heen en weer schudden van een camper niet tegenhouden.

We hebben inmiddels helaas problemen met ons toilet dus maar even de verhuurmaatschappij gebeld. We spreken af dat we op onze volgende bestemming een nieuwe toiletcassette krijgen.

Wandelen bij Blue Springs

Het eerste deel van de rit voert over een bochtige weg langs de mooie ruige kustlijn aan de westkant van het schiereiland Coromandel.

Het tweede deel door een relatief vlak, bijna polderachtig, landschap. Onderweg stoppen we voor een wandeling bij de Blue Springs. Hier lopen we langs een kraakhelder riviertje met grote lange groene waterplanten. Het is een klein stukje van de Te Waihou Walk.

Rotorua

Na een koude nacht (we slapen alle nachten al onder een dekbed en deken, maar  vannacht hebben we ook de thermobroek nog aangedaan) en een warme douche, is de monteur er al voor het toilet  en kunnen we weer op weg. Op naar Te Puia, een geothermisch park gecombineerd met Maori cultuur. We starten met een rondleiding van een uurtje door het park en lopen als eerste door een kiwi-verblijf. Leuk om onze eerste kiwi’s te zien van Nieuw-Zeeland.

Daarna lopen we in sneltreinvaart langs de geiser, modderbaden en hotpools en nog even de art-school door. Hier maken ze Maori-kunst zoals houtwerk, sieraden, traditionele kleding en tatoeages. Na de lunch lopen we op ons gemak zelf nog een rondje door het park. Eerst weer langs de Pōhutu geiser, deze geiser spuit één à twee keer per uur en kan een hoogte bereiken van 30 meter.

Vervolgens bekijken we nog de bubbelende modderbaden, hotpools en nemen plaats op door de aarde verwarmde rotsen. Heerlijk op een frisse dag als vandaag. Waar je ook loopt, op verschillende plaatsen zie je stoom uit de aarde komen.  Ik vind het zo bijzonder dat de aardkorst waarop ik zelf ook woon op sommige plekken op de wereld zo anders is.

Halverwege de middag brengen we nog een bezoek aan een Maori-voorstelling. Muziek, liederen en dans, waaronder natuurlijk de traditionele haka-dans.

In de camper doen we nog een spelletje en maken ons klaar voor weer een koude nacht.

Watervallen

Deze nacht pakken we onze slaapzak extra erbij en dat is net even iets comfortabeler.

Vandaag maken we er een rustige dag van en rijden vanaf Rotorua naar de kust. We maken een korte stop bij de Okere watervallen. Deze watervallen werden vroeger gebruikt om stroom op te wekken.

Daarna lopen we door naar de Tutea watervallen. Deze watervallen bevatten de hoogste stroomversnelling ter wereld waar je vanaf kunt raften en kanoën. Als laatste lopen we nog even naar de Trout Pool watervallen. Ook weer prachtig en krachtig.

Via en ommetje door het binnenland, waar we langs prachtig groene heuvels rijden met schapen, koeien en alpaca’s, rijden we weer terug naar Rotorua. Na de lunch verlaten we deze stad en zetten alvast koers naar onze volgende bestemming Wai-O-Tapu. We kamperen vanavond achter een taverne op een grasveld. Geen officiële camping, geen stroom dus, maar wel een warme douche!

Lady Knox geiser

Onze overnachtingsplaats ligt tegenover de ingang van Wai-O-Tapu, een ander geothermisch park. Bij dit park willen we op tijd zijn omdat elke dag om 10.15 uur de Lady Knox geiser gaat spuiten.

Dit weten ze zo precies omdat ze er zeeppoeder ingooien. Dit klinkt natuurlijk behoorlijk nep, echter deze geiser is circa 100 jaar geleden door middel van zeeppoeder ontdekt. Op deze plek werden toen gevangenen aan het werk gezet en deze wasten zichzelf en hun kleding in een hotpool met zeeppoeder. Na gebruik van dit zeeppoeder barstte er ineens een geiser los … Vervolgens hebben zij er een soort schoorsteen omheen gebouwd zodat de geiser hoger ging spuiten.

Wai-O-Tapu park

Lady Knox ligt iets buiten het Wai-O-Tapu park en na de uitbarsting rijden we naar het park zelf. Hier zijn 3 wandelingen uitgezet die ons langs alle bronnen, modderpoelen, kraters en terrassen leidt. Een terras is een soort plateau waarover overtollig water uit de warmwaterbron overheen spoelt.

Sommige modderpoelen in dit park bevatten ongeraffineerde ruwe aardolie, kraterwanden hebben een gele kleur door zwavel en er is een krater gevuld met overtollig water uit de Champagne Pool. Het water in deze krater is gifgroen met een pH-waarde van 2, extreem zuur en een temperatuur van 14 graden. Terwijl de bronnen er omheen met gemak 74 graden zijn.

De eerder genoemde Champagne Pool is fabuleus met prachtige kleuren. Het is de grootste warmwaterbron van Nieuw-Zeeland met een doorsnede van 65 meter en een diepte van 62 meter. De naam Champagne Pool komt van het feit dat het water op plekken bubbelt en daardoor klinkt als sprankelende champagne. Deze bubbels worden veroorzaakt door kooldioxide.

De andere wandelingen gaan door licht bebost gebied en eindigen bij het meer waar het water uit het park heen stroomt. Onderweg hoor en zie je de aardkost op diverse plaatsen bubbelen. Heel bijzonder.

Aratiatia Rapids

We gaan weer op weg, in deze omgeving zijn nog een drietal van deze parken, maar we vinden het mooi geweest. Onze eindbestemming voor vandaag is Taupo. Onderweg komen we langs de Aratiatia Rapids, een krachtige stroomversnelling die ontstaat doordat elke paar uur de schuiven van het stuwmeer erachter open gaan.

Per toeval zijn we precies op deze locatie als dit ook daadwerkelijk gebeurd.

Klik hier voor het vervolg van dit verhaal.

 

Geschreven door: Nicole Bakker

Menorca, het eiland van de adembenemende stranden en zonsondergangen

door

Bij aankomst op de luchthaven van Menorca snap je gelijk waarom dit eiland zo kindvriendelijk is. Rondom de bagagebanden staan overal boxen waar de kinderen even in kunnen spelen terwijl er gewacht wordt op de koffers.

Als we alle spullen hebben, vertrekken we richting onze accommodatie met een transferbus die er ongeveer 1 uur over doet. Met 20 kinderen in 1 bus is het een vrij rumoerig ritje maar tsja dat weet je als je naar Menorca gaat.

In ons heerlijke hotel aangekomen pakken we de spullen uit en gaan daarna even een hapje eten. Wij hebben niet voor all inclusive gekozen maar voor vanavond is het wel even makkelijk om in het hotel te eten.

Een uitgebreid kinderbuffet, heerlijke ijsjes die ze zelf mogen versieren en een chocoladefontein zorgen ervoor dat onze zoon zegt hier elke avond te willen eten. Dat zijn we niet van plan eigenlijk maar het zegt wel weer iets over de kindvriendelijkheid van het eiland.

Eerst even rust

De volgende ochtend genieten we van een lekker ontbijtje op ons terras in het zonnetje. Daarna eerst maar eens het zwembad verkennen en lekker genieten van onze welverdiende vakantie! Ons hotel ligt op maar 5 minuten lopen van Cala’n Bosch. Een kleine maar knusse plaats met diverse restaurants gelegen rondom de mooie haven.

Er hangt een fijne sfeer en voordat we gaan eten lopen we eerst langs de verlichte kade en zoeken we uiteindelijk een restaurant uit met ja … een ballenbak en speeltoestellen. Zodra je plaats neemt worden de kinderstoelen direct bijgeschoven, de kleurplaten op tafel gelegd en de kindermenu’s tevoorschijn gehaald. Wij zijn er aan het eind van het seizoen maar overal is het personeel enthousiast en gaat iedereen zeer leuk met de kinderen om! Echt heel fijn om hier lekker uit eten te gaan en nadat onze kinderen beide in slaap vallen in de buggy kunnen wij lekker genieten van de gezellige sfeer met een heerlijk wijntje in de hand!

Met de huurauto naar Cala Macarella

Na een aantal dagen te hebben uitgerust halen we onze huurauto op waarvan het verhuurkantoor ook in Cala’n Bosch is gelegen. Tijd om het eiland te verkennen en te ontdekken wat voor moois Menorca te bieden heeft. Na een paar dagen zwembad te hebben gezien, willen we graag naar 1 van de vele mooie stranden waar Menorca om bekend staat.

De baai Cala Macarella wordt omschreven als een waar paradijs en als je het moet geloven net een ansichtkaart. We vertrekken bepakt en bezakt redelijk op tijd maar halverwege blijkt dat we niet de enige zijn. Ondanks het naseizoen (begin september) is het vreselijk druk en komen we in een file terecht waar geen eind aan lijkt te komen. Eenmaal aangekomen blijkt het strand vol te zitten en worden we weer terug gestuurd. Een goede tip voor een bezoek aan Cala Macarella … kom heeeel erg op tijd want anders is het vol. Dan maar een andere baai, er zijn er tenslotte genoeg!

Cala Galdana

We rijden door naar Cala Galdana, ook gelegen in het zuiden van Menorca. Een wat grotere baai waar je gezellig een drankje kunt doen en gebruik kunt maken van de vele watersporten. Inmiddels hebben we trek gekregen en gaan we eerst even ergens lunchen. Een geweldig leuk restaurant middenin het centrum met uitzicht op de kliffen trekt onze aandacht.

Naast het geweldige uitzicht heeft het ook nog eens een klein zwembadje voor peuters en 2 fantastische glijbanen die uitkomen op het terras. Onze oudste zoon is het inmiddels wel zat en wil zwemmen dus dat komt goed uit! Voor mij het ultieme vakantiegevoel … Zitten in de zon op een terras met een fantastisch uitzicht en kinderen die zich prima vermaken!

Na de lunch gaan we via een loopbrug dan eindelijk het strand verkennen. Cala Galdana is zo bijzonder omdat de kliffen spectaculair zijn en op de achtergrond liggen de dennenbossen.

Zeer de moeite waard om hier eens naar toe te gaan, zeker in combinatie met het gezellige centrum. Ook hier is het wel erg druk en toeristisch maar ik zou het zeker niet gemist willen hebben.

Ciutadella

Een dagje Ciutadella mag niet ontbreken tijdens onze vakantie. Deze historische stad heeft de bijnaam ‘Vella i Bella’ wat oud en mooi betekent. Omdat de binnenstad vrij klein is besluiten we maar gewoon te gaan lopen en zien we wel wat de stad ons brengt.

Vrijwel direct lopen we tegen de mooie kathedraal aan. Het is de oudste kerk van de stad en heeft als een van de weinigen de invasie van de Turken overleefd. De Kathedraal is in Catalaans Gotische stijl gebouwd en heeft prachtige details. Helaas is het interieur van de kathedraal tijdens een burgeroorlog wel voor een groot deel vernield.

We vervolgen de straat en komen uit bij het oude plein Placa Nova. Hier vind je verschillende barretjes en cafe’s en omdat het erg warm is deze dag gaan we eerst even lekker iets drinken. We nemen er ook een bocadillo bij. Een Spaans belegd broodje waar van alles op kan. Zoet, hartig, warm, koud enz. Eigenlijk is het ‘gewoon’ een stokbroodje maar een bocadillo bestellen klinkt natuurlijk veel leuker dan een broodje kaas.

De haven

Dan lopen we naar de haven van Ciutadella. Vroeger werd deze haven voornamelijk gebruikt door vissers en waren de vissersbootjes die in en uit kwamen varen een bezienswaardigheid voor de toeristen. Tegenwoordig is de haven overgenomen door de pleziervaart en hebben de vissersbootjes plaats moeten maken voor pleziervaartuigen.

Het betekent niet weg dat de sfeer is verdwenen want de winkeltjes en restaurants maken het tot een gezellig geheel. Boven de haven bevindt zich nog een prachtig uitkijkpunt en hier genieten we even van het uitzicht dat Ciutadella te bieden heeft.

Placa d’es Born

Dan is het tijd voor Placa d’es Born. We zijn hier al eerder langs gelopen en besluiten hier te gaan lunchen. Dit plein is benoemd tot een van de mooiste pleinen van heel Spanje. Het wordt namelijk omringd door verschillende historische gebouwen, zoals bijvoorbeeld de paleizen Palau de Torre-Saura en Palau Salort en het stadhuis.

Op het plein staat een herdenkingssteen welke staat voor de slachtoffers die zijn gevallen tijdens de inval van de Turken. Kinderen kunnen hier ook lekker hun gang gaan want er is een leuke speeltuin grenzend aan de terrasjes. We realiseren ons dat we nog helemaal geen sangria op hebben dus bestellen lekker een kannetje met een aantal heerlijke tapas!

Na de lunch vind ik dat het nog even tijd is om te shoppen. Ik heb het geluk dat (ondanks dat mijn gezin uit mannen bestaat) zij dit ook leuk vinden. Waar je ook loopt, overal zie je de Avarcas (of Menorquinas). Dit zijn traditionele, handgemaakte sandalen die op Menorca zelf gemaakt worden. Niet helemaal mijn smaak maar omdat je deze sandalen in werkelijk alle kleuren kunt kopen zorgt dit wel voor een heel vrolijk plaatje.

Ook al is elk winkeltje hetzelfde en verkopen ze overal hetzelfde toch is het heerlijk om door de smalle straatjes van deze prachtige historische stad te slenteren. Met ieder een paar Havaianas op zak zit Ciutadella erop voor ons en zijn we toe aan een verfrissende duik in het zwembad!

Cala Blanca

Ook gaan we nog een avond naar de plaats Cala Blanca. We hebben gehoord dat hier de meest prachtige zonsondergangen te zien zijn en omdat het lekker dicht bij Cala’n Bosch ligt besluiten we hier te gaan dineren. Cala Blanca is een kleine badplaats met een autovrije winkelstraat.

Het heeft een bijzondere rotsachtige kustlijn, super leuk om hier met kinderen te klimmen en te klauteren en op zoek te gaan naar schelpen en kleine waterdieren. Ook in deze plaats weer gigantische glijbanen langs de kust uitkomend op gezellige terrassen.

De baai van Cala Blanca is rustig en loopt langzaam af in zee waardoor het de perfecte baai is met kleine kinderen. Als het wat schemerig begint te worden zoeken we een leuk restaurantje op. De restaurants liggen rondom de baai wat hoger gelegen waardoor het uitzicht inderdaad fenomenaal te noemen is.

Alle restaurants hebben trappen die bij de baai uitkomen en je ziet daar veel kinderen spelen met toezicht van de ouders vanaf het restaurant. Wederom een heerlijke plek!

Dierentuin Lloc de Menorca

De dierentuin staat ook nog op ons lijstje (of nou ja eigenlijk op het lijstje van de kinderen). Een bewolkte dag lijkt ons een prima dag om dit volgende uitje te plannen. We gaan naar Dierentuin Lloc de Menorca. Een relatief kleine dierentuin waarbij je zo dicht mogelijk bij de dieren mag komen. Dit is natuurlijk veel leuker dan alleen vanaf een afstand bewonderen.

Je vindt er allerlei dieren, van apen tot struisvogels en maki’s. Ook is er een reptielenhuis waar je de slangen ziet kronkelen. Buiten vind je de bloementuin waar je heerlijk kunt wandelen rondom de vijvers en ook nog eens allerlei bijzondere diersoorten tegenkomt. Een leuke dierentuin waar je prima een aantal uurtjes kunt vertoeven!

Strand Cala’n Bosch

De laatste paar dagen van onze vakantie zijn alweer aangebroken en we leveren de auto weer in. Het strand van Cala’n Bosch hebben we nog niet bezocht dus hier kunnen we mooi nog een keer naar toe. Een prima strand met een hele leuke horecagelegenheid maar niet te vergelijken met de andere stranden die we eerder hebben gezien.

Dit is meer een stadsstrand en daardoor ook wat commerciëler en de ligbedjes zijn wat aan de dure kant. Perfect voor de toeristen zonder auto of als je gewoon even geen zin hebt om op pad te gaan.

Tot slot

En dan is de vakantie echt voorbij en wat was het leuk! Eigenlijk vind ik Menorca voor iedereen geschikt. Het staat dan wel bekend als het buggy eiland omdat er veel voor kinderen te doen is, maar ook zonder kinderen is het hartstikke leuk om hier heen te gaan. Als je van ‘strandhoppen’ houdt kun je je hart hier ophalen. Combineer het met een aantal leuke uitjes zoals een bezoek aan Ciutadella of Mahon, heerlijk eten op de meest prachtige plekken, en je hebt een perfecte vakantie voor iedereen!

Star Clipper Cruises … Echt genieten!

door

Cruisen met een Starclipper is perfect voor watersportliefhebbers die niet van massaal reizen houden!

Eind augustus 2017 heb ik 4 dagen mogen cruisen op de Star Flyer van de rederij Star Clipper. Als watersportliefhebber was dit al lang een grote wens van mij. Het was een korte kennismaking,  maar wel één die smaakt naar meer!

Met een rechtstreekse vlucht vanaf Amsterdam vertrekken we om 6.30 uur naar Athene en om 12.00 uur, Griekse tijd, zijn we al in het centrum van Athene.  Hier zoeken we een restaurant op met een heerlijk terras onder een grote boom en genieten we van allerlei Griekse specialiteiten, zoals tzatziki, dolmades, Griekse salade, keftedes,  tiganitá psária  en kalamari.

Athene per fiets

Voordat we aan boord kunnen gaan, is er nog voldoende tijd om Athene per fiets te verkennen.

Dit doen we onder leiding van een Nederlandse gids. Je fietst langs de archeologische  bezienswaardigheden van de stad,  over het Syntagma plein en langs de Plaka. Ook maken we een korte stop bij het Monastirakiplein, waar het een gezellige drukte is.

Altijd met de 156 meter hoge Akropolis en het Parthenon op de achtergrond.

Inchecken

Na de fietstour volgt een transfer naar de haven van Pireaus. Het inschepen is een procedure die op rolletjes verloopt omdat er  vooraf  online al een incheckprocedure is geweest. Dus alle benodigde gegevens zijn al bekend bij de rederij. Je krijgt een persoonlijke boordpas overhandigd die gebruikt kan worden voor de drankjes die je aan boord bestelt. Deze boordrekening wordt bij het ontschepen afgerekend. Bij het verlaten van het schip in een aanloophaven wordt de boordpas  gescand en bij terugkomst ook weer. Dit is om zeker te weten dat alle passagiers weer zijn teruggekeerd aan boord.

Als iedereen aan boord is wordt de gehele bemanning aan alle passagiers voorgesteld.

Sloepenrol

Direct hierna volgt de verplichte  sloepenrol. Hierbij  moet iedereen aan dek verschijnen met zijn zwemvest aan. Deze zwemvesten bevinden zich in elke hut. Daarna wordt de sloep toegewezen die je in geval van nood moet gebruiken.

Vertrek uit Piraeus

In de avond worden we in het restaurant, benedendeks,  welkom geheten door de kapitein van het schip, waarna er enige praktische informatie volgt. Tijdens het dessert wordt er melding gemaakt van het vertrek uit de haven van Pireaus en iedereen  gaat naar het  dek om dit vertrek uit de haven mee te maken onder een prachtige sterrenhemel.

Het schip is prachtig verlicht en  met de muziek  van Vangelis op de achtergrond vaart de Star Flyer de haven uit naar open zee.

Varen langs Griekse eilanden

Eenmaal op zee  begint de vaartocht naar Griekse eilanden; Mykonos  en Hydra en weer terug naar Piraeus/Athene. Deze route is meteen de aantrekkingskracht van een schip als de Star Flyer: de mogelijkheid om in kleine havens aan te meren die grotere cruiseschepen niet  kunnen aandoen.

Geen Mykonos, maar Paros

Ik ben de volgende morgen al vroeg aan dek om het binnenvaren in de haven van Mykonos  mee te maken. Maar dit wordt niet de haven van Mykonos. Het is gewijzigd naar het eiland Paros. In de nacht is de beslissing genomen om naar het eiland Paros uit te wijken, vanwege een harde wind en extreem hoge golven voor de kust van Mykonos.  De weersomstandigheden zijn bij een kleiner schip meer van invloed en daarom is het vaarschema altijd onder voorbehoud!

De harde wind is op de zee bij Paros ook al merkbaar. In de verte zien we het eiland Paros al liggen.

Klimmen in de mast

Het duurt nog wel 2 uur voordat we in de baai van het havenplaatsje Parikia kunnen aanmeren, maar in de tussentijd is er van alles te beleven aan boord.

Het klimmen in de mast is wel het meest spectaculair. Maar lekker in een deckchair van het uitzicht genieten is ook heerlijk of op de brug een kijkje nemen bij de kapitein.

Paros

De haven van Paros is zelfs voor de Star Flyer niet groot genoeg. Daarom blijft het schip in de baai voor anker liggen en gaan wij met de tenders van boord. Dit verloopt heel snel want de tenders varen af en aan tussen het schip en de haven.

Paros is een eiland van 220  km2 en ongeveer 20 kilometer lang. Het eiland hoort bij de Cycladen eilandengroep en heeft een belangrijke functie bij het zogenaamde eilandhoppen. Dit is goed te zien in de ferryhaven van Parikia, waar veel backpackers op een ferryboot staan te wachten die hen naar het  volgende eiland brengt.

Op pad met een huurauto

Wij verkennen Paros met een huurauto. In de haven van Parikia zijn diverse autoverhuurkantoortjes. Net zoals een boulevard met bijbehorende terrassen en restaurants.

Naoussa

Het is een fijn en relaxed eiland met mooie stranden aan de oostkust en leuke authentieke dorpjes, zoals Naoussa aan de noordkust.

De haven van Naoussa is de meest pittoreske Griekse haven die ik gezien heb. Uiteraard met vele visrestaurants. Er zijn smalle straatjes met de bekende wit met blauwe huisjes.

Lefkes

In het binnenland ligt de oude hoofdstad Lefkes met een Grieks orthodoxe kerk. Op de achtergrond een karakteristieke Griekse windmolen.

Aan de oostkust bezoeken wij het strand van Livada met ook weer een pittoresk haventje. Hierna rijden we in 30 minuten weer terug naar de andere kant van het eiland, waar ons schip voor anker ligt.

Avond aan boord

Eenmaal  terug aan boord staat er op het Tropicaldek een heerlijk snackbuffet  op ons te wachten. Gezeten in een deckchair met een drankje en hapje is dit een mooi moment waarbij we bij zonsondergang de haven uitvaren.

Na het diner kunnen we genieten van een talentenshow, waarin de bemanning een groot aandeel heeft.  Indien je wilt is er ook gelegenheid voor een dansje en natuurlijk een drankje aan de bar.

Fotosessie

De volgende morgen is er,  na een aerobiclesje en het ontbijt, een fotosessie ingepland waarbij alle passagiers overstappen in de tenders en op open zee de gelegenheid krijgen om de mooiste foto’s te maken van de Star Flyer. Dit is alleen mogelijk bij een kalme zee want bij een ruwe zee is het niet mogelijk om, op open zee, vanaf de Star Flyer over te stappen in de tenders.  Deze fotosessie levert prachtige foto’s op.

Daarna zetten we koers naar het eiland Hydra.

Hydra

Dit eiland ligt dichtbij het vaste land van Griekenland en is maar 50 km2 groot en heeft 2000 inwoners. Hydra-stad is het enige stadje op het  eiland en het is hier verboden voor auto’s en motoren. Je ziet er veel ezels, die voor het transport van goederen worden gebruikt.  Hydra-stad ligt tussen twee rotsachtige heuvels die bebouwd zijn met traditionele huizen. Opvallend zijn de stenen huizen met rode daken en blauwe deuren en ramen.

De Star Flyer gaat net buiten de haven voor anker en een groot deel van de passagiers gaat met de tenders aan wal. En klein gedeelte blijft aan boord of laat zich met een speedboot naar een strandje in de buurt  brengen waar de surfplanken gebruikt kunnen worden.

De haven van Hydra is bijzonder pittoresk en levendig. Hydra is prima te voet te ontdekken. Er zijn een aantal mooie wandelroutes uitgezet die direct in de haven beginnen.

In de haven zijn tal van terrassen met een prachtig uitzicht.  Wij bezoeken het stadje en genieten van een lunch op een plein onder de bomen. Daarna nemen we een kijkje in de vissershaven.

Na een paar uur aan vaste wal gaan we met de tender weer terug aan boord waar we aan dek nog even van de ondergaande zon genieten.

Het schip

Dan over het schip zelf: de Star Flyer. Met maximaal 170 passagiers aan boord en 75 bemanningsleden is het serviceniveau hoog. Het is nergens druk aan boord. Op het dek is voldoende plaats om te ontspannen.

Er zijn 2 kleine zwembaden met verspreid over het dek een flink aantal ligbedden.

Benedendeks is het restaurant. Ontbijt, lunch en diner zijn van uitstekende kwaliteit. Er zijn tafels van 4, 6 of 8 personen, met een open zitting. Je kunt gaan eten wanneer je wilt met een vrije tafelkeuze.

De bar heeft een ruime keuze uit diverse wijnen en cocktails met vriendelijke prijzen. De hutten zijn niet enorm groot maar voldoen prima. Efficiënt ingericht met voldoende kastruimte en een badkamer met  een douche en toilet.

Activiteiten

Er worden diverse activiteiten georganiseerd tijdens de cruise. Hierbij ook de nodige (water)sporten zoals; aerobics, waterski, windsurfen en suppen. Daarnaast is er bijvoorbeeld ook gelegenheid om in de mast te klimmen onder begeleiding van de bemanning.

Er zijn geen grote shows of gala avonden aan boord, maar wel persoonlijk contact met bemanning en medereizigers. Een aanrader voor mensen die niet van massaal reizen houden, maar wel van een intieme sfeer en authentieke uitstraling. Je moet wel goed ter been zijn want er zijn veel trappen aan boord.

Tot slot

Ik heb enorm genoten. Ik vond het geweldig dat je echt het idee hebt dat je aan het varen bent, vooral als de zeilen omhoog gaan! Dit in tegenstelling tot een cruiseschip met 1000 of meer passagiers waarbij het varen minder merkbaar is.

Het kleinschalige, de ontspannen sfeer en de kwaliteit maken het uitermate geschikt voor een heerlijke vakantie. Tevens zijn de kleinere aanleghavens die de Star Flyer aandoet zeer de moeite waard!

Kerstshoppen en -markten in de donkere dagen voor kerst

door

Winkelen in de kerstperiode geeft mij altijd een kerstgevoel. Veel kerstverlichting in de straten en mooie etalages vind ik leuk en gezellig. Eigenlijk hou ik niet persé van kerstshoppen, maar wel van stedentripjes. Rondslenteren en sfeerproeven, me verbazen over de drukte en chaos in een stad en blij zijn dat ik er niet woon, maar na een paar dagen lekker weer terug naar mijn kleine dorpje mag.

Cadeaus

Maar goed, we hebben het over kerstshoppen, dus dat betekent nog net voor de kerstdagen een nieuwe outfit kopen of originele cadeaus voor onder de kerstboom scoren. Zelfs als je pakjesavond op Sinterklaas viert kan je al naar hartenlust inkopen doen. Andere landen doen niet aan het Sinterklaasfeest maar in de meeste (buitenlandse) grote steden begint het kerstgebeuren al in november, dus genoeg tijd voor eventuele Sinterklaascadeautjes.

Ingrediënten

Maar wat heeft een stad nodig om de juiste ‘kerstshop stad’ te zijn?
Nou, vooral héél veel kerstverlichting en kerstversiering in de winkelstraten. Verder zijn kerstmarkten met lokale heerlijkheden en winter/kerstspullen natuurlijk een must. Een enorme kerstboom mag niet ontbreken, én een schaatsbaan, én sneeuw als het even kan. Én winkels, veel winkels voor kerstinkopen met mooie etalages, én overal kerstliedjes op straat.

Écht kerstshoppen, voor de liefhebber, doe je in Londen of Parijs.

Londen

Vooral Londen móet je tijdens de kerstperiode één keer in je leven meegemaakt hebben, vind ik. De hele stad is geweldig sfeervol. Er zijn verschillende kerstmarkten door de hele stad en de vele schaatsbanen zijn heel populair in Londen. Zo populair zelfs dat je vaak moet reserveren, want vergeet niet, Londen is superdruk tijdens deze winterperiode.

De grootste winkelstraten als Bond Street, Regent Street en Oxford Street zijn prachtig versierd met kerstverlichting en de warenhuizen Harrods, Selfridges en Liberty hebben schitterende etalages en groots opgezette kerstafdelingen. Zeer indrukwekkend, denk de mooiste die ik ooit gezien heb!

Kinderen

In de enorme speelgoedwinkel Hamleys in Regent Street worden regelmatig demonstraties met speelgoed gehouden en overal, door de hele stad, kom je Kerstmannen tegen en in de straten hoor je vrolijke kerstmuziek.

Een gedeelte van Hyde park wordt vanaf half november omgebouwd tot ‘Winterwonderland’. Dit winterlandschap met sprookjesachtige kerstmarkt, schaatsbaan met shows, ijspaleis, wintercircus en kerstkermis met een gigantisch reuzenrad is geweldig, zeker voor kinderen.
Maar nogmaals, overal is het superdruk, reserveren voor shows is een must en soms moet je zelfs even wachten voordat je een bepaalde winkel in mag.

Parijs

Wat mij betreft is Parijs niet de eerste keus als het om kerstshoppen gaat, maar mag absoluut niet ontbreken als het om winkelen gaat.
Parijs is, net als Londen, áltijd leuk. Het is dé winkelstad van Europa en heeft als bijnaam de ‘lichtstad’. Gedurende het hele jaar zijn de Eifeltoren en het Louvre prachtig verlicht, dus dat geeft niet veel extra’s wat betreft de kerstperiode.

Bovendien is de grootste kerstmarkt van de stad een kleine 10 kilometer uit het centrum gelegen, in de zakenwijk La Defense. Op zich een gezellige markt, maar je moet toch even de stad uit.

Verlichting

Maar vanaf half november gaan de lichtjes op de Champs Elysées aan en zijn meer dan 200 bomen op deze grote boulevard versierd met duizenden lampjes en dat is zeker sfeervol. Ook op de bekende toeristische plekken als Place du Tertre en bij de basiliek Sacre Coeur  is kerstverlichting te vinden en zijn her en der kerstmarkten, maar het geheel staat niet in verhouding met de kerstsfeer in Londen. Óf met mijn favoriete kerststad Wenen, waar ik zo dadelijk op terugkom.

Shoppen

Kerstshoppen in Parijs doe je in de enorme warenhuizen La Fayette en Printemps op boulevard Haussmann en dat is zeer de moeite waard. Bewonder eerst de etalages buiten, want dat is echt een bezienswaardigheid en vergaap je daarna aan de kerstversiering binnen.

Kortom, in Parijs is het deze periode prima kerstshoppen, zeker in combinatie met alle andere bezienswaardigheden waarvoor je naar Parijs zou moeten gaan.

Wenen

Dan nu verder met mijn absolute favoriete kerst citytrip: Wenen in Oostenrijk.
In deze stad ervaren we het totale kerstgevoel vanwege de gezellige kerstmarkten en de mooie winkels. En omdat Wenen, behalve geweldige kerstsfeer, nog veel meer te bieden heeft. In eerste instantie hebben we voor Wenen gekozen vanwege de mogelijk winterse weersomstandigheden. De kans op sneeuw is daar redelijk groot en qua sfeer geeft dat toch wat extra’s.
Samen met mijn moeder maken we er een driedaags uitje van, wat ons betreft net lang genoeg. En inderdaad, alles is wit als wij er zijn.

Gelukkig zijn de straten goed begaanbaar en het openbaar vervoer doet het ook prima. In Oostenrijk doen ze niet zo moeilijk over een beetje sneeuw en we kunnen dus ongehinderd op pad.

Winkelen

Niet bekend bij iedereen, maar de Weners weten wat shoppen is. De stad heeft verschillende prachtige winkelstraten en overdekte winkelcentra. Hoewel in de langste winkelstraat van Oostenrijk, de Maria Hilferstrasse, alle bekende, internationale winkelketens te vinden zijn, is het winkelaanbod nét even anders dan bij ons.

De stad promoot haar ‘eigen merken’, originele Weense designer labels die je vooral tegenkomt in de wijk Spittelberg. Bijzondere, creatieve spullen, bijna altijd handgemaakt en fairtrade. En ondanks dat sommige mensen bij Wenen aan een stoffig imago denken, is het hip, modern en ín!

Kerstmarkt

Behalve vele winkels heeft Wenen zo’n 12 kerstmarkten, allemaal in echte kerstsfeer, verdeeld over de stad. De belangrijkste is die bij het Rathaus. Het is leuk om te zien dat schooljuffen met hele kleuterklasjes, allemaal met hun handjes aan een touw, gezellig onder schooltijd over de markt lopen. We merken dat hier veel minder toeristen komen dan op de bekende Duitse markten, het lijkt hier veel meer iets van de lokale bevolking zelf.

Traditie

De kersttraditie is trouwens in sommige landen anders dan bij ons. In Oostenrijk komt niet de kerstman, maar het kind van kerst, het ‘Christkindl’ de cadeaus brengen en op de kerstmarkt bij het Rathaus is de Christkindls Werkstatt. In deze ruimte kunnen kinderen knutselen zodat je als ouders zelf de markt kan bezoeken.

Wij drinken heerlijke warme chocolademelk in een mooie kerstbeker en voor € 2,= extra mag je de beker houden. Vinden we een leuk aandenken dus dat doen we.

Eten

Vervolgens koop ik voor de eerste keer in mijn leven, en wat mij betreft tevens de laatste keer, een zakje gepofte Maroni’s. Deze gloeiend hete kastanjes zijn een lekkernij op kerstmarkten, maar ze zijn niet aan mij besteed. Geef mij maar een Lebkuchenherz, vast niet zo gezond als kastanjes, maar zo’n lekker peperkoekhart mag echt niet ontbreken tijdens een bezoek aan een kerstmarkt.

Wat betreft het kerstshoppen zijn op de Weense markten vele mogelijkheden. Je kunt echt leuke cadeautjes kopen. Qua kleding is het allemaal lekker winters, er zijn kraampjes met mutsen, wanten en handschoenen, maar ook is er veel keus in kerstsokken en truien. Verder o.a. kraampjes met kerstengeltjes, kaarsen, zeepjes, sieraden, kerstspulletjes, speelgoed en Weense lekkernijen.

Tijdens ons verblijf reizen we ook af naar de kerstmarkt bij Schloss Schönbrunn. Net buiten het centrum en niet heel groot, maar zeker de moeite waard als je het net als wij, combineert met een bezoek aan dit beroemde Sissi kasteel.

Concert

En nóg leuker als je ’s avonds in de Orangerie van het slot een klassiek concert bijwoont. We zijn tenslotte in Wenen, wereldwijd bekend als dé muziekstad en zeg je Wenen, dan zeg je Mozart! En natuurlijk Beethoven, Schubert, Haydn, Strauss en vele anderen componisten.

Kortom, Wenen is een toplocatie!

Tips

  • Informeer van te voren goed  naar openingstijden, zowel van de winkels als de kerstmarkten. In Wenen zijn bijvoorbeeld alle winkels op zondag gesloten.
  • Probeer New York eens, schijnt een onbeschrijfelijke kerstsfeer te hebben. Shoppen zal sowieso het probleem niet zijn!

Tot slot

Ik ben nog lang niet klaar met kerststeden en -markten. Volgens zeggen is Edinburgh in Schotland perfect om in de kerststemming te komen en uit ervaring weet ik dat het daar met winkelen zeker goed komt. Of een kerstcruise over de Donau met een bezoek aan Passau, Bratislava en/of Boedapest. Nog genoeg te doen dus, in de donkere dagen voor kerst!

 

Geschreven door: Marianne van Hal

Kerstmarkten en -shoppen … Wat, waar, wanneer en waarom?

door

Ik begin met “waarom”. Tijdens de herfst gaat het altijd een beetje kriebelen: nog even een paar dagen weg voor  het nieuwe jaar begint. Niet te ver weg, maar leuk genoeg om mijn laatste vrije dagen aan te besteden. Beetje winkelen en nog iets leuks kopen voor in de kerstboom.
Hoewel het rondstruinen op een markt niet echt onder het kopje ‘mooie reizen’ valt, vind ik een stad in wintersfeer wel heel gezellig. Zeker als het weer een beetje meezit.

En zo kom ik al snel bij  het antwoord op de vraag “wat”:  want wát zijn nou de juiste ingrediënten voor goede kerstmarkten?

Ingrediënten

Ik spreek uit eigen ervaring dus ik kan het weten. Natuurlijk houten kraampjes/stalletjes met lokale lekkernijen en winter- en kerstgerelateerde spulletjes. Héél veel kerstverlichting en kerstversiering in de winkelstraten is een must. Verder een enorme kerstboom én uiteraard moet er een, al dan niet levende, kerststal zijn.

Én een schaatsbaan, én sneeuw als het even kan. Én winkels, veel winkels voor kerstinkopen met mooie etalages, én overal kerstliedjes op straat. Een kerstmarkt is toch wat anders dan een plaatselijke weekmarkt. Tenminste, met die gedachte ging ik de eerste keer, jaren geleden, met de trein een dagje naar de kerstmarkt in Düsseldorf.

Verwachting

Achteraf waren mijn verwachting te hoog en viel het hele kerstgebeuren een beetje tegen.
Er waren best wel kraampjes met kerstspulletjes maar de stalletjes met witte sportsokken, trainingspakken en T-shirts paste niet in mijn kerstbeeld. Ik kreeg er geen kerstgevoel bij en tot overmaat van ramp waren alle winkels in de binnenstad gesloten.

Bovendien was dit een dagtripje en vertrokken we alweer voordat het donker werd en kregen we weinig mee van de (waarschijnlijk prachtige) kerstverlichting. Verder vonden we dat er opvallend veel gegeten en gedronken werd, maar dat blijkt achteraf heel normaal te zijn op een kerstmarkt. De Duitse kerstmarkten staan bol van kraampjes met chocomel, glühwein, advocaat  en bier, aangevuld met allerlei soorten worsten (bijv. bratwurst), hete kastanjes, brezels (zoute krakeling), knoedels (deegballen), flammkuchen en reibekuchen.

We hebben de kerstsfeer wel gepróefd, letterlijk dan, want eten moeten we toch dus proberen we de reibekuchen. Dit zijn pannenkoekjes van geraspte aardappelen en met een klodder appelmoes erbij is het best smakelijk.

Volgende keer

Maar goed,  een leer voor de volgende keer: sowieso een meerdaags verblijf zodat we ook de avond kunnen meemaken en liever niet meer in het weekend vanwege de openingstijden van de winkels. Maar ondanks deze mindere ervaring in Düsseldorf komen er nog veel ‘volgende keren’.

En zo komen we bij de vraag:  maar “waar” dan wél?
Het antwoord hierop zou wel eens heel lang kunnen worden, want ik heb er al vele bezocht:
Londen, Parijs, Lissabon, Brussel, Antwerpen, Brugge, Gent, Wenen, Berlijn, München, Oberhausen, Keulen en Dortmund. Allemaal leuk, maar ik beperk me nu tot diegene die ikzelf het allerleukste vind.

Duitsland

Eerlijk is eerlijk, Duitsland is specialist als het op kerstmarkten aankomt.

Kerst wordt veel grootser gevierd dan in Nederland, mede omdat onze oosterburen (bijna) niets aan Sinterklaas doen. Ieder zichzelf respecterende stad of dorp heeft een kerstmarkt en dan hebben we het over meer dan drieduizend markten.

Keulen

Wij kiezen voor paar dagen Keulen en dat blijkt een hele goede keus te zijn.

Sfeer

De kerstverlichting op de vele pleinen en in de straten van Keulen is prachtig. Lichtjes maken sfeer en dat merk je in Keulen. In de hele stad voel je de kerstsfeer en overal is wel wat te zien en beleven, zoals de romantische schaatsbaan en curlingbaan van de Heumarkt in de Alt Stadt, óf op de Rudolfplatz waar rendieren met slee van de kerstman vol met cadeaus op het dak van de kramen staan.

Kerstmarkten zijn bijna altijd op het belangrijkste plein in het centrum, meestal daar waar ook het stadhuis en/of de kerk staat. En zo ook in Keulen.

Muziek

Op het plein, vol met houten stalletjes, bij de impostante Dom is de sfeer supergezellig. Op een groot open podium is live muziek en iedereen zingt in zijn eigen taal de bekende kerstliedjes mee. Zó leuk! Het ‘Feliz Navidad’ is verreweg het populairste nummer.

Bijzonder is ook de gay markt op de Schaafenstrasse. De kleuren roze en paars hebben duidelijk de overhand op deze kleine kerstmarkt en in tegenstelling tot de andere markten drinkt men hier cocktails in plaats van chocomel en glühwein.

Best wel leuk, maar naar mijn smaak ontbreekt de echte kerstsfeer. Ik ben toch meer van het kneuterige kerstgebeuren. Ik word bijvoorbeeld heel blij van een op het sprookje van Hans en Grietje gebaseerd ‘Knusperhaus’. Dit peperkoekhuis is volop te krijgen en leuk als cadeautje.

Behalve op de kerstmarkten is het in Keulen ook heel leuk winkelen. Mooie etalages met vele winkels in een relatief klein gebied, dus alles lekker dicht bij elkaar.

België

België kent natuurlijk ook een kersttraditie, weliswaar niet zo lang en groots als de Duitse, maar wel de moeite waard. Vaak zie je in België behalve de ‘chalets’ (want in België spreken ze niet van kraampjes of stalletjes) en schaatsbanen, ook verschillende kermisattracties, zoals draaimolens en een reuzenrad op de markt.

De kerstmarkten van Brussel en Antwerpen zijn bekend en leuk, maar de combinatie van Brugge en Gent vind ik nog veel leuker!

Kerstgevoel

Allebei kleine, hele gezellige steden en prima samen te doen tijdens een verblijf van twee of drie dagen. Brugge is vooral in de zomer erg gezellig vanwege de vele terrasjes maar in de winterperiode is de overdekte hal met ijssculpturen bijzonder en superleuk. En superkoud!

‘De Gentse winterfeesten’ zoals ze het zelf noemen, is een verrassing. Vooral de ijsbaan op het Emile Braunplein met de legendarische ‘Moose Bar’ is  een bezoek waard. Je kunt hier genieten van een drankje bij de open haard of op de dansvloer een dansje maken op de muziek van een DJ of live band. Hier ervaar je het echte kerstgevoel! Verder is Gent een hippe studentenstad waar het leuk winkelen is en waar je prima kerstinkopen kunt doen.

Als laatste hebben we nog “wanneer” en daar kan ik kort over zijn:  informeer goed van te voren want het verschilt heel erg per land/plaats. In de grote steden vaak al vanaf begin november, in de kleinere plaatsen tegen eind november of zelfs in december. In veel steden, vooral in Duitsland, zijn de winkels zaterdagmiddag en zondag gesloten. Goed checken dus!

Tips

 

Tot slot

De combinatie van Scandinavië, want dat vind ik een topbestemming,  en kerstmis moet super zijn.
Ik heb me laten vertellen dat de kerstman ergens boven de poolcirkel woont dus ik moet daar maar eens op zoek gaan. Eerst nog even goed inlezen natuurlijk!

 

Geschreven door: Marianne van Hal

Noord-Macedonië, rijke cultuur en waanzinnige natuur II

door

Na de eerste helft van onze vakantie in Noord Macedonië de omgeving van Ohrid te hebben verkend (lees hier) gaan we een nachtje verkassen.

We willen graag een dagje naar Skopje, de hoofdstad van het land, maar het is 2,5 uur rijden, wel vrij ver om in een dagje op en neer te rijden. Daarom hebben we een hotelletje geboekt in Skopje zodat we de rit op de heenreis kunnen combineren met het Nationaal Park en op de terugreis met de Matka kloof.

Mavrovo Nationaal Park

In een kleine 2 uur rijden we naar het Mavrovo Nationaal Park, het grootste nationale park van Noord-Macedonië.

Mavrovo is in de winter een erg populair en drukbezocht skigebied. In de zomer kan je hier heel mooi wandelen in de prachtige natuur. De flora en fauna is heel divers en er leven behalve roofvogels ook bruine beren, lynxen en gemsen.

In het Mavrovo meer staat een onderwater gelopen kerkje. In de zomer als de waterstand laag is kan je het kerkje van binnen bekijken, nu in juni ligt het nog deels in het water.

Skopje

We rijden door naar Skopje, de hoofdstad van Noord-Macedonië. Skopje werd in 1963 door een vernietigende aardbeving getroffen en werd daarna in een recordtempo weer uit de grond gestampt. Het gevolg was een grauwe stad vol betonnen gebouwen.

De stad wilde haar betonnen Sovjet uiterlijk van zich af schudden en ondergaat daardoor al gedurende 10 jaar een volledige metamorfose. Dit project heet Skopje 2014 en had eigenlijk in 2014 al af moeten zijn, maar dat is niet gelukt. Het is een ongelooflijk duur project en wat de smaak betreft zijn de meningen sterk verdeeld, maar het heeft de stad zeker omgetoverd tot een indrukwekkend spektakel. Het doel van het project was om onder andere meer toeristen te trekken en dat lijkt aardig gelukt.

Het is er behoorlijk warm, ca 30 graden, maar dat mag de pret niet drukken. We lopen vanaf ons appartement naar het Macedoniëplein. De winkels zijn dicht, want het is zondag, maar toch zijn er behoorlijk wat mensen op straat. Als we bij het plein aankomen snap ik meteen de opmerkingen op het internet over geld verslinden en de grootheidswaanzin van de regering in Skopje. Wat een protserige standbeelden. Een enorme fontein, grote gebouwen en een soort Parijse Arc de Triomphe.

Eén van de bekendste hoogtepunten van Skopje is de in de 15e eeuw gebouwde stenen brug over de rivier de Vardar. De brug is 214 meter lang en is de schakel tussen het nieuwe centrum en de Oude Bazaar.

We lopen richting de brug en ook daar zien we het ene protserige gebouw naast het andere staan, allemaal versierd met talloze beelden en andere frutsels. Het is een indrukwekkend spektakel van grote gebouwen.

Aan de andere kant van de brug komen we in de oude bazaar terecht met zijn kleine straatjes. Hier vind je vele invloeden uit het Ottomaanse tijdperk, er zijn theehuizen, moskeeën, kebab restaurants, vele kleine winkeltjes met souvenirs en kleden en er is een groente- en fruitmarkt.

Totaal anders dan de andere kant van de brug, hier zie je geen glinsterend marmer en parades van standbeelden.

We slenteren door de Oude Bazaar weer terug naar de rivier. Langs de Vardar liggen vele leuke restaurants en terrasjes bij elkaar. Al gauw vinden we een leuk en hip restaurantje, genaamd Carpe Diem, met enkele televisies.

Precies waar we naar op zoek zijn, want iets later start een wedstrijd van de Formule 1. Het personeel zoekt het juiste net voor ons en tijdens onze heerlijke maaltijd genieten we van de prestaties van Max Verstappen, die de vijfde plaats weet te behalen.

Naar de Matkakloof

De volgende morgen nemen we afscheid van Skopje, juist door haar vele gezichten een bijzondere stad.

We rijden naar de Matkakloof, op ongeveer 17 km van Skopje. In deze kloof ligt het Matkameer; een kunstmatig meer dat ontstaan is door de Matkadam. Je kunt hier wandelen of een boottocht maken over het meer en door de grotten.

De kloof is een belangrijke toeristische attractie en populair onder kajakkers, klimmers en vissers. Iets voorbij het meer is een parcours voor kajakkers aangelegd. In de kloof bevinden zich drie kloosters waarvan de oudste twee uit de 14e eeuw stammen. Ook zijn er tien grotten te vinden waarvan de Vrelogrot de grootste is en waarin zich twee kleine onderaardse meren bevinden.

Op het meer

We huren 2 kano’s en peddelen de kloof in.

Op aanraden van de host van ons appartement zijn we vroeg gegaan, zodat we nog voor de dagjesmensen het water op kunnen. Dat blijkt een goede tip te zijn, we zijn nog bijna de enigen en genieten van de rust, de prachtige omgeving, de geuren van de flora en de talrijke vogels die hier leven.

Als we de kano’s weer inleveren besluiten we dat we nog niet uitgekeken zijn en gaan we op een boottocht in de Matkakloof. Deze tocht eindigt bij een grot, waarin we afdalen.

Terug naar Ohrid

In 2,5 uur rijden we terug naar Ohrid. Het eerste deel is een prima 2-baans tolweg. Daarna een lange tijd enkele weg, met lastig inhalen, waardoor je soms lange tijd achter een vrachtwagen aan blijft rijden met 30 andere auto’s …

In de namiddag liggen we even lekker aan het hotelzwembad tot het in een half uur tijd helemaal donker wordt boven de bergen achter ons. Het begint flink te flitsen en zelfs te regenen, terwijl we ook nog in het zonnetje liggen, omdat de lucht boven het meer nog vrij onbewolkt is.

‘s Avonds eten we in Pestani op een paar kilometer van ons hotel in restaurant Bane 1. Een gezellige plek met hele aardige bediening en lekker eten. De kok komt even een handje schudden. Er zitten veel Nederlanders en veel van hen eten elke avond in dit restaurantje met uitzicht op het meer. Mijn kaisersmarren toe zijn heerlijk!

Zwemmen in het meer

Op dag zeven moeten we nog iets afstrepen van ons to do lijstje. Zwemmen in het meer van Ohrid. Gewapend met waterschoenen en een luchtbed steken we het straatje over. De waterschoenen komen goed van pas, want de stenen zijn best scherp. Het meer is fris, maar goed te doen en al gauw staan we tussen de vele kleine visjes.

In het begin even onwennig, omdat ze aan onze benen knabbelen, maar al snel genieten we van de prachtige omgeving en het schone water.

Naar Ohrid

’s Middags stappen we in de auto richting Ohrid. Er zijn leuke winkels waar we kleding kopen en sneakers op de markt.

We slenteren langs het water en pakken af en toe een terrasje voor een cappuccino.

Sveti Jovan Kaneo

Vervolgens gaan we naar de Sveti Jovan Kaneo, een kerk met een betoverende ligging en daardoor de meest gefotografeerde kerk van Ohrid en misschien wel heel Noord-Macedonië. Gelegen op de rotsen contrasteert het bruin-rood-geel van de stenen en dakpannen met het groen eromheen en het glinsterende blauw van het meer op de achtergrond.

Helaas is het net bewolkt geraakt waardoor het moeilijk wordt het kerkje echt mooi op de foto te zetten.

In de avond eten we tegenover de Sveti Sofija kerk in restaurant Carpe Diem. Echt een aanrader weer, erg lekker eten en het uitzicht op de mooi verlichte kerk maakt het helemaal af.

Als we om 22.30 uur terugkomen in ons hotel zitten er meerdere Nederlandse gasten op het terras buiten. De eigenaar van het hotel nodigt ons direct uit om erbij te komen en tot in de kleine uurtjes genieten we daar van lekkere rode wijn uit zijn eigen wijngaard.

Opnieuw ervaren we de Macedonische gastvrijheid, want zonder ons er iets voor in rekening te brengen, vult hij ons glas steeds bij. Het is ons al vaker opgevallen dat de mensen in Macedonië nog niet zo commercieel zijn ingesteld, ze proberen je niets extra’s te verkopen, laten je rustig kijken in winkels, het befaamde ‘kijken, kijken, niet kopen’ heb ik gelukkig nergens gehoord. Wij vinden het een fijne bijkomstigheid van dit mooie land.

Tot slot

Helaas, aan al het leuks komt een eind en zo ook aan onze mooie vakantie hier. Na een vroeg ontbijtje stappen we om 8.00 uur weer in onze auto richting de luchthaven en worden we uitgezwaaid door de eigenaar. Als ik terugdenk aan onze vakantie vind ik Macedonië een bijzonder land. Het voelt als het Spanje of Turkije van 20 jaar geleden, omdat het toerisme er nog in de beginschoenen staat. Het is er erg goedkoop, de mensen zijn heel aardig en gastvrij en natuurliefhebbers kunnen er hun hart ophalen. De natuur is er ongerept en nog onaangetast. Een mooi en relaxed vakantieland!

Weetjes

  • Ohrid forel: Deze forel is erg populair hier. Meestal staat vis per kilo op de kaart, maar je kunt aangeven hoeveel je wilt hebben, bijvoorbeeld 300 gram. De Ohrid forel uit het meer van Ohrid is lekkerder dan de goedkopere forel die niet benoemd wordt.

  • Stopcontacten: In Noord-Macedonië zijn de stopcontacten hetzelfde als in Nederland.
  • Autohuur: Een auto is echt wel een aanrader als je op enkele kilometers van Ohrid verblijft. Op veel plekken is het gras aan weerskanten van de weg zo hoog dat het zeer onveilig is om te lopen of te fietsen. Je kunt er namelijk niet opzij als auto’s te weinig afstand houden. Zeker in het donker. Zonder auto wordt het dan lastig om restaurantjes op te zoeken of naar Ohrid te gaan. Dan ben je echt aangewezen op een bus of taxi. Behalve dat is een auto het ideale vervoermiddel om de omgeving te verkennen.
  • Maps.me: Tegenwoordig gelden in de Europese Unie dezelfde tarieven voor mobiel bellen, sms’en en internetten als in Nederland. Noord-Macedonië hoort echter (nog) niet bij de Europese Unie, daarom is het niet verstandig om navigatie op je telefoon te gebruiken dat 4G gebruikt en moet je op zoek naar een navigatie-app die je vooraf op de WiFi kunt downloaden. Wij gebruiken maps.me, een gratis app die prima offline werkt in Noord-Macedonië.
  • Klimaat: De republiek Noord-Macedonië heeft een gematigd landklimaat. Dat betekent flinke temperatuurverschillen tussen zomer en winter. In de zomer wordt het gemiddeld 30°C, met uitschieters in het zuiden naar 40°C. ‘s Winters wordt het in de dalen, zoals bijvoorbeeld in de hoofdstad Skopje, maximaal 5°C. ’s Nachts vriest het licht. Macedonië is erg bergachtig. In de bergen is het uiteraard kouder en ligt er ’s winters ook een dik pak sneeuw. Hier en daar wordt aan wintersport gedaan. Juni tot en met september zijn droog en erg zonnig.

Noord-Macedonië, rijke cultuur en waanzinnige natuur I

door

In tweeënhalf uur vliegen we van Amsterdam naar Noord-Macedonië. Over Duitsland, Oostenrijk, Slovenië, Bosnië en Albanië.

Fijn zo’n kleine luchthaven, we landen om 10.00 uur, de bagage ligt al op de band als we er aankomen en om 10.30 uur stappen we in onze huurauto.

Misschien even handig om te weten voor toekomstige reizigers: de toiletten en de pinautomaat bevinden zich in de vertrekhal. Dat betekent aankomsthal uitlopen en de naast gelegen vertrekhal in. Links van de bar de deur door, trap naar beneden en daar zijn de toiletten.

Met de huurauto op pad

We hadden in Nederland al een auto gehuurd via ons reisbureau. Ook dat gaat heel gemakkelijk. De autohuur kantoortjes bevinden zich tegenover de aankomsthal, aan de andere kant van de weg. Contract tekenen, sleutel mee en rijden maar.

In 25 minuten rijden we naar ons hotel. Een kleinschalig familiehotel met zwembad en mooi uitzicht op het meer van Ohrid. We worden vriendelijk ontvangen en krijgen de gelegenheid om nog even te ontbijten. Als we de sleutel krijgen van ons appartement op de 3e etage, kunnen we nog meer genieten van het mooie uitzicht op het meer.

We zijn erg vroeg ons bed uit, daarom genieten we van een dagje luieren aan het zwembad.

’s Middags doen we boodschappen in een nabijgelegen supermarktje en ’s avonds genieten we van onze eerste Macedonische maaltijd. We hadden het al gehoord, uit eten gaan in Noord-Macedonië is spotgoedkoop en daar blijkt geen woord van gelogen.

De volgende ochtend genieten we van ons zwembad. Er zitten veel Nederlanders in ons hotelletje, een beetje ons kent ons sfeertje en van iedereen krijgen we leuke tips voor restaurants en uitjes.

Wandeling door de bergen

‘s Middags maken we een wandeling in de bergen achter ons hotel.

We eindigen bij een eenvoudig restaurantje aan het meer waar we lunchen. We genieten van onze lekkere ijskoffie en de vriendelijke bediening.

Tijdens onze wandeling terug, lopen we langs een mini-kerkje, gemaakt in een schuurtje, maar waar de liefde voor het geloof vanaf spat. Zó bijzonder!

Naar Ohrid

In de namiddag rijden we naar Ohrid waar we vlak achter de haven parkeren. In de haven word je aan alle kanten aangesproken door excursie verkopers. Boottoertje om Ohrid, dagje naar o.a. St Naum.

Sveta Sofija

We besluiten een stukje te wandelen en via nauwe straatjes komen we bij de Sveta Sofija, een kerk die in de 11de eeuw gebouwd werd met mooi bewaarde fresco’s. Leuk om te lezen, vind ik, dat de kerk tijdens de Ottomaanse overheersing (de Turken) moest veranderen in een moskee. De Christelijke muurschilderingen werden toen weggewerkt onder een laag kalk, maar gelukkig konden ze later weer in ere worden hersteld.

Diner aan het meer

We lopen van de Sveta Sofija door een smal straatje naar beneden, richting het water. Via een lange plankenbrug komen we uit bij een prachtig gelegen restaurantje; Potpes.

Aan het water met uitzicht op de bootjes in het meer van Ohrid genieten we daar van een heerlijk diner. En weer spotgoedkoop, nu in 2019 betaal ik voor mijn zalige kipcurry € 5,= en mijn man heeft een hele forel voor € 8=.

Na het eten buiten hebben we het toch een beetje koud gekregen (vestje vergeten) en besluiten we terug te gaan naar het hotel.

De bekende schrijver A. den Doolaard schrijft het volgende over Ohrid in zijn boek ‘De bruiloft der zeven zigeuners’ (1939): “De oude middeleeuwse keizerstad, door de Grieken gebouwd, door de Romeinen bevestigd, door de Slavische heiligen Kliment en Naum met witte kloosters omsprenkeld, door de Bulgaarse keizer Samuel tot keizersstad verheven, door de Noormannen geplunderd, door de Serviërs heroverd, door de Turken geknecht en gehavend, tot het in de twintigste eeuw de zuidelijkste stad in Groot-Servië werd.”

Dit citaat geeft aan wat een mooie stad dit is. Het diverse verleden zorgt voor een uitgebreide cultuur met mooie gebouwen. Ohrid wordt niet voor niets ‘de parel van de Balkan’ genoemd en zowel de stad als het meer staan op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO.

Richting Svetie Naum

Na een ochtendje zwembad duiken we in de auto richting Svetie Naum.

We genieten daar van een drankje aan het meer en lopen richting het kloostertje dat daar prachtig in de zon ligt. Het klooster is in 905 gesticht door de heilige Naum, die in het kerkje ernaast begraven ligt. Volgens de legende kun je zijn hart nog horen kloppen als je je oor op zijn graftombe legt.

Roeien naar de bronnen

Daarna stappen we in een roeibootje richting de bronnen. We hebben een erg aardige gids, een Macedonische man die meerdere keren 3 maanden naar Nederland is geweest, op bezoek bij een vriend, met het gevolg dat hij prima Nederlands spreekt. Tijdens het half uur durende boottochtje vertelt hij van alles over het heldere water, de bronnen en het leven in Macedonië.

Intussen genieten we van de prachtige natuur en het heldere water dat zelfs schoner blijkt te zijn dan kraanwater. Onderweg zien we verschillende bronnen die omhoog borrelen. Na ruim een half uur nemen we afscheid van deze aardige man. Ik zou aanraden even naar hem op zoek te gaan als je een boottochtje gaat maken, hij heet Blagoja en vaart in boot nummer 15.

Lekkere lunch

Inmiddels hebben we trek gekregen en lopen we naar restaurant Ostrovo. Het is een vrij druk en toeristisch restaurant, maar aan de zijkant bevinden zich drijvende plateaus met tafeltjes waar je rustig kan eten omringd door het water en de natuur.

Ik bestel oa. ‘shopska salad’ een Macedonische salade met tomaten, komkommer, uitjes met daarover gekruimelde geitenkaas. Erg lekker.

Bay of Bones

We vervolgen onze route naar de Bay of Bones. Een plek waar o.a. botten van dieren gevonden zijn in het water die 3000 jaar oud blijken te zijn.

Na reconstructie zijn archeologen erachter gekomen dat de mensen er vroeger in paalwoningen op het water woonden en hebben ze het dorpje nagebouwd.Het is bijzonder om in zo’n prehistorisch dorpje rond te lopen bedenkende dat mensen daar 3000 jaar geleden op deze manier geleefd hebben.

We rijden door naar Ohrid waar we lekker gaan winkelen en eten bij Noa een vrij hippe tent aan het water.

Rustige ochtend

Elke ochtend genieten we een paar uur aan ons zwembad, alvorens op pad te gaan. Zo ook de volgende dag, een lekker ligbed, kopje cappuccino, een goed boek en af en toe even afkoelen op mijn luchtbed in het zwembad. Het is echt genieten hoor.

Naar Struga

In het begin van de middag rijden we naar Struga, een half uurtje rijden van ons hotel. Struga is een gemoedelijk plaatsje, een stuk kleiner dan Ohrid, maar wel heel populair bij zowel toeristen als de Macedoniërs. Dwars door het plaatsje stroomt de rivier de Zwarte Drim, die ontspringt aan het meer en waar Struga als het ware omheen is gebouwd.

We wandelen een stukje langs de oever en lunchen in een restaurantje aan het water. Een enorme hamburger kost daar anderhalve euro, maar het lijkt alsof het rund nog geslacht moet worden, zo lang duurt het.

We lopen naar het strand en gaan op zoek naar een tafeltje bij het overvolle terras van Relax. Heerlijke cappuccino en ijskoffie serveren ze hier.

Rotskerkje in Radozda

Ik heb gelezen over een rotskerkje in Radozda vlakbij de Albanese grens, dat wordt onze volgende bestemming.

We halen de sleutel op bij restaurant DVA Bisera en lopen naar boven. Een flinke klim, maar we worden meer dan beloond. In de rotsen is een kerkje uitgehakt en als we naar binnen gaan kijken we onze ogen uit. Heel eenvoudig en lief. We nemen plaats op een bankje en laten het even op ons inwerken.

Later lees ik dat dit kerkje, de Sveti Arhangel Mihail een 13de eeuwse fresco heeft en meerdere 15de en 16de eeuwse en dat het tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog gebruikt werd als schuilplaats. We vinden het een bijzonder plekje!

Albanese grens

We rijden nog even door naar de Albanese grens, waar we niet overheen mogen, omdat we daar geen licentie voor hebben aangeschaft bij onze huurauto. Zo’n licentie kost € 40,= à € 50,= en zorgt ervoor dat je auto ook buiten Noord-Macedonië verzekerd is.

Om 19.00 uur zijn we weer terug bij ons hotelletje waar we kunnen aanschuiven bij een hotel barbecue. Aan een grote tafel worden we overladen met heerlijke stukken vlees en zelf gefabriceerde wijn uit een colafles. De eigenaar van ons hotel heeft een eigen wijngaard. Het is leuk te zien hoe ze hun best doen om het ons naar de zin te maken en schuiven gezellig aan.

Benieuwd naar de rest van dit reisverhaal? Klik dan hier …

Spanje en Portugal, het onbekende en ongekende groene noordwesten II

door

Na het eerste deel van onze reis door Spanje en Portugal (lees hier) keren we weer terug naar Spanje.

Rías

Deze dag gaan we sowieso nog veel moois zien, zoals bijvoorbeeld de Rías langs de Spaanse kust. Een Ría is een door gletsjers uitgeslepen rivierdal dat uitmondt in zee.

Door de prachtige diepe inhammen worden ze ook wel de Spaanse fjorden genoemd. Deze vergelijking vind ik wat ver gaan, maar mooi is het wel!
We rijden langs verschillende grotere en kleine Rías en begin van de middag komen we aan in Santiago de Compostella. De bewegwijzering naar parkeergelegenheid in het centrum is duidelijk en we parkeren dan ook vlakbij de kathedraal.

Kathedraal van Santiago de Compostella

De kerk wordt voornamelijk bezocht door pelgrims. Deze bedevaartgangers komen voor een rituele omhelzing van het beeld van de apostel Sint Jacobus (Santiago betekent Sint Jacobus)  en om zijn graf te bezoeken … Om een oorkonde te ontvangen moeten ze minimaal 100 kilometer hebben gelopen, maar de meesten lopen veel meer. Sommigen komen helemaal te voet vanuit Nederland en vele komen dan ook totaal uitgeput aan op het plein voor de kerk.

Op het moment dat wij er zijn is er een grote restauratie gaande, die in zijn geheel een jaar duurt! Het project is nu halverwege, de buitenkant is zo goed als klaar, maar binnen is het één grote chaos, alles in de steigers en de zuilen en beelden zijn in plastic verpakt. Het enige lichtpuntje is dat er een ingang aan de zijkant open is voor publiek zodat we door puin en stofwolken toch bij het beeld en het graf kunnen komen.

Costa da Morte

Gedurende de dag zijn we Galicië binnengereden, de regio in het uiterste noordwesten van Spanje en in de namiddag rijden we richting de Atlantische kust. De rest van deze middag en volgende dag willen we de mooie route langs de Costa da Morte rijden. De naam betekent ‘kust des Doods’ vanwege de woeste stormen met slecht zicht waardoor vroeger vele schepen op de klippen liepen en stuk sloegen.

De kustroute is heel afwisselend, we rijden door een ruig landschap met smalle weggetjes die langs verlaten stranden, duinen, rotsplateaus en steile kliffen gaat. Maar behalve ruw- en ruigheid zien we ook, mede door het heldere weer, een prachtige blauwe zee en kleine baaien met hagelwitte strandjes en mooie rías.

De hele route loopt van Muros naar Malpica en wij overnachten halverwege in Fisterra, een klein vissersdorpje met een leuke vuurtoren op het meest westelijke puntje van Spanje.

Hórreo

De volgende dag moeten we weer zo’n 270 kilometer totaal, maar we nemen de tijd voor het tweede gedeelte van de kustroute. We komen door leuke vissersdorpjes als Laxe, Muxia en Malpica en langs mooie boerderijen. Bijzonder zijn de huisjes op pootjes die we bij ieder huis in de tuin zien staan. Groot, klein of lang, iedereen heeft er één. We denken eerst dat het misschien graven zijn, vanwege het kruis op het dak of speelhuisjes … maar dat lijkt toch vrij onwaarschijnlijk.

Nou ja, dan maar even googlen … Het blijken graanschuren te zijn, die om knaagdieren tegen te gaan op een stenen verhoging staan. De kruizen op het dak zijn voor goddelijke bescherming van de oogst en hoe groter de hórreo , hoe meer status.

Playa de las Catedrales

Vanaf Malpica, waar we op een gezellige boulevard aan een kleine baai een late lunch nemen, rijden we, om een beetje op te schieten, via een rustige ‘autopista’ naar Mondonedo. Hier overnachten we en vroeg in de ochtend rijden we noordwaarts richting Ribadeo om op tijd bij Playa de las Catedrales te zijn.

Want ja, de tijd is heel belangrijk, dit strand is namelijk alleen toegankelijk als het eb is. Vanwege de populariteit moeten bezoekers in de zomermaanden vooraf schriftelijk toestemming vragen om het strand te mogen betreden en dat hebben wij gelukkig ook gedaan. Je kunt ook van bovenaf het prachtige strand bekijken, maar het zou werkelijk zonde geweest zijn als we dit indrukwekkende strand alleen zo hadden kunnen zien.

Op het strand lopen, tussen de enorme rotsen, bogen, spleten en inhammen is een echte beleving. Ook de krabbetjes, mosselen en andere schelpdiertjes tegen de rotswanden zijn erg leuk om te zien.

Xanaskloof

Vandaag, bij Praia da Catadrais besteden we een groot gedeelte van de ochtend, inclusief een snelle lunch. Daarna rijden we 2 uur flink door omdat we 150 kilometer verderop een wandeling in de Xanas kloof hebben ingepland.
Inmiddels zijn we ruim 1500 kilometer onderweg en hebben we eigenlijk een hele ruime cirkel om de Picos de Europa gereden zodat we nu vanuit het westen naderen.

De bekendste kloofwandeling in de Picos is door de Cares kloof, maar die wandeling is heen en terug 24 kilometer en dat vinden wij wat lang. Hebben we ook niet genoeg tijd voor. Als alternatief nemen wij de Xanas kloof van 7 kilometer. Niet ín de Picos maar een naastgelegen gebied en volgens zeggen een soortgelijk landschap, net zo mooi, maar  korter en veel minder druk. Klinkt goed.
Het weer zit gelukkig mee, want bij mist en/of regen worden deze tochten sterk afgeraden.
De Ruta las Xanas is een mooie, spannende wandeling door tunnels en overhangende rotsen langs de rand van de kloof. Hoe verder we lopen, hoe mooier de uitzichten zijn.

Uiteindelijk komen we bij het dorpje Pedroveya waar we wat kunnen eten en drinken. Daar wordt ons verteld dat we terug kunnen lopen via de Ruta de Valdolayes zodat we niet dezelfde weg terug hoeven te lopen (wat ook geen straf zou zijn geweest). Totaal is de wandeling 10 kilometer geworden, maar het is absoluut de moeite waard. En over moeite gesproken; het kostte ons wel wat moeite eerlijk gezegd!

Ribadesella

We hebben 200 kilometer over de hele dag gereden en slapen in het nabij gelegen bergdorpje Proaza vanwaar we de volgende ochtend vertrekken om 120 kilometer verder naar de badplaats Ribadesella te rijden. We hebben een hotel met zwembad in Terenes geboekt, vlakbij een leuk strandje want we hebben een ‘rustmiddag’ ingepland.

In de middag zwemmen we wat in zee en luieren een tijdje bij het zwembad, lekker relaxed. We overdenken wat we allemaal voor moois hebben gezien onderweg en maken ons op voor de laatste dag,  voordat we vanaf Bilbao weer terugvliegen naar huis.

Appelcider

In een plaatselijk restaurant krijgen we ’s avonds bij het eten een demonstratie hoe ze hier, in de regio Asturië, hun beroemde appelcider inschenken en opdrinken.

Deze alcoholische appeldrank wordt met een ferme zwier vanuit de hoogte in een glas gegoten om een optimale frisse en mousserende smaak te krijgen. En nee, niet op tafel neerzetten maar gelijk hup, binnen een minuut, het hele glas leegdrinken. Anders is het effect weg volgens onze ober. Met of zonder effect, wij vinden het niet zo lekker!

Mooie dorpjes en Gaudí

Vandaag maar 170 kilometer te gaan en geen groene natuur meer, maar mooie dorpjes die we niet willen missen. Onze eerste stop is in het vissersdorpje San Vicente de la Barquera, kopje koffie drinken in de gezellige haven en op naar het volgende dorpje Comillas.

Behalve dat het een heel mooi dorp is, zijn we hier ook om El Capricho te bezoeken. Dit huis  is een bouwwerk van architect Antoni Gaudí (o.a. Sagrada Familia in Barcelona). We betalen € 5,= per persoon entree en dat hebben we er graag voor over. Zowel buiten als binnen is het prachtig mooi met een heel herkenbare stijl. Huis en tuin zijn niet heel groot, maar toch zijn we hier meer dan een uur zoet en ook in het dorpje zelf wandelen we een tijdje rond.

Santillana del Mar

Na de lunch rijden we verder naar Santillana del Mar, dat net als Comillas tot één van de mooiste dorpjes van Spanje behoort.

Als we door het historische centrum wandelen lijkt het meer op een middeleeuws openluchtmuseum dan op een dorp. We slenteren langs prachtige herenhuizen die zijn versierd met wapens van oude Spaanse adellijke families en zien het benedictijnenabdij Colegiata Santa Juliana uit de 12e eeuw na Chr.

Eerlijk is eerlijk, het dorpje is heel mooi, maar ook heel toeristisch. Druk met mensen en boordevol souvenirwinkels.

Onze laatste nacht is in het plaatsje Escalente, 70 kilometer bij Bilbao vandaan, waar we in een typisch Spaanse posada slapen. Laat in de ochtend leveren we de auto af op het vliegveld. Ondanks dat het druk is bij de autoverhuurbedrijven verloopt alles vlot en voor we het weten zitten we weer in het vliegtuig naar Amsterdam.

Eindconclusie

We hebben, weliswaar in vogelvlucht, een prachtige trip gemaakt door wonderschone, afwisselende landschappen van het groene noorden. Het geheel is wat ons betreft een enorm succes geworden. Gelukkig dat dit gebied nog onontdekt en ongerept is!

Tips

  • Neem de tijd voor wandelingen in het gebergte Picos de Europa. Het gebied beschikt over prachtige (meerdaagse) wandeltochten.
  • Playa de las Catedrales is heel leuk voor kinderen, net als de Xanas kloof

 

Geschreven door: Marianne van Hal

Spanje en Portugal, het onbekende en ongekende groene noordwesten I

door

Na onze vorige autorondreizen door IJsland en Schotland hebben we nu gekozen voor het groene, veelal onbekende gedeelte van Spanje en Portugal. Omdat de whiskyproeverij in Schotland vorig jaar goed is bevallen, lijkt het ons leuk om nu de Portwijnen in Porto te gaan uitproberen. Zo maken we er een soort themareis van!

Bilbao

Maar ik wil ook graag het Guggenheim museum in het Spaanse Bilbao zien, dus besluiten we om een combinatie van Spanje en Portugal te doen. Het zullen veel kilometers worden, zo rond de 2000, maar dan kunnen we wel een leuk rondje maken.

We beginnen dus in Bilbao en deze stad met het zeer bijzondere Guggenheim museum blijkt meer dan de moeite waard te zijn (zie reisverhaal “Bilbao, op en top hip en hot” op deze site).

Picos de Europa

Na twee dagen verlaten we in onze gehuurde auto de stad en gaan op weg naar ‘Parque Nacional Picos de Europa’, één van de meest spectaculaire gebergtes van Spanje en één van de mooiste bergketens van Europa.
Een stukje landinwaarts van de Atlantische kust ligt dit prachtige ruige gebied met glooiende groene dalen, diepe kloven en grillige, hoge pieken. We hebben geluk met het weer, want door de ligging vlakbij zee staat dit gebied bekend om de plotseling opkomende mist.

Wij komen aan de oostkant het gebergte in en via de smalle N-621 rijden we door de prachtige ‘Desfiladero de Hermida’. Deze kloof met steile rotswanden is 21 kilometer lang en wordt gevormd door de Río Deva.

Lunch in La Hermida

Halverwege stoppen we in het schattige dorpje La Hermida voor de lunch.

We vinden een leuk restaurantje met een terrasje waarbij we bijna óp de weg zitten. Helaas spreekt de bediening geen woord Engels, dus met handen, voeten en gebrekkig Spaans doen we een poging om iets te bestellen. Geen idee wat we krijgen … Nou, dat blijkt een heerlijk saladeschotel met gehaktballetjes en brood te zijn, erg lekker en verbazend voordelig. Voor vier personen, met een drankje betalen we zesentwintig euro.

Uitzichtpunt San Glorio

We vervolgen onze reis over de smalle en bochtige weg en al kronkelend stijgen we naar 1600 meter hoogte en we stoppen even bij mirador Puente de San Glorio.

Op dit punt hebben we een fantastisch weids uitzicht over de Picos. Er heerst een doodse stilte en al snel krijgen we verschillende roofvogels in het vizier. Gelukkig zijn we goed voorbereid, we hebben namelijk verrekijkers meegenomen. Behalve vogels komen er ook veel beren in de Picos voor, maar die laten zich vandaag niet zien.

Riano

Na een half uurtje stappen we weer in de auto en dalen af naar het plaatsje Riano. De weg steekt met een brug een stuwmeer over en ook hier stoppen we weer om de brug, het meer én het schitterende uitzicht op de bergen te bekijken.

Vijf minuten later staan we weer stil omdat we ook de stuwdam willen zien. Al met al schieten we niet erg op, maar dat geeft niet. We moeten vandaag 350 kilometer afleggen maar daar hebben we dan ook de hele dag de tijd voor.

Ooievaars en pelgrims

Eenmaal uit het Picos gebergte komen we in een vlak landschap terecht en al gauw valt ons oog op ooievaarsnesten. Je ziet ze werkelijk overal, op schoorstenen, torens en antennes.

Maar behalve ooievaars zien we ook opvallend veel bedevaartgangers, op weg naar Santiago de Compostella. De afgelopen dagen in Bilbao waren ze ons ook al opgevallen en hebben toen ontdekt dat de pelgrimsroute Camino del Norte langs deze stad loopt. De pelgrims zijn te herkennen aan een schelp die ze duidelijk zichtbaar op hun rug dragen.

Vannacht verblijven we  in Léon en hierlangs loopt de bekendste route, de Camino Frances. Dat er veel pelgrims in deze regio komen zien we aan het aantal hostels en herbergen die slaapzalen met was- en kookfaciliteiten aanbieden.

Overnachten

Wij slapen in een gewone hotelkamer die vooraf geboekt is. Dat hebben we trouwens voor alle overnachtingen op onze route van te voren gedaan, het zoeken naar een slaapplaats aan het eind van een vermoeiende dag kost veel te veel tijd en energie naar ons idee.

In verhouding met onze vorige reizen zijn de prijzen voor de overnachtingen bijzonder laag. Voor de meeste nachten betalen we tussen de € 60,= en € 80,= voor een tweepersoonskamer met ontbijt in een hotel, posada (herberg) of appartement en ze zijn allemaal even prima.

Tolwegen

De volgende dag staat er 400 kilometer op het programma en omdat dat best veel is, nemen we het eerste stuk de autosnelweg. Op deze ‘autopista’ moeten we tol betalen en in Spanje heeft iedere tolweg bij de op- of afritten de mogelijkheid om bij een tolpoortje te betalen, contant of met bankpas. Helaas weten we nu al dat het systeem in Portugal anders is, want daar zijn veel elektronische snelwegen waarbij je dus alléén elektronisch kan betalen. Het kenteken van je auto is dan gekoppeld aan je creditcard.

Een heel ingewikkeld systeem, zeker als je zoals wij met een Spaanse huurauto rijdt waarvan het kenteken niet van te voren bekend is. Uiteraard zijn er onderweg ook wel andere oplossingen voor, maar die zijn allemaal erg ingewikkeld en tijdrovend. Ik ga er verder niet over uitweiden, want wij hebben toch al besloten om straks de tolwegen in Portugal te mijden.

Maar goed, vanwege de tijdwinst nemen we dus een snelle route door een vlak landschap richting de stad Ponferrada want die tijd hebben we hard nodig om bij onze eerste tussenstop van vandaag,  het prachtige gebied van Las Medulas, te komen.

Las Medulas

Vroeger, in het Romeinse Rijk, was dit gebied dé belangrijkste goudmijn. Nu is het een uniek landschap met grillige rotsen, grotten, dalen, ravijnen en kanalen. Na de sluiting van de mijnen heeft de natuur jaren rustig zijn gang kunnen gaan met een heel gevarieerd landschap tot gevolg. Behalve de oranje rotspunten zijn er groene weides, meren en heel veel kastanjebomen. Ondanks dat de streek niet zo groot is, zijn er veel wandelpaden en er is zelfs een mogelijkheid voor een ondergrondse wandeltocht door de mijnschachten. Kost wel € 3,= pp.

Het is een prachtig wandelgebied en wij lopen vanaf een goed aangegeven parkeerplaats naar het uitzichtpunt Mirador Orellan vanwaar we een spectaculair overzicht hebben. Al met al zijn we hier bijna drie uur zoet, maar dat is niet zo erg want later vandaag verlaten we Spanje en vanwege het tijdsverschil met Portugal winnen we een heel uur!

Douro vallei

Halverwege de middag stappen we weer in de auto en gaan op weg naar de Douro vallei in Portugal. Dit gebied staat bekend om uitgestrekte wijnvelden, gelegen tegen de hellingen van de rivier de Douro.

We overnachten in een authentieke ‘quinta’, wat iets als wijnboerderij betekent, vlakbij Pinhao. Hiervandaan vertrekken we de volgende dag om één van de tien mooiste autoroutes ter wereld te rijden. We hoeven vandaag maar 140 kilometer dus we kunnen rustig aan doen. De N222 slingert kilometers lang langs de Douro en is inderdaad wonderschoon. Uiteindelijk mondt deze rivier in zee uit bij de Noord-Portugese stad Porto.

Typisch Porto

We verblijven twee dagen in Porto en volgens de gastvrouw van ons appartement is een portproeverij een must als je in Porto bent. Geen probleem, daarvoor zijn we tenslotte hier gekomen en we krijgen dan ook een interessante rondleiding met proeverij in een groot wijnhuis.

Maar écht verplicht is het eten van de ‘francesinha’ volgens haar. Dit is een soort tosti. Het wordt gemaakt van twee geroosterde boterhammen en allerlei soorten vlees ertussen. Dan een ei erboven op en vervolgens wordt alles bedekt met gesmolten kaas. Als laatste gaat er een pittige wijn-biersaus overheen en patat ernaast. De saus maakt het kenmerkend voor Porto. Dit gerecht staat zelfs in de top 10 broodjes van de wereld! Oorspronkelijk is het een variant van de Franse croque monsieur, vandaar ook de naam. Het  geheel is best lekker, maar ó zo machtig, met zoveel calorieën dat het ons vooral doet denken aan de in Nederland bekende kapsalon.

Al met al is Porto zeer de moeite waard en we vermaken ons prima, maar voor meer informatie verwijs ik door naar het collega-reisverhaal “Porto, prachtige stad aan de Douro” op deze site.

Ponte de Lima

Aan het eind van onze tweede dag in Porto verlaten we de stad en rijden 70 kilometer noordelijk naar Ponte de Lima voor een overnachting. Een leuke plaats, bekend als het oudste stadje van Portugal. Jammer genoeg zien we niet heel veel van dit fotogenieke stadje want als we aankomen is het bijna donker. We maken een wandeling over de brug waarnaar de plaats is vernoemd en lopen een rondje door het centrum.

Ook de volgende ochtend hebben we te weinig tijd voor een uitgebreide bezichtiging want deze dag verliezen we een uur omdat we bij de grens naar Spanje weer een tijdzone passeren en het dus een uur later wordt. Jammer, we hadden graag nog even gebleven, maar we moeten keuzes maken vanwege ons reisschema … Er staat voor vandaag 270 kilometer op het programma:  dus óf langer in Ponte de Lima blijven, óf de beroemde kathedraal van Santiago de Compostella bezoeken … En we kiezen voor het laatste!

Benieuwd naar de rest van dit reisverhaal? Klik dan hier

 

Geschreven door: Marianne van Hal

Bon Bini Curaçao

door

Na een vlucht met tussenstop op Aruba komen we na 12 uur reizen aan op Curaçao. We stappen uit het vliegtuig en een warme deken van Caribische warmte valt over ons heen. We zijn er! Onze vakantie kan beginnen. We gaan met de transferbus van de Touroperator naar onze accommodatie: Chogogo Resort in Jan Thiel Baai.

Aankomst

Het is hier 6 uur vroeger, dus we komen aan terwijl het nog licht is, maar voor ons gevoel is het tegen middernacht. Maar na een lekkere douche en met schone kleren zijn we weer wat opgeknapt en gaan we op zoek naar een leuk restaurant om wat te gaan eten.

We lopen naar Papagayo Beach Resort, dit ligt zo’n 5 minuten lopen van ons hotel. Daar is Zanzibar, een gezellig restaurant met bar en aan het strand.

Hier eten we wat en zullen we nog vaker terugkomen voor een cocktail aan de bar of om te eten. Er hangt een gezellige, relaxte sfeer. Er speelt een live bandje op de achtergrond. Iedere woensdagavond een ander bandje.

Dagje bijkomen

Omdat we nog een beetje willen uitrusten van de reis en de omgeving wat willen verkennen blijven we de volgende dag lekker dicht bij ons resort. We hebben goed geslapen, ons appartement in Chogogo is netjes met een klein keukentje en goede bedden. We hebben de vorige avond wat boodschappen gedaan voor het ontbijt bij de supermarkt, die vlakbij is. Het is grappig alle bekende Nederlandse producten hier tegen te komen. De prijs is alleen wel hoger dan in Nederland omdat alles geïmporteerd moet worden.

Nadat we gegeten hebben, lopen we richting het strand van Jan Thiel Baai, bij  Zanzibar. We huren twee bedjes en bestellen een heerlijke fruitcocktail. De temperatuur is perfect, rond de 28 graden met een windje.

De zee is heel felblauw van kleur, net als op de plaatjes. Wanneer we erin zwemmen is het water zo helder dat we onze voeten kunnen zien en ook verschillende vissen. Na deze stranddag eten we weer bij Zanzibar.

Met de huurauto op stap

Vandaag mogen we onze huurauto ophalen. Vanaf nu kunnen we de rest van het eiland gaan verkennen met de auto. Omdat er geen navigatie in de auto beschikbaar is maken we gebruik van de handige app: Maps.me. Via deze gratis app kunnen we de wegen van het hele eiland downloaden en offline gebruik maken van de navigatie. Dit werkt heel goed en hebben we ook zeker nodig. Want bewegwijzering is niet heel veel aanwezig op het eiland.

We besluiten richting Mambo Beach te rijden, één van de populairste stranden van Curaçao. Eenmaal aangekomen ziet het er inderdaad erg mooi uit! Overal staan palmbomen en strandbedjes met barretjes. Erg gezellig en druk. Er zijn ook verschillende winkeltjes en restaurantjes en ’s avonds vinden hier regelmatig strandfeestjes plaats. Ook deze avond zijn er twee feestjes. Nadat we wat gegeten hebben in één van de restaurantjes lopen we terug naar het strand waar we bij Wet & Wild wat dansen en een drankje doen. Later die avond gaan we naar de strandtent ernaast: Madero Ocean Club waar een groot strandfeest plaatsvindt. De feestjes beginnen hier al vroeg, rond een uur of 8, dus je hoeft hier niet te wachten tot middernacht.

Willemstad

De volgende dag gaan we de hoofdstad van Curaçao bekijken: Willemstad. Via de grote Koningin Julianabrug met uitzicht over de stad arriveren we na ongeveer 20 minuten rijden in Willemstad.

Al vanaf de brug zien we de Handelskade, met de bekende gekleurde huisjes.

Markt

Wanneer we aangekomen zijn lopen we eerst richting een markt met veel kraampjes uit Venezuela. Er wordt fruit en groente verkocht en diverse andere spulletjes. Ik koop hier twee Caribean dolls, fleurige handgemaakte poppen die je binnenstebuiten kan keren, zodat ze een andere kleur jurk aanhebben. In het centrum zijn wat kleine winkeltjes en een aantal bekende winkelketens.

Pontjesbrug

Via de bekende Pontjesbrug lopen we richting de Handelskade.

Op deze grote brug hebben we een mooi uitzicht over de Handelskade en het water. Aan de overkant van de brug ligt de bekende wijk Otrabanda. We maken hier wat foto’s en lopen een klein stukje de wijk in. Deze wijk staat erom bekend dat je er niet moet komen na zonsondergang, maar overdag is het geen probleem.

Heerlijke cocktails

Aan het einde van de middag rijden we weer terug en eten we wat bij Zanzibar. Het is zaterdagavond en daarom is er een groot strandfeest met livemuziek en later op de avond een dj bij Zanzibar.

We drinken lekkere cocktails, dansen en genieten van de Caribische sfeer.

Ontbijt met vogeltjes

’s Ochtends ontbijten we zoals elke dag in ons appartement. Het valt ons op hoeveel bijzondere vogels hier leven. Bij ons zitje voor het appartement komen de meest kleurrijke vogeltjes bij ons zitten om een hapje mee te pikken.

Grote en Kleine Knip

Vandaag gaan we naar de noordwestkant van het eiland, naar de Grote en de Kleine Knip. Deze stranden staan bekend als één van de mooiste stranden van Curaçao. Na ruim een uur rijden over een soms wat heuvelachtige weg bereiken we de Grote Knip. En inderdaad, wanneer we van bovenaf over het strand en de zee uitkijken, is het uitzicht prachtig.

We liggen een aantal uur aan dit mooie strand en maken veel foto’s. ’s Middag regent het eventjes licht, maar de temperatuur is nog steeds heerlijk, dus we hebben hier niet zoveel last van. Aan het einde van de middag bekijken we ook nog kort de Kleine Knip, dit strandje ligt er pal naast en is wat kleiner.

Wanneer we weer terugrijden stoppen we onderweg bij een hele grote supermarkt. Ondanks dat deze supermarkt zo groot is, zijn de prijzen hier ook hoger dan in Nederland. Na de boodschappen gaan we nog een keer naar Mambo Beach om te eten en sluiten we de avond af met een cocktail.

Blue Bay

Deze dag gaan we naar Blue Bay. Een ander strand dat hoog op de lijst staat van mooie stranden op Curaçao.

Dit strand bevindt zich op een resort waar je tegen een kleine entree naar binnen mag. We lopen langs mooi verzorgde golfvelden naar het strand. Weer zijn we verrast door hoe mooi het is. Het heeft een vrij luxe uitstraling. We hebben onze eigen snorkel mee en zien verschillende tropische vissen. Ook komen we een aantal grote hagedissen tegen, leuk om ze van zo dichtbij te kunnen zien!

’s Avonds eten we bij Papagayo, het hotel dat naast ons resort ligt. Er zijn hier verschillende restaurantjes om te eten.

Winkelen

We hebben een tip gekregen om het winkelcentrum Sambil te bezoeken. Dit is een groot overdekt winkelcentrum.

Onder de frisse airco bekijken we wat winkels. Er zijn er veel, dus als je wilt shoppen vind je hier meer winkels dan in bijvoorbeeld Willemstad. Maar wij hadden het toch vrij snel gezien en wilden liever weer naar buiten om van het mooie weer en de stranden te genieten.

Cas Abao

We rijden door richting het strand Cas Abao, dat we toch wel één van de mooiste stranden vinden.

Er hangt een relaxte sfeer en het is ook mogelijk om je op dit strand te laten masseren. Ook hier is de locatie heel geschikt om te snorkelen. Wat een heerlijke plek!

Laatste dag

En dan is alweer de laatste dag van onze vakantie aangebroken. Maar omdat we pas in de avond terugvliegen hebben we nog de hele dag. Nadat we zijn uitgecheckt mogen we onze bagage in het hotel achterlaten en worden er wat bungalows beschikbaar gesteld waar mensen kunnen douchen voor vertrek. We blijven deze dag dichtbij ons resort en leveren de auto weer in.

We hebben nog een paar uurtjes de tijd om aan het strand te liggen en nemen afscheid van de mensen die we ontmoet hebben en van het mooie eiland.

Aan het einde van de middag worden we naar de luchthaven gebracht waar we nog wat leuke souvenirtjes kopen. Met wind mee vliegen we in acht en een half uur terug, deze keer zonder tussenlanding. De vakantie is voorbij en met mooie herinneringen en heel veel foto’s kijken we terug op een heerlijke vakantie!

Tips

  • Het is zeker aan te raden om een auto te huren. Op deze manier is het makkelijk om de verschillende stranden te bezoeken en het eiland te bekijken.
  • Er zijn veel geldautomaten te vinden op het eiland. Per transactie betaal je rond de 4 euro.
  • Als navigatie in de auto is de app MAPS.ME heel handig. Via deze gratis app kun je de wegen van het eiland downloaden en dit als navigatie gebruiken.

 

Geschreven door: Daphne Boom