Peter van Limburg, auteur op mooie reizen van TravelXL van Limburg

Expeditie Cyprus

26 december 201714 oktober 2016 door Peter van Limburg

Het verkeersbureau van Cyprus organiseert jaarlijks een Expeditie. Een groep reisagenten reist af naar het heerlijke (ei)land om in teams op speelse wijze het land te verkennen. Dit jaar ben ik één van de gelukkigen. Op een vrijdagmiddag in april vertrekken we met Transavia van Amsterdam naar Larnaka (ook wel geschreven als Larnaca).

Aankomst Paphos

We komen begin van de avond aan en krijgen een transfer naar Paphos. Paphos (ook wel geschreven als Pafos) ligt in het zuidwesten van Cyprus en is één van de toeristische plaatsen van het eiland. Het is een populaire, niet al te massale en gezellige badplaats.

Vooral het gebied rondom de haven is erg gezellig, zeker ’s avonds is het goed vertoeven.

Een verkenningsrondje

Als we aankomen in ons hotel krijgen we een drankje en hapje aangeboden. Daarna lopen mijn kamergenote en ik buiten een verkenningsrondje. Het hotel is comfortabel, ruim van opzet en de kamers hebben heerlijke bedden.

We gaan slapen; morgen staat de eerste dag vol opdrachten op ons te wachten!

Het ‘oude’ Paphos

De eerste Expeditiedag blijven we in Paphos, waar we op verschillende plaatsen opdrachten gaan uitvoeren (die ik jullie zal besparen in dit reisverhaal). De opdrachten brengen ons naar de oudheden van de stad. We bezoeken o.a. de Chrysopolitissa-kerk en Pauluszuil, de Theoskepasti-kerk en het Archeologisch park met de Koningsgraven.

Het is een mooi en interessant stukje cultuur en geschiedenis dat we meekrijgen.

Vanaf het Archeologisch park geniet ik van het uitzicht over de zee en ik neem alles goed in mij op. Ik zie het oude amfitheater, bezoek de vuurtoren van Paphos en geniet van de natuur die in bloei staat. Het is lente op Cyprus!

Lunch bij de haven

Tijd om te lunchen! We lopen naar de haven, strijken neer bij één van de gezellige restaurantjes en genieten van een heerlijke lunch met allerlei mezedes. De zon schijnt, er klinkt vrolijke muziek, we kijken uit over de haven en genieten!

Het restaurant heeft 2 bijzondere ‘bewoners’ die komen kijken of er iets te eten is. De pelikanen zijn een ware attractie; iedereen wil een foto en ik ook.

Middeleeuws fort

Na de lunch lopen we richting het Middeleeuws fort.

Een aantal strijkt buiten neer om te genieten van het zonnetje en ik loop het fort binnen. Bovenop het fort is er een prachtig uitzicht over het haventje van Paphos.

Aardige wandeling

Einde van de middag lopen we langs de waterkant terug naar ons hotel.

Het is een prachtig stuk en onderweg passeren we hotels, winkels, leuke terrasjes, mooie strandjes met palmbomen en genietend van het uitzicht vervullen we onze laatste opdracht voor deze dag.

Eind van de dag

Eenmaal terug in ons hotel nemen we een duik in dat heerlijke zwembad, kleden ons om en keren terug naar de stad om een hapje te eten.

Na het diner sluiten we de dag af in een gezellig barretje vlakbij de haven en terug in ons hotel slapen we vervolgens als een roos!

Wijnhuis

De volgende dag verlaten we Paphos. We krijgen weer een briefing, een huurauto en rijden richting het Troodosgebergte. Onze eerste opdracht brengt ons naar wijnhuis Zambartas in Agios Ambrosios, waar de Nederlandse Marleen en haar man Marcos ons staan op te wachten.

Het is een relatief jong wijnhuis en ze maken goede wijnen, waar we (ondanks het vroege tijdstip) van mogen proeven.

Pittoresk Omodos

We rijden door naar het dorp Omodos. We verkennen het dorp, praten met de locals en ik bezoek het Stavros klooster.

Het dorpje straalt een en al gezelligheid uit. Het is een wirwar van pittoreske straatjes met winkeltjes en terrasjes. Voor de lunch gaan we naar restaurant To Katoi, waar we o.a. een overheerlijke moussakas voorgeschoteld krijgen.

naar Arsos

Na de lunch verlaten we Omodos en rijden naar Arsos, één de grootste wijn producerende dorpen van Cyprus. Hier worden we hartelijk ontvangen bij een kleinschalige en knusse accommodatie. We krijgen wat te drinken, wat te snoepen en maken kennis met de vriendelijke eigenaren.

Dan volgt een rondleiding door het dorpje, inclusief een bezoek aan de kerk en het folkloristisch museum.

Limassol

Na afloop rijden we naar Limassol, de één na grootste stad van Cyprus. In Limassol is op gebied van cultuur en geschiedenis veel te zien. Het is een levendige, bruisende stad waar genoeg te beleven valt. Einde van de middag checken we in bij een hotel aan het strand. Ik duik de zee in, het is april, maar het water is al heerlijk op temperatuur!

Aan het strand ligt een kleine pier met een romantisch prieeltje, waar vast heel wat stelletjes onder getrouwd zijn.

Gezellige drukte

Begin van de avond gaan we naar het centrum van Limassol dat we te voet verkennen. Je vindt er een middeleeuws kasteel, musea, een bazar en moskee. Er zijn tal van leuke restaurants, bars, winkels en terrasjes; het is er gezellig druk. We strijken neer bij een restaurant genaamd Karotello.

De inrichting is prachtig, de bediening bijzonder en het eten ontzettend lekker. We krijgen van alles te proeven, heerlijke Cypriotische wijn en genieten volop.

Naar Larnaka

De volgende ochtend verlaten we Limassol al weer. Tijd om nog meer van Cyprus te zien! Na onze laatste briefing rijden we naar Larnaka, dat een geweldige boulevard heeft met palmbomen.

Aan de ene kant lonkt het strand en aan de andere kant de talrijke restaurants, hotels en souvenirwinkels. De stad heeft veel te bieden.

St. Lazaruskerk

We parkeren de auto op een parkeerplaats in de stad en bezoeken eerst de prachtige St. Lazaruskerk, een mooi staaltje van Byzantijnse architectuur.

Vervolgens lopen we tussen de winkels door naar de waterkant, brengen een bezoek aan het Larnaka fort en lopen langs de boulevard richting het Europaplein. Dan is het tijd voor een drankje aan het strand en een lunch aan de boulevard.

Nissi Beach

Na de lunch rijden we verder naar het oosten en stoppen bij Nissi Beach, een stukje paradijs op Cyprus.

Het is het meest bekende strand van Cyprus en elk jaar komen vele jongeren in de zomervakantie naar dit gebied om te genieten van zon, zee en strand. In het hoogseizoen is het erg druk maar in het voor- en naseizoen een stuk minder.

Agia Napa

De volgende stop is Agia Napa, nog geen 3 kilometer verderop. Waar de Nederlanders graag neerstrijken in Paphos, doen de Engelsen dit in Agia Napa. Het is de populairste badplaats van Cyprus sinds de Turken het noorden van Cyprus hebben bezet. We nemen een kijkje bij het middeleeuws klooster en lopen naar het haventje.

Naar Cavo Greko

Onze laatste opdracht brengt ons naar Cavo Greko. We rijden totaal verkeerd en gaan eerst een stuk het binnenland in, maar deze route brengt verrassende landschappen en vergezichten mee en is de moeite waard. We keren terug bij de kust en arriveren bij het Cape Greko schiereiland. De omgeving is prachtig groen en de kustlijn indrukwekkend.

Tijd om de grot te bezoeken hebben we niet, maar we genieten van de rust en het prachtige uitzicht.

Even genieten

Aan het einde van de middag arriveren we bij onze accommodatie in Kermia Beach. We verblijven in comfortabel uitgeruste bungalows, gelegen aan Limnara Beach.

Het is er vredig, de tuinen rondom de bungalows zijn prachtig aangelegd en het strand nodigt uit om op een strandbedje te liggen en te zwemmen in de zee.

We gaan die avond niet meer op pad, maar dineren in het hotel. Er staat een uitgebreid dinerbuffet voor ons klaar en er is livemuziek. De expeditie is ten einde, de opdrachten zijn door juryleden Inge en Karin (van het Cypriotisch verkeersbureau) beoordeeld. Ons team komt niet als winnaar uit de bus, maar we krijgen wel allemaal een presentje mee.

Onze prijs is echter het bezoek aan dit prachtig, veelzijdige land. We laten ons de Cypriotische wijn nog even goed smaken voor we gaan slapen.

Laatst uurtjes

De dag van vertrek is helaas aangebroken en ik word heel vroeg wakker. Expeditie Cyprus heeft mij en mijn reisgenoten veel van het land laten zien. Het was een druk, maar ontzettend leuk programma. Ik besluit nog even een momentje voor mijzelf te pakken, sta op en loop naar het strand en wacht tot de zon achter de bergen op komt.

Ik ben alleen, geniet en heb een koor van vogels die hun ochtendlied zingen. Wat zou ik graag nog een paar daagjes aan het strand genieten. Maar helaas …

Ik ga terug naar de bungalow, kleed mij om, pak mijn koffer en ga ontbijten. Hierna vertrek ik met het gezelschap naar de luchthaven van Larnaka, waar wij afscheid nemen van deze fijne bestemming.

Wanneer we opstijgen zien we nog net de zoutmeren van Larnaka onder ons.

Conclusie

Cyprus is een veelzijdige bestemming en niet alleen maar een strandbestemming. Je kunt er heerlijk rondreizen, verschillende gedeeltes van het land combineren in één vakantie. En ook voor sportievelingen is het een ideale bestemming. De slogan van het verkeersbureau is: sluit Cyprus in je hart en ik denk dat alle deelnemers (inclusief mijzelf) na deze reis allemaal een stukje Cyprus met zich mee dragen.

Filmpje van het Cypriotisch Verkeersbureau:

Go USA – per camper dwars door Amerika 2

17 juni 201931 maart 2017 door Peter van Limburg

Na onze weken aan de westkust waar we rondtrokken door de staten Californië, Nevada, Colorado, New Mexico en Texas (klik hier), vervolgen we onze reis naar de oostkust.

De langste rit (400 miles) van onze USA trip, maar goed dat moet dan ook maar even om straks wat langer te kunnen genieten van de (muziek)route van Memphis naar New Orleans.

Voordeel van het rijden van West naar Oost is dat de benzine goedkoper wordt. Het doet iets minder pijn als wij de camper nu moeten volgooien. In California betaalden wij nog 2,75 – 3,20 dollar per gallon. In Texas, Oklahoma, Arkansas betalen wij 1,75 – 1,95 dollar per gallon.

Via Checotah en Little Rock naar Memphis

De volgende stop maken we in Checotah in de staat Oklahoma. Deze KOA campground heeft een klein kinderboerderijtje en speeltuintje dus helemaal naar de zin van onze dochter.

De laatste stop voor Memphis is Little Rock in de staat Arkansas (de voormalige woonplaats van de Clintons). Hier zwaaien wij even naar het oude huis van Hill en Bill.

Aan de oever van de Mississippi

Dan komen wij aan in West Memphis. Hier staan wij op een prachtige camping aan de oever van de langste rivier in Noord Amerika de almighty Mississippi (3766 km).

In de avond maken wij een kampvuurtje en hopen dat er een traditionele raderboot voorbij zal varen, maar helaas gebeurt dit niet.

Memphis

Dan is Memphis ‘Birthplace of Rock ‘n’ Roll’ in de staat Tennessee aan de beurt!

Op zondagochtend parkeren wij de camper bij de VVV en wandelen wij rustig door het centrum.

Bij het Peabody hotel kijken wij hoe de staf de typerende eenden een rondje vanuit de hotellift door de lobby van het hotel naar de fontein laat marcheren.

Een echte Amerikaanse happening!

Daarna wandelen wij door naar de legendarische Sun Studios waar die jongen uit Tupelo, Mississippi zijn eerste liedje mocht zingen wat ook direct een hit werd. Elvis Presley was toen 18 jaar. Ook Johnny Cash en Jerry Lee Lewis kwamen hier geregeld platen opnemen. De rest is geschiedenis.

De rondleiding door de studio eindigt in de originele studio, die tot de dag vandaag nog gebruikt wordt voor het opnemen van muziek. Wij mogen nog even met de originele microfoon van Elvis Presley op de foto.

Museum voor Mensenrechten

Via ‘Beale Street’, de uitgaansstraat van Memphis, waar dagelijks in iedere bar een band op het podium staat komen we aan bij Hotel Lorraine. Hier is op 4 april 1968 Martin Luther King doodgeschoten op het balkon van zijn hotelkamer.

Het hotel is gesloopt, echter de vleugel met kamer 306 en de geparkeerde auto’s van toen zijn nog aanwezig. Tegenwoordig is het een Museum voor Mensenrechten. Een heel bijzondere ervaring om hier te staan!

Na een verlate lunch vertrekken wij met een trolley tram naar ons beginpunt. Daarna is het een kort stukje rijden naar Graceland RV Park & Campground.

Heel apart om met de camper in de achtertuin van Elvis te overnachten.

Graceland

De dag erna bezoeken wij Graceland, na het witte huis het meest bezochte woonhuis in de USA. Het is gelukkig redelijk rustig en we beginnen dan ook gelijk met een tour door het woonhuis van Elvis Presley.

Enkel de benedenverdieping en de kelder van het woonhuis zijn voor het publiek toegankelijk. Alles is nog in de originele staat zoals Elvis destijds leefde. De tour komt ook langs de indrukwekkende gouden platen collectie. Ongelofelijk veel. Bij het laatste deel komen wij uit bij de Meditation Garden, waar Elvis, zijn ouders, broer en oma begraven liggen.

Daarnaast bezoeken wij op een ander gedeelte van het terrein nog een collectie mooie auto’s en motoren uit Elvis zijn privé verzameling evenals twee vliegtuigen waar hij in de VS mee vloog.

Wij zijn erg onder de indruk van wat we allemaal gezien en gehoord hebben.

Geboortehuis Elvis

Via Graceland rijden wij door naar Tupelo, de geboorteplaats van Elvis. Hier bezoeken wij het geboortehuis van Elvis.

Typisch Amerikaans om terecht te komen bij een ‘simpel’ huis met een enorm bezoekerscentrum en mega parkeerplaats!

Richting het zuiden

Na al deze prachtige Elvis-memories wordt het tijd om richting het zuiden af te zakken. We rijden een klein stukje van de bijna 600 miles Natchez Trace Parkway, een voormalige handelsweg van de Indianen.

Onderweg overnachten wij bij een natuurcamping in niemandsland. ’s Avonds bij het kampvuur horen wij de coyotes weer huilen.

Na een heerlijk nachtje slapen in stilte, rijden wij door naar het koloniale stadje Natchez (op de grens van Mississippi en Louisiana). Voor de tweede keer staan wij aan de geweldige Mississippi rivier. Op onze rustdag bezoeken wij, al wandelend, het oude centrum van Natchez met zijn prachtige plantage huizen.

Zoals ons al eerder is opgevallen, kunnen wij de camper makkelijk parkeren bij de plaatselijke VVV.

Na een paar uurtjes dwalen door het oude centrum keren we terug naar de camping. Daar genieten wij van een geweldige maaltijd uit de cajun keuken.

Streekgerechten zoals catfish, gumbo, beignets, po’boys en jambalaya zijn slechts voorbeelden hiervan. Amerikanen zeggen dat je in de staat Louisiana het beste eten kunt krijgen van de gehele USA. Dat belooft nog wat voor New Orleans, onze volgende bestemming.

New Orleans

In het westen van de ‘grote’ stad New Orleans, bekend van Jazz, Voodoo en de Franse geschiedenis, vinden we een camping. De camping verzorgt een pendelbus naar French Quarter, het oude en huidige uitgangscentrum van de stad. Greg onze chauffeur vertelt tijdens de rit over de bezienswaardigheden van de stad.

We rijden onder andere langs diverse begraafplaatsen. Het bijzondere is dat men hier overledenen boven de grond begraaft. De hele begraafplaats staat vol met grote en kleine tombes waarin vaak hele families liggen.

Wij worden afgezet bij de haven vanwaar de raderboten vertrekken. Via het bekende koffiehuis Cafe Du Monde lopen wij naar de French Market. Onderweg maken wij een koffiestop bij een café waar een live jazz optreden plaats vindt. De sfeer zit er gelijk goed in deze morgen.

Bij de French Market zien wij veel verse vis, groente, fruit en gegrilde alligator! En ook heel veel souvenirs. Via de uitgaansstraat Bourbon Street en Royal Street komen we bij een lokaal visrestaurant, waar wij de plaatselijke krab en garnalen smakelijk naar binnen werken.

Voor echte foodies is het een summum om hier te zijn. Alleen het French Quarter heeft al 140 restaurants. Ook de ‘jazzy’ muziek hoor je hier live op straat of uit diverse cafés klinken. Het bruist van de energie en het is eigenlijk één groot straattheater met overal straatartiesten.

Dat maakt deze wijk echt swingend en gezellig.

Richting Florida

Na twee dagen in NOLA (New Orleans, LousianA) geweest te zijn, vervolgen we onze reis richting The Sunshine State Florida.

Daar overnachten wij in Old Town aan de Suwannee rivier in het manatee (zeekoeien) gebied. Vanaf de camping kunnen wij via een lange houten loopbrug door het moeras (swamp) naar de rivier toe. Het doet ons even denken aan de jungle; de rust, de rivier, de vogels en de zonsondergang … Werkelijk prachtig om te zien!

Orlando

Voor ons is dit voorlopig even het laatste rustpunt want na deze idyllische plek begint het toeristische deel in en rond het drukke Orlando. Aangezien wij hier wat meer tijd hebben ingepland, bezoeken wij eerst een outlet centrum om even goedkoop schoenen te scoren.

De hele familie is gelijk geslaagd en dan snel wegwezen voordat je te hebberig wordt.

Disney World Magic Kingdom

Onze camping ligt net buiten Orlando maar heeft ook weer pendelbussen rijden naar de diverse pretparken. Op onze tweede dag hier bezoeken wij vol enthousiasme Disney World Magic Kingdom. De weg erheen en de entree verlopen prima. Het park is al helemaal in het sfeervolle Christmas Celebration Style.

Helaas in het park aangekomen blijkt het een ‘gekkenhuis’ te zijn. Wat een volk loopt hier rond. De wachtrijen voor de attracties zijn niet leuk voor ons en een klein kind. De drukte wordt veroorzaakt door Thanksgiving (26 november). Heel veel Amerikanen zijn dan een week vrij.

Gelukkig zijn er diverse shows en parades met de bekende Disney figuren waar wij wel van kunnen genieten. Begin van de avond maken we Disney World nog even by magical night (light) mee.

Sea World Orlando

Na deze ervaring is het de volgende dag tijd voor attractiepark nummer twee, Sea World Orlando. Hier blijkt het ‘gelukkig’ een stuk rustiger te zijn.

We bezoeken de diverse shows van zeedieren zoals, zeeleeuwen, dolfijnen en de big show met killerwhale Shamu (de orka’s). Ook achtbanen en ander speelplezier ontbreken hier niet. Kortom een dagje is ook hier zo gevuld.

Richting de westkust

Na 2 dagen van attractiegeweld in Orlando is het welletjes geweest voor ons. Op Thanksgiving rijden wij richting de westkust van Florida.

Onze volgende stop is op het rustige ‘senioren’ Pine Island waar wij heerlijk genieten van ‘The Sun’ en rust. Er zijn hier geen witte stranden aanwezig maar de comfortabele camping heeft een heerlijk verwarmd zwembad. Zo kunnen we even bijtanken, een boek lezen, kleding wassen en boodschappen doen.

Everglades National Park

De laatste dagen van onze reis staan voor de deur en we rijden richting het zuiden naar het Everglades NP. De rit gaat dwars door het noordelijke deel van het park waar zich de diverse airboat verhuur bedrijven en alligator farms bevinden.

Wij hebben gelezen dat camping Flamingo, in het hart van de Everglades, de meest bijzondere is, maar erg populair! In het visitor centrum van Everglades NP wordt gemeld dat Flamingo niet vol is en dat het een uurtje rijden is naar de camping.

Daar aangekomen snappen wij meteen waarom de camping niet vol is. Het eerste dat wij zien is een mevrouw volledig gekleed in een muskietenpak! Rechtsomkeert dus, na eerst een ‘Bald Eagle’ gespot te hebben (Amerikaanse adelaar met witte kop).

Een stukje terug rijden ligt nog een camping en het wordt al donker, dus daar zoeken we een plekje voor een nacht. We gaan de camper niet meer uit in verband met de muggen en dan zijn er ook nog slangen!

De volgende morgen vroeg, lange broeken en shirts aan, maken we een wandeling over één van de vele uitgezette trails in het park. Al snel spotten wij de Amerikaanse alligator, schildpadden, ibissen, gieren, zilverreigers enzovoort. Het is jammer van de muggen maar het is een mooi stukje behouden natuur.

Na het verlaten van het park bezoeken wij een alligatorfarm.

Deze farm biedt airboat tochten en een alligator- en slangenshow aan. Eerst vertrekken wij met de airboat naar de wetlands. Gewapend met oor bescherming en een poncho worden wij kleddernat maar wat gaaf om dit mee te maken.

Opnieuw spotten wij, alligators, roze lepelaars, mariboes en grote leguanen. Na deze spetterende tocht worden de alligators gevoerd en worden diverse slangen geshowd en mag je deze nog even vasthouden.

De lunch bestaat uit, hoe kan het ook anders, gefrituurde alligator, die een beetje naar kip smaakt.

Florida Keys

Vanuit de Everglades rijden wij door naar de Florida Keys waar wij een stop maken op Key Largo, in John Pennekamp Coral Reef State Park.

Er is gelukkig weer plaats op deze populaire plek. Helaas worden wij opnieuw overmeesterd door de muggen, maar aan het lokale strand kunnen we heerlijk zitten. Het kleine briesje zorgt ervoor dat daar geen muggen zijn.

Eind rondreis en op naar Mexico

Na 5,5 week, 13 staten, 28 campings en ruim 8000 kilometer op de teller is het tijd geworden voor onze laatste rit …

Van de Florida Keys rijden wij naar het zuiden van Miami. Vlakbij het Cruise America inleverstation is een camping, waar wij de laatste 2 nachten doorbrengen.

Hier kunnen wij op ons gemak de koffers inpakken, de camper opruimen en schoonmaken. Als laatste vullen wij benzine en gas bij om de camper correct in te leveren. De camper wordt zonder problemen ingeleverd.

Per taxi rijden wij naar het Miami Airport hotel om de volgende dag per vliegtuig naar Mexico te vertrekken voor een 10-daagse strandvakantie in de omgeving van Playa del Carmen.

Een heerlijk einde om deze prachtige maar bovenal bijzondere reis te verwerken en af te sluiten!

Tot slot

Al met al hebben wij een prachtige reis gemaakt en ieder deel heeft zo wel zijn eigen schoonheid en bijzonderheden.

De mooie natuurparken in California en Utah, Las Vegas in Nevada, Grand Canyon en Route 66 door Arizona, Mexicaanse invloeden in Santa Fe, weidse vergezichten en Palo Duro State Park in Texas, prachtige meren in Oklahoma, de mooie bossen in Arkansas, Elvis en het muzikale Tennessee, de Mississippi rivier, muziek en heerlijk eten in Louisiana en Disney, zon en muggen in Florida … Dit nemen ze ons nooit meer af!

Go USA – per camper dwars door Amerika 1

17 juni 20193 maart 2017 door Peter van Limburg

Onze grote wens was om nog eens een lange camperreis te maken! Nu we nog geen schoolgaande kinderen hebben is dit het uitgelezen moment om te doen, maar welk land kies je hier voor uit? Hier hoeven we niet al te lang over na te denken … The United States of America, het land bij uitstek voor een ‘korte of langere’ campervakantie!

Met man en dochter van bijna 3 jaar vliegen wij eind oktober naar de westkant van Amerika, waar de eerste overnachting gepland staat bij de luchthaven van Los Angeles. Na een vlucht van ongeveer 12 uur en een tijdsverschil van 8 uur stappen wij ‘vroeg’ het bed in. Zo’n lange reis is behoorlijk vermoeiend en morgen moeten we met de camper op stap.

Het avontuur kan beginnen

De volgende dag is het zover! Vandaag gaan we de in Nederland gereserveerde camper ophalen en gaat het echte avontuur beginnen!

Met een taxi gaan wij naar het camperdepot van Cruise America in Carson City, waar we vanaf 12.00 uur welkom zijn. Bij aankomst krijgen we eerst een in het Nederlands gesproken instructiefilm te zien over het gebruik van de camper, waarna het huurcontract wordt opgemaakt en de extra’s zoals kampeer- en persoonlijke uitrusting worden meegegeven. Vervolgens gaan we naar de grote parkeerplaats, waar de gehuurde camper type C25, ons onderkomen voor de komende paar weken, staat!

Na de laatste checks is het dan toch echt tijd om te gaan rijden. Een spannend moment om met zo’n grote camper van 7.60 meter lang en 2.50 meter breed de weg op te rijden. Gelukkig is in Amerika alles BIG dus ook de wegen. Eerst gaan wij naar de supermarkt om spullen in te slaan. Er zit een heerlijke grote koelkast met vriesvak in de camper, waar we flink wat voorraad in kunnen opslaan. Ook kopen wij ter plaatse een autostoeltje voor onze dochter. Na deze boodschappen is het de kunst om Los Angeles uit te rijden voordat de ‘echte’ spits gaat beginnen.

Het meegebrachte navigatiesysteem loodst ons naar het noorden richting Highway Number 1, de kustweg aan de Pacific Ocean, langs de prachtige huizen en stranden van Santa Monica en Malibu.

Point Mugu State Park

Onze eerste overnachtingsplaats is Point Mugu State Park.

Hier genieten wij op het strand van de woeste golven van de Pacific Ocean en van de zonsondergang. Een prachtig begin van deze bijzondere reis van bijna 6 weken met als doel van de westkust (Los Angeles) naar de oostkust (Miami) van Amerika te reizen.

Naar Yosemite National Park

Ons volgende reisdoel is Yosemite National Park in Californië, het meest gevarieerde nationale park van de Verenigde Staten. Bij de entree van het park kopen wij gelijk een jaarpas die de entreegelden van alle nationale parken en beschermde natuurgebieden in Amerika dekt.

We willen graag op de camping in het nationale park staan en gelukkig is er zo plaats in het naseizoen. In dit prachtige in herfsttinten gekleurde Nationale Park vallen wij van de ene verbazing in de andere, hoge kale bergtoppen, metershoge watervallen, prachtige dennenbossen met uitgezette wandelpaden en iedere meter is wel een foto moment waard!

Alle camperplaatsen zijn voorzien van ‘bear-proof’ opbergkasten omdat in dit gebied zwarte beren en poema’s (mountain lion) leven. Men wordt verzocht etenswaren niet in de auto of de tent te bewaren maar in deze opbergkast. Er zijn gevallen bekend van auto’s die compleet zijn opengebroken door de beren omdat er wat koekjes op de achterbank lagen.

Helaas, of misschien wel gelukkig, zien wij geen beren of poema’s, maar moeten wij het doen met wat herten en heel veel eekhoorns, ook leuk!

De temperatuur daalt drastisch in dit gebied en `s nachts is het goed inpakken in bed. We hebben natuurlijk wel verwarming in de camper maar de generator gebruiken we niet.

Vanaf de camping rijden dagelijks pendelbussen waarmee je het park kan bezichtigen. Onderweg stappen wij uit om te wandelen en het bezoekerscentrum te bezoeken. We maken twee wandelingen, één naar het Mirror Lake en de ander naar de Lower Pines Waterval. De natuur is erg mooi en fotogeniek dankzij de prachtige herfstkleuren.

Naar Death Valley National Park

Van de koude nachten naar de warmte. De meerdaagse rit gaat vanaf Yosemite Park via Visalia naar Death Valley National Park. We overnachten op de camping bij Panamint Springs met uitzicht op een zogenaamd maanlandschap met een geweldige zonsondergang.

De volgende dag rijden wij de route door Death Valley, wat indrukwekkend! Komend vanuit de bergen is het een prachtig gezicht als je deze grote vallei inrijdt. Bij de ingang van Death Valley zien wij direct 2 Coyotes die langs de weg naar eten aan het zoeken zijn.

In het midden van de vallei stoppen wij bij het bezoekerscentrum in Furnace Creek. Hier leren wij dat Death Valley National Park bestaat uit zoutvlakten, rotsformaties en bergen en geldt als de op één na heetste plek op aarde (57 graden Celsius). Death Valley is tevens het droogste en laagst gelegen punt van Noord-Amerika (86 meter onder zeeniveau).

Na een fotostop bij Zabrinski Point verlaten wij Death Valley en de staat Californië en rijden via de wijde woestijn de gokstaat Nevada binnen.

Las Vegas

Na een rit over lange kaarsrechte wegen zien wij de stad Las Vegas ineens vanuit het niets opdoemen. De grote en hoge hotels van de Strip en de Stratosphere toren zijn al van grote afstand te zien.

Wij verblijven hier 2 nachten op een camping met zwembad net buiten het centrum. Vanaf hier kunnen wij de gratis shuttle bus naar Las Vegas nemen.

De eerste avond wordt het Fremont Street, een drukke overdekte winkelstraat, waar je je ogen uitkijkt. Het dak van Fremont Street is één groot TV scherm met flitsende beelden.

Ook zweven bezoekers aan kabels door de lucht van de ene naar de andere kant van de straat (Fremont Experience) en natuurlijk zijn er overal casino’s en gokkasten.

De volgende avond is het de beurt aan de The Strip, waar we onder andere de wereldberoemde fonteinen show van het Bellagio Hotel bezoeken.

Het drukke en levendige Las Vegas is erg gaaf maar met een kleine meid best een uitdaging.

Naar het Zion Canyon NP

Na het ‘Vegas’ avontuur zetten wij de reis voort richting Zion Canyon NP in de staat Utah. Het gebied herbergt monolieten, kloven en rivieren. Helaas regent het in Zion maar dat weerhoudt ons er niet van toch een wandeling te maken naar The Narrows, een smalle doorgang tussen de bergen waar dit gebied bekend om staat.

Deze spectaculaire wandeling gaat dwars door een uitgesleten ravijn. Meerdere delen zijn zelfs alleen toegankelijk via het water. Geschikte kleding en een goede wandelstok zijn daarom een must. We spotten een elk (een soort kleine eland) en opnieuw enkele eekhoorns. De rood gekleurde rotsen (ijzer) en de herfstgekleurde bladeren leveren opnieuw (te) veel mooie foto`s op.

Wij verblijven hier op de Watchman Campground, dat gelegen is in een geweldig herfstachtig decor.

Bryce Canyon NP

Na Zion NP is het de beurt aan Bryce Canyon NP. Het park staat bekend om de afwisselende aanwezigheid van zandkleurige rotsformaties en vuurrode monolieten, verspreid over een uitgehouwen landschap. We willen daar een overnachting maken maar omdat het er erg koud is en er zelfs sneeuw ligt besluiten wij dit niet te doen.

Dan maar ‘kort’ genieten van de panoramische uitzichtpunten over de puntige, uniek gekleurde rotsformaties van de kloof om vervolgens onze reis naar Page, Arizona voort te zetten.

Naar Grand Canyon NP

Vanuit Page rijden we richting Grand Canyon NP. Via een prachtige bergweg komen we midden in het natuurpark uit. De Grand Canyon is geen berg maar een diepe kloof.

De kloof, die 446 kilometer lang en zestien kilometer breed is, loopt door het Grand Canyon National Park en is in de loop der eeuwen gevormd door erosie van het stromende water van de Colorado River. Prachtig om de verschillende aardlagen te zien en indrukwekkend door de grootte.

We rijden direct door naar Mather Campground waar voldoende plaats is. Het Grand Canyon NP (south rim) is het gehele jaar geopend dus we kunnen hier prima terecht en de gratis shuttlebussen rijden nog volop. Eerst gaan we met de pendelbus naar het bezoekerscentrum en daarna is het tijd om de zonsondergang te zien in de Canyon.

Wow wat is dat een bijzonder uitzicht! Daar blijf je naar kijken … Helaas vriest het onze eerste nacht (-8 Celsius) in de Grand Canyon en besluiten wij de dag erna alleen nog te genieten van de uitzichtpunten per ‘warme’ pendelbus.

In de middag rijden wij verder naar hopelijk ‘een warmere plek’.

Richting het oosten

Na alle belangrijke natuurgebieden van Arizona en Utah wordt het tijd voor het maken van extra mijlen naar het oosten van USA. Naar Flagstaff rijden wij een stukje van de historische route 66.

Onderweg lunchen wij in een echt Rockabilly style restaurant waar de tijd stil lijkt te hebben gestaan!

Santa Fé

De volgende staat is New Mexico, waar we een bezoek brengen aan de historische plaats Santa Fé. Per lokale bus rijden wij naar het centrum.

De huisjes in het oude centrum van Santa Fé zijn precies zoals het Santa Fé hotel in Disneyland Parijs. Hier bezoeken we diverse toeristische hotspots maar ook buurten die een typisch zuidwestelijk sfeertje hebben.

Vanzelfsprekend genieten we hier van een heerlijke Mexicaanse lunch.

Naar Palo Duro Canyon State Park

Na ons bezoek aan Sante Fé worden wij tijdens een tankstop getipt door een Amerikaan om naar Palo Duro Canyon State Park te gaan in de staat Texas. Omdat dit net onder Amarillo en op onze route ligt, wordt dit de volgende stop.

Heerlijk om opnieuw in de natuur te staan! In dit niet zo massaal bezochte park met camping vindt men de twee na grootste canyon van de USA. Zodra het begint te schemeren beginnen de coyotes al te huilen.

In de ochtend worden wij wakker gemaakt door wilde kalkoenen en de wipstaartherten, die rond de camper lopen.

Overdag maken wij een wandeling naar de landmark van dit gebied de ‘Lighthouse’. Het weer is inmiddels iets verbeterd. Overdag is het aangenaam maar ’s nachts nog wel fris.

Na de staten Californië, Nevada, Colorado, New Mexico en Texas in het westen gaan we de ‘grote’ oversteek naar de oostkust maken.

Benieuwd naar de rest van deze mooie reis? Klik dan hier …

Florence, Pisa en Bologna, een mooie combinatie

29 november 201716 september 2016 door Peter van Limburg

In eerste instantie was het idee om naar Florence te gaan met een uitstapje naar Pisa. Maar op aanraden van een klant in ons reisbureau plak ik Bologna er nog aanvast. Volgens hem de mooiste stad van Italië en zwaar achtergesteld op de populaire steden als Rome, Venetië, Florence en Siena. Nou, ik ga deze uitdaging natuurlijk aan!

Alle drie de bovengenoemde steden hebben een luchthaven en onderling zijn er prima treinverbindingen. Alle combinaties zijn dus mogelijk maar volgens plan begin ik in Florence.

Met de ‘vola in bus’ dienst, wat zoiets betekent als vlieg met de bus, reizen we in 20 minuten van de luchthaven naar het centraal station Santa Maria Novella. Vandaar uit wandelen we naar ons hotel. Al snel merken we dat onze kofferwieltjes niet gemaakt zijn voor de straten in Florence. Maar goed, het is gelukkig niet ver.

We bekijken de kamer, frissen ons even op en gaan daarna op pad. In tegenstelling tot eerdere Italiaanse steden die we hebben bezocht valt het ons gelijk op dat iedereen hier wél zijn talen spreekt en vriendelijk en behulpzaam is.

Piazza della Repubblica

Het is lunchtijd en aangekomen op het gezellige Piazza della Repubblica worden we vriendelijk, doch dringend verzocht door álle Italiaanse obers om op hun terrasje te komen zitten. We kiezen er eentje in de schaduw en een stukje bij de lawaaiige carrousel vandaan.

De Arno met de Ponte Vecchio

We zitten hier even lekker, maar al gauw gaan we op weg naar de rivier de Arno die midden door de stad stroomt. Het is gezellig druk met roeiboten op het water en vele mensen liggen lekker te zonnen op de rotsplateaus en grasveldjes langs de rivier.

Verschillende stadsdelen zijn door middel van mooie bruggen met elkaar verbonden, maar de ‘Ponte Vecchio’, wat oude brug betekent, is verreweg de meest bekende. Wij zien de brug al van veraf. Soms valt iets enorm tegen wanneer je het in het echt ziet, maar deze brug is absoluut heel bijzonder.

Zeker als we óp de brug komen, want behalve een uitzichtpunt in het midden van de brug hebben we helemaal niet het idee dat we op een brug lopen. Het lijkt meer op een winkelstraat met heel veel juwelierswinkels. En net als alle toeristische hoogtepunten is het ook hier ontzettend druk. Maar het is zeker de moeite waard.

Piazza Pitti

We steken de brug over en gaan op weg naar het Piazza Pitti, een groot plein waarop iedereen lekker ligt te luieren.

Aan het plein ligt een paleis met erachter de ‘Boboli’ beeldentuin. We lopen een rondje door deze tuin, maar de combinatie van steile paden, saaie beelden en volle zon zorgt ervoor dat we zo uitgekeken zijn. We gaan gauw het klederdrachtmuseum in, meer om uit de hitte te zijn dan dat we er echt in geïnteresseerd zijn!

Bij het verlaten van de tuinen missen we bijna de lachwekkende ‘Bacchus fontein’ en dat zou jammer zijn geweest.

Basiliek van San Miniato al Monte

Maar ondanks de warmte moeten we verder, naar de basiliek van San Miniato al Monte. De naam zegt het al: de basiliek van San Miniato ‘op de berg’. Hoewel het vanuit het centrum op loopafstand ligt, is het toch een hele klim. Blijkbaar voor veel toeristen te veel moeite, want het is heerlijk rustig op de heuvel. Hier hebben we een prachtig uitzicht over de stad en binnen in de kerk is het lekker koel en zien we prachtige ingelegde vloeren en veel marmer.

Naast de kerk ligt een klooster dat nog steeds bewoond is door monniken. Ze hebben een leuk klein winkeltje waar ze zelfgemaakte likeur, honing, kaarsen, thee en gebak verkopen.
Wij hebben wat met begraafplaatsen, dus als laatste lopen we over het naastgelegen kerkhof ‘Le Porte Sante’. Het is net een openluchtmuseum, groots en indrukwekkend, met heel veel bijzondere beelden op de graven en graftombes.

Palazzo Vecchio

We gaan terug naar de binnenstad want er is nog veel te zien in Florence. Zoals de replica van Michelangelo’s ‘David’ die op het Piazza della Signoria staat en die voor het Palazzo Vecchio de wacht lijkt te houden. Het originele beeld staat in het nabij gelegen ‘Galleria dell’Accademia’.

Tip: koop kaarten voor het museum online en vermijdt zo de enorme wachtrijen!

Palazzo degli Uffizi

Florence is bij uitstek een museumstad. Behalve de kunstcollectie die te zien is in het Palazzo Vecchio van de invloedrijke familie de’Medici en het bovengenoemde museum Galleria dell”Accademia kun je natuurlijk niet om het Palazzo degli Uffizi heen.

Dit kunst museum wordt gezien als één van de oudste en meest belangrijkste musea ter wereld!
Hoewel we graag willen, hebben we niet genoeg tijd voor een museumbezoek, dat zal een volgende keer moeten. Gelukkig kunnen we op het binnenplein van het beroemde museum wel de sfeer alvast proeven bij de vele kunstenaars die portretten en karikaturen maken.

Kathedraal ‘Santa Maria del Fiore’

Als laatste deze dag komen we uit bij de beroemde kathedraal ‘Santa Maria del Fiore’, ingebouwd tussen de huizen maar wat met zijn schitterende koepel het herkenningspunt van Florence is.

Wij hebben geen fut meer om de 463 treden te klimmen om in de koepel te komen en ook niet de ruim 400 om boven in de klokkentoren campanile te komen. Het uitzicht daarboven moet schitterend zijn. Wel lopen we nog een rondje om de apart gelegen doopkapel ‘Baptiserium San Giovanni’ om de prachtige bronzen deuren te bewonderen.
Uiteindelijk strompelen we terug naar ons hotel om lekker te gaan slapen want voor de volgende dag hebben we een uitstapje naar Pisa gepland.

Naar Pisa

Gelukkig slapen we ook echt lekker en ons hotel serveert een heerlijk ontbijt, zeker voor Italiaanse begrippen. Zo gaan we fris op weg gaan naar het station om in een half uurtje met de trein naar de studentenstad Pisa te reizen.

Iedereen weet dat de beroemde toren van Pisa scheef staat, iedereen heeft foto’s en plaatjes ervan gezien. Wij natuurlijk ook, maar op het moment dat we uit een straatje de hoek om komen en hem opeens zien is onze verbazing groot: “wow, hij staat écht scheef”! Gek, we wisten het maar als je erbij staat is het toch heel anders.

Duomo Santo Maria Assunta

Jammer genoeg mogen we om één of andere reden vandaag de toren niet beklimmen. Dus gaan we een bezoek brengen aan de naastgelegen domkerk ‘Duomo Santo Maria Assunta’ op het plein der wonderen ‘Piazza dei Miracoli’.

Het duurt even voordat we begrijpen dat de entree voor de kerk gratis is, maar dat we wel eerst een gratis kaartje moeten halen bij de centrale kaartverkoop aan de overkant tussen vele souvenirs kiosken. Daar is duidelijk over nagedacht in Pisa!

begraafplaats Camposanto

Behalve de scheve toren en de dom bestaat het hele complex ook nog uit het enorme baptisterium, oftewel doopkapel, en de monumentale ommuurde begraafplaats Camposanto.

Zoals eerder gezegd, wij hebben wat met begraafplaatsen en zo ook met deze. Vooral de prachtige fresco’s, weliswaar zwaar beschadigd in de tweede wereldoorlog, zijn zeer de moeite waard. We hebben tijd genoeg, dus brengen we ook nog een bezoek aan het Museo delle Sinopie alwaar de originele tekeningen die gebruikt zijn voor de fresco’s te zien zijn. Al met al zijn we de hele dag onder de pannen in Pisa.

Naar Bologna

De laatste dag alweer en in de trein van Florence naar Bologna verdiep ik me in de kleine stedengids die ik van huis heb meegenomen zodat ik enigszins voorbereid en ingelezen ben.

Van Bologna wist ik al gauw dat het drie bijnamen heeft: La Rossa, de rode, vanwege de rode gebouwen en daken, hoewel die in Florence veel roder zijn. La Grasse, de dikke, vanwege de lekkerste pasta’s van Italië. Aha, daar komt dus de spagetti bolognese vandaan. En La Dotta, de geleerde, vanwege de oudste universiteit van Europa.

Na aankomst op het centraal station van Bologna lopen we binnen 5 minuten naar ons hotel, om de hoek gelegen, in een drukke straat met aan weerszijde een arcade.

Overal in de stad vind je deze overkappingen met prachtige bogen. Zo kunnen we lekker in de schaduw lopen, het is namelijk schitterend weer en daardoor ook heel warm.
Het zal ongetwijfeld ook wel eens regenen in Bologna en dan is zo’n galerij natuurlijk ook wel lekker. We laten de koffers in het hotel achter en krijgen bij de receptie een plattegrondje van de stad.

Studentenstad

Het schijnt dat één op de vier inwoners student is en dat valt inderdaad al snel op.

Het is een echte studentenstad met hippe winkels, internationale eettentjes en heel veel jonge mensen op een scootertje. Er hangt een gezellige en relaxte sfeer. Overal op straat zitten mensen, straatmuzikanten spelen gezellige deuntjes en terrasjes zitten vol.

Het studentenleven in Bologna is nog niet zo slecht!

Compact centrum

Het centrum van Bologna is niet groot, alle bezienswaardigheden zijn op loopafstand van elkaar en liggen binnen de oude stadsmuren waarvan een groot gedeelte nog overeind staat. We gaan op weg naar Piazza Maggiore, het grote centrale plein dat in verbinding staat met het kleinere Piazza del Nettuno.

Beide pleinen zijn omgeven door belangrijke paleizen en kerken.

Sint Petronius basiliek

Één van die kerken is de Sint Petronius basiliek. Deze kerk had ooit groter moeten worden dan de Sint-Pieters basiliek in Rome, maar daar was de toenmalige paus het niet mee eens, dus de bouw is stopgezet en de kerk is nooit afgebouwd.

Net als in de meeste kerken en zeker in Italië mogen we alleen met bedekte kleding naar binnen en doet de bewaking moeilijk over een kleine rugzak. Maar ja, binnen ligt in de vloer de grootste zonnewijzer van de wereld en die willen we per se zien.

Fontana del Nettuno

Buitengekomen op de Piazza del Nettuno is het druk.

Vooral bij de beroemde ‘Fontana del Nettuno’, een bijzondere fontein waar de Griekse god Neptunes neerkijkt op vrouwen waarbij het water van de fontein uit hun borsten spuit. Het is een geliefde hangplek voor studenten, waarschijnlijk omdat het water enigszins verkoeling geeft in de hitte.

Teatro Anatomica

De volgende ‘must’ op het plein is de bibliotheek. In dit oude universiteitsgebouw is een prachtige zaal geheel in houtsnijwerk uitgevoerd. Het ‘Teatro Anatomica’ werd gebruikt voor anatomische les aan medische studenten.

Houten beelden van beroemde artsen als Hippocrates hangen aan de wanden en kijken op ons neer. We zitten bijna alleen op de bankjes in het theater, en we vinden het een verademing om in Bologna te zijn na de toeristische gekte van Florence en Pisa.

Scheve torens van Bologna

Achteraf hadden we helemaal niet naar die scheve toren in Pisa gehoeven, Bologna heeft ze ook, en zelfs twee!

De Asinelli en de Garisenda aan het Piazza di Porta Ravegnana zijn 97 en 48 meter hoog en staan beide scheef. Ze zijn niet zo spectaculair als die in Pisa, maar in tegenstelling tot daar mogen we de Asinelli wel beklimmen. De 498 traptreden in een smalle gang vallen een beetje tegen, maar het uitzicht boven is fantastisch. Het is wel altijd een beetje jammer dat je dan ook weer al die treden naar beneden moet!

Onze benen hebben het echt wel gehad na deze drie dagen en we gaan lekker op een terrasje zitten genieten van een leuk doorkijkje en het gezellig leven in Bologna.

Conclusie

Alle drie de steden zijn geweldig en prima met elkaar te combineren. Deze reis leert ons echter wel dat één dag Florence te kort is om alles goed te bekijken. En ja, Bologna wordt absoluut ondergewaardeerd, maar heeft daardoor als groot voordeel dat het zo lekker gewoon is. Hiermee bedoel ik dat de stad niet wordt overspoeld door toeristen, waardoor het de typische Italiaanse sfeer behoudt.

Geschreven door: Marianne van Hal

Islandhoppen in Dalmatië!

21 mei 202118 augustus 2016 door Peter van Limburg

Van islandhoppen is bekend dat dit in Griekenland veel wordt gedaan, maar in Kroatië zijn er ook tal van eilanden met een ferry verbinding of een snelle catamarandienst. In Midden en Zuid Dalmatië (wat de smalle kuststrook tussen Split in het noorden en Dubrovnik in het zuiden beslaat) heb ik dit met een huurauto en de car ferry kunnen ervaren. Een afstand van ongeveer 230 kilometer langs de mooie kustweg. Voor deze kust liggen tal van eilanden die een vaarverbinding hebben met het vaste land.

Onze reis begint in Split in het noorden. Vanaf Rotterdam Airport vliegen we in 2 uur naar Split met Transavia. Op de kleine luchthaven van Split vinden we al snel de balie voor de autoverhuur en een half uur na aankomst zijn we al op weg naar de stad Split met onze Golf TDI diesel.

Split verkennen

Split ligt op ongeveer 25 kilometer afstand van de luchthaven en is de grootste stad van Dalmatië met 220.000 inwoners. Het heeft een grote ferryhaven en is dus ideaal als start voor onze eilandentour. Maar eerst overnachten we in deze stad om alle bezienswaardigheden te bekijken.

Te voet bezoeken we de oude stad, die 4 hectare groot is. We lopen onder andere langs het Paleis van Diocletianus en dwalen door oude smalle straatjes en komen langs mooie pleinen en oude gebouwen. Tussendoor drinken we even wat op een van de vele gezellige terrasjes.

De volgende dag gaan we weer vroeg op pad naar de groente en fruitmarkt in de oude stad. Het is een drukte van jewelste, het lijkt wel of iedereen zijn groente en fruit op de markt koopt en niet in de supermarkt.

Daarna lopen we door naar de groene heuvel Marjan aan de rand van de stad. Een autovrije weg omhoog loopt via een woonwijk naar het groene park met een fenomenaal uitzicht over de stad en de haven.

In de haven ligt inmiddels ook een enorm cruiseschip van Norwegian Cruise Lines. Dus in de oude stad lopen nu ongeveer 3000 bezoekers extra.

Wij dalen de heuvel af via de zeezijde en komen via de plezierhaven van Split in de ferryhaven.

Met de ferry naar Brac

Vanuit de ferryhaven varen we met de auto op de ferry over naar het eiland Brac. Dit is een uurtje varen en de kosten zijn omgerekend ongeveer € 25,=.

Eenmaal op Brac aangekomen zoeken we onze weg met de auto dwars over het eiland naar de populaire badplaats Bol.

Badplaats Bol

Eind mei is het hier nog heerlijk rustig maar in juli en augustus trekt deze badplaats, met het mooiste strand van Dalmatië, tal van toeristen.

Dit strand, Zlatni Rat, dat bestaat uit kiezelsteentjes, ligt op een landtong grenzend aan een pijnbomenbos. Door dit bos loopt een 2 kilometer lange boulevard waaraan de meeste hotels zijn gelegen, veelal met een prachtig uitzicht.

Bol heeft ook een kleine vissershaven waarvandaan de excursieboten voor dagtripjes vertrekken naar andere eilanden. Bijvoorbeeld naar het populaire en trendy eiland Hvar wat we zien liggen aan de overkant van de haven van Bol. Helaas gaat deze excursieboot nog niet als wij er zijn. Des te meer reden om hier nog eens terug te komen.

Prachtige wandeling

De volgende dag maken we een wandeling op Brac naar de top van de 780 meter hoge berg Vidova Gora. Hier vandaan hebben we een prachtig uitzicht over het eiland Hvar en Bol met het mooie Zlatjni Rat strand.

Na de wandeling, die heen en terug ongeveer 4 uur duurt, zoeken we wat verkoeling aan het strand. We strijken neer bij een gezellige beachclub en genieten hier van een welverdiend drankje.

Naar Makarska

Via de haven van Sumartin verlaten we het eiland Brac weer en varen we met de ferry naar de badplaats Makarska gelegen op het vaste land.

In Makarska bekijken we de haven en het kiezelstrand en rijden daarna door naar de kleine badplaats Podgora. Onze leuke accommodatie ligt aan de boulevard aan een rustig strandje. De temperatuur is heerlijk en we gaan zelfs, met de waterschoenen aan, de zee in.

De zee is nog fris maar met kraakhelder water waarin je de visjes voorbij ziet zwemmen.

het Biokovo gebergte

Achter de badplaatsen Makarska en Podgora rijst het Biokovo gebergte bijna loodrecht omhoog. De hoogste top, Sveti Jure, is 1762 meter.

Deze top ligt in het Nationale Park Biokovo en vanuit de badplaatsen aan de kust worden er dag excursies naar de top georganiseerd. Ook zijn er meerdaagse wandelroutes in het Biokovo gebergte uitgezet. Helaas hebben we daar geen tijd voor. We gaan door naar het volgende eiland; Peljesac.

Naar Peljesac

Vanuit Ploce varen we over naar het plaatsje Trpanj op Peljesac. Maar het uiteindelijke doel is het oude ommuurde stadje Korcula op het eiland Korcula.

Hiervoor rijden we naar de andere kant van het eiland Peljesac om met de passagiersboot, zonder auto, in 10 minuten over te varen naar het stadje Korcula.

Korcula

Korcula is een toeristentrekker omdat het een prachtig oud stadje is, gelegen op een schiereiland en omgeven door enorme middeleeuwse muren.

In de oude stad bezoeken we de Kathedraal en het Bisschoppelijk Paleis en beklimmen we de Revelintoren. Omdat we nog door willen naar Dubrovnik kunnen we niet al te lang blijven, maar ondanks dat krijgen we toch een goede indruk van dit gezellige stadje.

We varen weer terug naar het eiland Peljesac en rijden via een prachtige route naar het zuiden van dit schiereiland.

In het zuiden van Peljesac liggen de plaatsjes Mali Ston en Veliki Ston die met opvallende Middeleeuwse muren tegen een heuvel aan liggen. Vanaf deze muren, die je te voet kan bezoeken, heb je een mooi uitzicht over de zoutpannen onderaan de stadjes. Ston is ook bekend vanwege de oesterkweek. Deze schijnen de beste van heel Kroatië te zijn!

Dubrovnik

Het schiereiland verlaten we via een brug en na korte tijd komen we aan in de historische stad Dubrovnik, die op de werelderfgoedlijst van Unesco staat.

De oude stad is ommuurd en via 2 stadspoorten, de Pilepoort en de Plocappoort, te betreden. Eenmaal binnen de muren kom je in een levendige stad met prachtige gebouwen. Het is hier vol met terrassen, restaurants, winkeltjes en straatmuzikanten.

We dwalen heerlijk rond in de smalle straatjes en nuttigen een drankje op één van de terrassen aan de hoofdstraat, de Stradun. In de avond blijft het druk binnen de muren door de vele toeristen die in één van de 500 restaurants in de oude stad komen eten.

Wandeling op de muur

De volgende morgen maken we de 2 kilometer lange wandeling op de muur van de oude stad.

Hiervoor moet er wel een flinke klim worden gemaakt en op de muur zijn er ook nog veel hoogteverschillen. De entree voor deze wandeling op de muur bedraagt 100 kuna, ongeveer € 15,=.

Vanaf de muur krijg je een goede indruk van de oude stad. Aan de dakpannen, die grotendeels zijn vernieuwd, kan je goed zien dat er in de oorlog van 1995 nogal wat verwoestingen zijn geweest. Ook zijn er delen van de muur vernieuwd.

Binnen de stadsmuren maken we een stadswandeling langs een aantal bezienswaardigheden zoals het Franciscanenklooster, het Rectorenpaleis, de Maria Hemelvaartkathedraal, het Sponzapaleis en de Dominicanenkerk.

We eindigen op het Luzaplein bij één van de terrassen voor een drankje. Rondom het plein zien we affiches van ‘Game of Thrones’, waarop tours worden aangeboden langs de opnamelocaties van deze populaire serie.

naar Trogir

De voorlaatste dag alweer. In een rit van een halve dag rijden we van Dubrovnik naar Trogir. Trogir ligt 6 kilometer vanaf de luchthaven van Split, vanwaar we weer naar Nederland vliegen. Het havenplaatsje Trogir staat ook op de werelderfgoedlijst van Unesco.

Trogir is gelegen op een eiland dat met een brug verbonden is aan het vaste land. In het oude centrum zijn weer de smalle straatjes met de prachtige oude gebouwen, bijvoorbeeld de St. Laurenskathedraal, de Dominicanenkerk en de St. Nicolaas kerk met Fort Kamerlengo aan de Riva.

De Riva is de boulevard langs de haven van Trogir. In de schaduw van de palmenbomen bevinden zich hier mooie terrassen met uitzicht over de jachthaven. De hele dag door is het hier bedrijvig. Dit is één van de belangrijkste jachthavens wat betreft het vertrek van de kleinere cruiseschepen voor 30 tot 40 personen.

Met een heerlijk diner aan de Riva sluiten we deze vakantie af.

Tot slot

Deze kuststreek is beslist een aanrader voor mensen die iets willen ondernemen tijdens hun vakantie! Het wegennet langs de gehele kuststrook is van uitstekende kwaliteit, net zoals de snelweg. In de toeristenplaatsen wordt goed Engels gesproken en vooral de jongere generatie spreekt bijzonder goed Engels en is zeer behulpzaam.

Al met al een fijn vakantieland met veel cultuur, een schitterende natuur en zeer veel watersportmogelijkheden, met name vaar/zeilvakanties. Ik kom hier zeker nog eens terug voor een bezoek aan de andere eilanden!

Venetië, waterstad die je echt een keer gezien moet hebben!

27 december 201724 juni 2016 door Peter van Limburg

Het begint al met het aanvliegen over de lagune en verschillende eilandjes vanuit de Middellandse zee, in een bocht laag over de oude historische stad.

Venetië vanuit de lucht

De gezagvoerder van ons vliegtuig vindt het zelf blijkbaar ook nog steeds erg bijzonder, want als een volleerd reisleider wijst hij de passagiers vanuit de cockpit in een paar minuten op de bekende bezienswaardigheden.

Het uitzicht is spectaculair en we hebben gelijk een duidelijk overzicht van het water en de stad.

Vervoer in en om de stad

We landen vroeg in de ochtend op de luchthaven Marco Polo van Venetië vanwaar je met de watertaxi naar de meeste hotels in en om de stad kunt komen. Dit vervoer is best luxe en omdat bijna ieder hotel een aanlegplaats heeft word je pal voor de deur afgezet. Wij vinden deze watertaxi veel te duur en gaan met de luchthavenbus. Binnen 30 minuten reizen we door de saaie woon- en hotelwijk Mestre naar ons hotel in de oude stad.

Door een 3,5 kilometer lange brug is het stadsdeel Mestre, dat op het vasteland ligt van Italië, verbonden met het historische centrum. Treinen, bussen en auto’s kunnen gebruik maken van deze brug. De brug eindigt vlakbij het grote parkeerterrein op Piazzale Roma en het eindstation Santa Lucia. Vanaf dit plein is het autovrij en gaat alles te voet of over water.

Tip: Wie wil besparen op verblijfkosten neemt één van de vele hotels in het stadsdeel Mestre. Deze zijn een stuk goedkoper dan hotels in het historisch centrum en binnen 10 minuten reis je naar de oude stad!

Hectische drukte

Vanaf het moment dat we op het plein uit de bus stappen staan we midden in de hectische drukte van het ‘echte’ Venetië.

Kapiteins van watertaxi’s en gondeliers schreeuwen om de aandacht van iedere toerist. Zó rommelig en typisch Italiaans!! Maar ook zó toeristisch! Enfin, dat het toeristisch is wisten we van te voren. Het is gezellig, prachtig weer en ik hou van boten en water dus mijn dag kan niet meer stuk.

Ponte della Costituzione

We nemen de moderne brug ‘Ponte della Costituzione’ op weg naar ons hotel.

Deze brug is de eerste van de vier bruggen over het beroemde Grande Canal wat de belangrijkste en breedste ‘straat’ van de stad is en waaraan beroemde kerken en paleizen liggen.

Ons hotel is eenvoudig, vlakbij het station gelegen, in de drukke straat Lista di Spagna, maar wel aan het water! We laten de koffers achter en hup op pad, de hitte en de mensenmassa in. Al gauw maken we kennis met het doolhof dat Venetië heet. Bruggetje op, trapje af, pleintje over, hoekje om, straatje in en steegje uit. En overal spectaculaire doorkijkjes.

Een tochtje met een gondola

Zó leuk, en omdat het een ‘must’ is voor iedereen die Venetië bezoekt, stappen ook wij bij een aardige gondelier, die ons enthousiast aanroept met “gondola gondola”, in een prachtige gondel. Een ritje is vrij prijzig, dus we nemen een korte route.

Onderweg komen we honderden souvenirwinkeltjes en -stalletjes tegen die allemaal hetzelfde verkopen: glazen sieraden en beeldjes van het nabij gelegen glasblazerij eiland Murano, kanten kleedjes en parapluutjes handgemaakt op het eiland Burano en duizenden maskers vanwege het beroemde Carnaval in Venetië. Waarschijnlijk allemaal nep, want als we de ‘echte’ maskerwinkel even binnenlopen, zien we toch hele andere prijzen dan op straat. Een masker met echte Swarovski steentjes begint bij € 3000,=.

Grote, bekende internationale winkelketens vind je bijna niet in Venetië, maar tussen alle kitsch winkeltjes zijn wel heel veel kleine boetiekjes met bijzonders spulletjes en kleding. Ook zijn er winkels van de bekende ontwerpers als Gucci, Armani en Prada. Het is best leuk winkelen in Venetië, je ziet weer eens wat anders.

Rialtobrug

Enfin, gewoon duwend en dringend met de meute meelopen in hele smalle steegjes en dan kom je vanzelf bij de toeristische hoogtepunten. We staan dan ook opeens voor de beroemde, de oudste en allerbelangrijkste brug van de stad.

Wereldberoemd, maar net als ‘Manneke Pis’ in Brussel en de ‘Kleine Zeemeermin’ in Kopenhagen valt de brug op zich een beetje tegen. Niet echt mooi, vooral lomp, armoedig en nodig aan onderhoud toe. Maar ja, je moet het gezien hebben en blijkbaar vinden mét ons vele toeristen dat want op en om de brug is het gezellig druk.

Wij besluiten om verder te gaan via een veel rustigere wijk aan de andere kant van de brug. Onderweg stoppen we verschillende keren om een kerk te bezoeken, maar die zijn óf gesloten (zodra je uit de toeristische hectiek bent slaapt half Venetië tussen 12.00 en 15.00 uur) óf we moeten entreegeld betalen en dat wekt irritatie bij mijn gelovige reisgenoten. De bekende koepelkerk Santa Maria della Salute opent zelfs maar één keer per jaar haar deuren voor publiek en dat is helaas niet vandaag of morgen!

Musea en andere cultuur

We hebben totaal maar twee dagen, dus geen tijd om musea te bezoeken, maar volgens zeggen is er meer dan voldoende keus voor liefhebbers. Behalve de musea op en om het San Marco plein zijn ook het Peggy Guggenheim museum of de Gallarie dell’Accademia zeer de moeite waard. Wij lopen er alleen maar langs en hebben dan toch het idee dat we er iets van gezien hebben!

Om toch iets van cultuur te snuiven, maken we een stop bij de oudste en enige werf waar nog authentieke gondels worden gemaakt.

Ponte dell’Accademia

Via de houten Ponte dell’Accademia komen we weer in de drukke San Marco wijk.

Ik zie het gelijk al: dit wordt verreweg mijn favoriet van de vier bruggen over het Grande Canal. Deze mooie brug hangt vol met liefdesslotjes, wat trouwens officieel verboden is, maar in tegenstelling tot de Rialtobrug, de Ponte della Costituzione en de ponte Degli Scalzi is het hier heerlijk rustig.

San Marco plein

Dat is anders als we op het grote San Marco plein aankomen.

Ook hier stikt het van de toeristen én opvallend veel duiven. Sinds een paar jaar zijn de stalletjes die duivenvoer verkopen op het plein verboden, waardoor het duivenaantal enorm is afgenomen, maar blijkbaar zijn nog niet alle duiven daarvan op de hoogte.

Het plein is groot, zo’n 180 meter lang en ingebouwd tussen het Palazzo Ducale, bij ons bekend als het dogenpaleis, de basiliek San Marco, de vrijstaande klokkentoren ‘Campanile’ en verschillende musea.
Op het plein zijn ook enkele terrassen, onder andere van het bekende café Florian, waar vaak een orkestje live muziek speelt. Opvallend veel lege stoeltjes want het is peperduur om daar te gaan zitten en in een zijstraatje zit je net zo gezellig.

de beroemde Brug der Zuchten

We moeten even zoeken, maar achter het Dogenpaleis vinden we de ‘Ponte dei Sospiri’ oftewel de beroemde Brug der Zuchten. Deze brug verbindt het paleis met de gevangenis en het verhaal wil dat de gevangenen hier voor het laatst zuchtten voordat ze het daglicht verlieten.

TIP: Een bezoek aan het Dogenpaleis is voor kinderen erg leuk; het is een doolhof aan gangen en kamers en de gevangenis is best eng!

San Marco Basiliek

Een bezoek aan de basiliek San Marco is gratis, de wachtrij is enorm, maar gaat wel snel.

Gelukkig hebben wij, ondanks de warmte, enigszins bedekte kleding aan, anders sta je voor niks in die rij. Rugtassen mogen ook niet mee naar binnen en dus laat iedereen ze heel nonchalant in het voorportaal op de grond liggen. Wij ook; het zal wel veilig zijn! We lopen in een kwartiertje door de kerk en zien het beroemde gouden altaar ‘Pala d’Oro’, schitterende ingelegde vloeren en prachtige mozaïeken.

Vervolgens kopen we een kaartje om via een héél smal trapje naar de Loggia te klimmen. Op dit balkon staan we tussen de beroemde bronzen paarden en hebben we een mooi uitzicht over het Piazza San Marco.

We gaan wat te eten zoeken. Het is ons al eerder opgevallen dat het gemiddelde personeel in restaurants behoorlijk onbeschoft is. Vooral de wat oudere garde vinden wij ongastvrij, kortaf, ongeduldig en willen of kunnen geen andere taal dan Italiaans spreken.

We eten gelukkig wel heel lekker. We zijn doodmoe, maar blijven toch tot laat op een terrasje zitten, we willen niks van de gezelligheid missen. En mensen kijken is zó leuk!

Avond

Het is inmiddels avond en net als in een gewone stad wordt het rustiger op het water. Want, behalve de gondels en het openbaar vervoer maakt ook al het ‘vrachtverkeer’ gebruik van de kanalen. Hotels, restaurant en winkels moeten bevoorraad worden, post moet worden bezorgd en afval moet worden opgehaald en dat alles over het water.

Openbaar vervoer

De volgende ochtend gaan we zo snel mogelijk naar de dichtstbijzijnde automaat om een dagkaart voor de Vaparetto te kopen. Dit is hét openbaar vervoer in Venetië (net als een lijnbus maar dan over water).

Door de hele stad liggen langs de kades bus/boothaltes. Dat zijn schommelende bootterminals waarop je moet wachten tot je boot komt. Er zijn verschillende routes maar de belangrijkste gaat door het Grande Canal; de langzame versie zigzagt over het kanaal en stopt bij iedere halte en de snelle stopt alleen bij de grote bezienswaardigheden. Deze boten hebben een dienstregeling en varen af en aan.

Vaparetto op en af

We stappen vlak bij ons hotel op de snelle boot bij één van de bruggen over het Grande Canal, de ‘ponte Degli Scalzi’.

Door de golfslag is het opstappen vanaf de schommelende terminal op de nog veel erger schommelende vaparetto best lastig. En tot overmaat van ramp vaart het ding alweer weg voordat je fatsoenlijk een zitplaats hebt gevonden. Maar goed, alles went … en gedurende de dag worden we steeds handiger en sneller.

We varen door het Grande Canal onder alle bruggen door waar we gisteren overheen zijn gelopen. Vanaf het water heb je een prachtig zicht op alle paleizen en kerken. Vervolgens maken we een tocht door de cruisehaven, want Venetië is populair bij de cruises. Ideale ligging: loopplank af, bruggetje over en je staat in de stad.

naar de buureilanden

We gaan op weg naar het buureiland Murano, dat bekend staat om de glasblazerijen. Vanwege brandgevaar mogen zij alleen daar blazen en niet in het historische centrum.

Vervolgens stappen we weer op de vaparetto en maken een stop bij ‘Isole San Michele’. Dit kleine eilandje is de begraafplaats van de stad en opvallend zijn de vele kunstbloemen op de graven, wat heel vriendelijk aandoet.

We varen daarna naar het eiland Burano, bekend vanwege het kantklossen en leuke gekleurde huisjes. Dan nog een stop bij het eiland Lido, om even op het strand te kijken.

Uiteindelijk varen we de hele dag door de lagune. Het is lekker koel op het water en we zien verschrikkelijk veel. Prettige bijkomstigheid is dat we niet veel hoeven te lopen want ál die bruggetjes (435 stuks in de historische stad) en trapjes van gisteren hebben ons aardig wat spierpijn opgeleverd.

Conclusie

Twee volle dagen is voor deze keer genoeg. Het is een super romantische stad, sfeervol en o zo gezellig en levendig, maar ook heel lawaaierig. In ons geval erg warm en druk, druk, druk.
Even bijkomen en dan gaan we over een tijdje weer, voor de gezelligheid!

Geschreven door: Marianne van Hal

Luxemburg, verrassend onbekend

27 november 201711 november 2016 door Peter van Limburg

Een klein uurtje vliegen, met de auto nog geen 400 kilometer en met de trein twee keer overstappen in 5,5 uur. Zó dichtbij en toch zó onbekend bij de meeste mensen. Ook bij mij hoor, maar ik zag een foto in een reisgids en die wekte mijn belangstelling. Ik zag hele hoge bruggen en viaducten waar treinen overheen reden en dat vind ik leuk.

Nadat ik me wat heb ingelezen weet ik dat de hoofdstad van Groothertogdom Luxemburg opgesplitst is in een boven- en benedenstad en mede dat maakte me nieuwsgierig. Ik heb er geen voorstelling bij. Dus óp naar Luxemburg stad.

Zoals altijd heb ik een hotel geboekt vlak bij het centraal station. Niet alleen vanwege de ligging,
Tien minuten lopen vanaf het historische centrum, maar ook omdat ik de naam zo leuk vond: Auberge Gaglioti. Achteraf niet de beste buurt, maar door de vele politie die er surveilleerde heb ik me geen moment onveilig gevoeld.

Drie officiële talen

Al gauw blijkt dat het wel wat ongemakkelijk is om je verstaanbaar te maken in Luxemburg: Het land kent drie officiële talen: Frans, Duits en Luxemburg Lëtzebuergesch, maar die laatste taal spreek ik niet en is een dialect wat je als buitenstaander sowieso praktisch niet verstaat.
In de praktijk heb ik niemand Frans horen spreken en als je iemand in het Duits aanspreekt krijg je met veel weerstand een bijna onverstaanbaar antwoord. Schijnt iets met de oorlog te maken te hebben.

Sommige spreken gebrekkig Engels maar door de vele immigranten wordt het meest Portugees gesproken. Jammer genoeg heb ik daar wat moeite mee!! Het is dus een mengelmoes van talen en steeds zoeken hoe je iemand kan aanspreken, maar wel een leuke uitdaging. Lezen valt ook niet mee, maar sommige benamingen zijn echt leuk: een bank noemen ze een ‘spurkees’ wat volgens mij een vrije vertaling van spaarkas is.

Hoogteverschil

In mijn vriendenkring sta ik bekend om mijn oriëntatievermogen, ik gebruik zelden een navigatiesysteem en in onbekende steden kijk ik even op een plattegrond en dan vind ik alles heel gemakkelijk.

In Luxemburg-stad is dat wat anders; het grote hoogteverschil op een relatief kleine oppervlakte maakt dat het heel onoverzichtelijk is. Op de plattegrond vind ik het moeilijk te zien of de weg hoog of laag gelegen is en dat is lastig zoeken.

Naar het historisch centrum

Om het historische centrum van de bovenstad te bereiken lopen we via de beroemde Avenue de la Gare over de Passerelle, één van de hoogste viaducten van de stad die 45 meter boven een vallei ligt.

Luxemburg stad is klein, maar het centrum is gezellig druk met leuke restaurantjes en cafés, vaak gelegen op een pleintje met een leuk terras ervoor. De sfeer is uiterst relaxed.
Het is prachtig weer en ik ga op zoek naar iets te eten. Al snel blijkt dat er ontelbare mogelijkheden zijn, vele internationale keukens van fastfood of eenvoudig tot uitgebreid en zeer luxe.

Het winkelgebied in de bovenstad is niet groot, maar behalve kleine leuke boetiekjes zijn ook alle bekende winkelketens aanwezig. Grote namen als Prada en Chanel aan de Rue Phillip II passen bij de internationale allure die Luxemburg graag wil uitstralen.

cultuur en natuur snuiven

Maar ook in deze stad kom ik niet om te winkelen, ik wil cultuur en natuur snuiven! Eerst ga ik bij het toeristen informatiebureau de ‘Luxembourg Card’ kopen. Deze kaart geeft gratis vervoer in heel Luxemburg en gratis bezoek aan de meer dan 70 musea en bezienswaardigheden die de stad rijk is.
Vervolgens ga ik naar de kathedraal Notre Dame met zijn prachtige glas-in-loodramen.

Dan loop ik verder en opeens sta ik voor het groothertogelijk paleis, het ‘Palais Grand Ducal’. Toevallig gaat de groothertog met zijn gezin net wandelend naar de kerk, maar behalve wat extra beveiliging en een handjevol toeristen trekt dat van niemand de aandacht.

Kazematten van de Bock

Ik ga verder op zoek naar de ‘Kazematten van de Bock’. Dit is een ondergrondse militaire vesting met een groot gangenstelsel die sinds 1944 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat. Van oorsprong dienen deze gangen als schuilplaats voor de vijand.

Op sommige plaatsen zitten gaten in de rotswand vanwaar vroeger geschoten kon worden, maar vandaag de dag heb je een prachtig uitzicht over de stad vanaf deze plekken.

De benedenstad

Na het bezoek aan de Kazematten ga ik lopend naar de benedenstad. Het hoogteverschil is groot, op sommige plaatsen wel 70 meter. Er zijn verschillende wegen en trappen, maar gelukkig is er ook een lift waarmee je binnen een minuut beneden bent.

Zo ‘stads’ als de bovenstad is, zo rustig en groen is de benedenstad die Grund genoemd wordt.
Eigenlijk is dit deel van de stad een diepe kloof waar de rivier de Alzette doorheen stroomt. Op de oevers vind je knusse cafés en restaurantjes waar voornamelijk veel studenten te vinden zijn.

Het nachtleven schijnt er geweldig te zijn, maar overdag is het een oase van rust, vooral in het stadspark waar de kleine rivier de Petrusse loopt.
Zoals eerder gezegd, het is heerlijk weer en dat is in het park goed te merken. Groepjes mensen zitten gezellig te picknicken en schoolklasjes spelen in de speeltuin.

Philharmonie

Ik ben absoluut niet voorbereid op de verscheidenheid van de wijken en vele interessante plekken. De tijd vliegt voorbij en ik heb veel te weinig tijd om musea of concerten te bezoeken, maar van horen zeggen is het ‘Philharmonie Luxemburg’ een must voor muziekliefhebbers.

Muzikale evenementen zijn hier te beluisteren en te beleven in de Philharmonie, oftewel Grand-Duchesse Josephine-Charlotte Concert Hall. Dit extravagante architectonisch gebouw heeft een perfecte akoestiek.

De zakenwijk Kirchberg

Ik wil nog wel naar het ultra moderne zakenwijk Kirchberg. Hier zijn de grote banken en vele internationale instellingen gevestigd. Luxemburg is een belangrijke stad in het bankwezen en tevens Europese hoofdstad.

Ik stap weer op de bus en maak een rondtoer langs alle belangrijke gebouwen in de wijk en via de stalen ‘Charlottebrug’ eindig ik weer bij het centraal station.

Aan twee volle dagen in de stad heb je genoeg, tenzij je alle musea wilt bezoeken. Het is leuk om de stad te combineren met een of twee dagen omgeving verkennen en dan kan je al gauw heel veel van het Groothertogdom zien. Want zo ‘Groot’ is het hertogdom niet: Maximaal 100 kilometer van boven naar beneden en zo’n 50 kilometer van links naar recht.

Dagje naar Echternach

Ik kies voor een dagje naar Echternach, omdat die naam me van vroeger bekend in de oren klinkt. Ooit als kind wel eens geweest op kampeervakantie met mijn ouders! Het is de oudste stad van het landje en gelegen aan de Sûre in het Müllerthal.

Via de snelweg ben je er in een half uurtje, maar ik neem de bus vanaf het centraal station in de stad en via de ‘toeristische route’ reis ik naar Echternach. Vanaf het station vertrekken vele lijnbussen met routes binnen de stad, maar ook voor langere afstanden.

Via prachtig natuurgebied

Die toeristische route gaat door het prachtig natuurgebied ‘klein Zwitserland’ alwaar ik op de heenweg een onderbreking maak om een wandeling door dit ruige bos te maken.

Het gebied heeft verschillende wandelroutes en die heb ik voor vertrek bij het toeristenbureau in de stad gehaald, maar de bewegwijzering ter plekke is ook duidelijk.
TIP: Vanwege de vele rotsformaties, kloven, grotten, beekjes en watervallen is het superspannend voor kinderen.

Vervolgens weer op de bus gestapt en een klein half uurtje later ben ik in Echternach. Ook hier gezellige drukte en leuke pleintjes in het historische, autovrije centrum.De oude patriciërhuizen, de nauwe straatjes en de oude stadswallen stammen uit de middeleeuwen.

De oude Benedictijner abdij, de basiliek met haar crypte en de oude parochiekerk van St. Peter en Paul, gebouwd op een heuvel midden in de stad zijn de moeite van het bekijken waard. Net als het stadhuis op het marktplein, een opmerkelijk historisch monument uit de 15e eeuw.

Tot slot

Al met al is Luxemburg een bijzonder gezellige en onverwachte ervaring. Een zeer gevarieerde bestemming die eigenlijk geschikt is voor iedereen, van groot tot klein en van winkel-, cultuur- tot natuurliefhebbers. Deze stad is een prima alternatief voor diegene die op zoek zijn naar iets anders dan de ‘gewone’ grote bekende wereldsteden, want anders is het! Ik kan het zeker aanbevelen en zal er zelf absoluut een keer terugkeren.

Geschreven door: Marianne van Hal

Nog meer verliefd op Zuid-Afrika!

27 december 201727 mei 2016 door Peter van Limburg

Deel 2: Limpopo

Na een paar fantastische dagen in en rond Johannesburg (lees hier) reizen we nu verder om te kijken wat de omgeving te bieden heeft.

We slapen heerlijk in ons hotel in Magaliesburg en worden ’s ochtends door aapjes gewekt, die vrolijk over het dak springen.

We ontbijten in de tuin waar eendjes en kippetjes ons gezelschap houden en het ochtendlicht prachtig door de bomen schijnt.

The Cradle of Humankind

Na het ontbijt rijdt Nelson ons naar The Cradle of Humankind, de ‘Wieg der Mensheid’. De streek is door UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed plaats vanwege het grote aantal gevonden fossielen, waaruit blijkt dat alle huidige wereldbewoners van een kleine groep Afrikaanse mensen afstamt.

The Cradle of Humankind is een van ‘s werelds belangrijkste archeologische vindplaatsen. In 1936 vond een onderzoeker een meer dan 2 miljoen jaar oud skelet van een volwassen aapmens, een dame die in de volksmond bekend staat als Mrs. Ples.

Sterkfontein Caves

We bezoeken de Sterkfontein Caves en leren hier over de interessante geschiedenis van het ontstaan van de mens.

We dalen ook af in de grotten die deels opengesteld zijn. Zo zien we vier miljoen jaar oud gesteente en prachtige stalagmieten en stalagtieten.

Maropeng Bezoekerscentrum

Eenmaal boven rijden we door naar het Maropeng Bezoekerscentrum.

Het bezoekerscentrum wordt gezien als één van de leukste musea in Zuid-Afrika omdat er voor jong en oud veel te beleven valt. Er zijn diverse opgravingen te zien naast interactieve tentoonstellingen en een ondergrondse boottocht.

Magaliesberg Canopy Tour centrum

Dan is het tijd voor actie. We rijden naar het Magaliesberg Canopy Tour centrum, waar we in een tuig en vastzittend aan een katrol over ravijnen zullen slingeren. Het zijn 10 slides, tot 30 meter diep en 140 meter lang. We zijn allemaal zenuwachtig, maar hijsen ons in ons tuig, krijgen netjes een briefing en dan gaan we met jeeps richting startpunt. Ik denk dat ze ons in het gehele gebergte horen gillen en de geweldige begeleiders zullen ons nooit meer vergeten!

Einde van de middag keren we terug naar ons hotel en dineren we in de eetzaal van het hotel.

Richting het noorden

De volgende ochtend verlaten we Magaliesburg en rijden richting het noorden. Het is een behoorlijke rit en het laatste stuk gaat over een onverharde weg. Ook nu verandert het landschap snel en we genieten van prachtige panorama’s.

We zijn opgewonden, want we gaan naar Kololo Game Reserve, gelegen in het hart van het prachtige Waterberg natuurgebied. Kololo grenst aan het ‘Big Five’ gebied Welgevonden Game Reserve. Het is de perfecte safaribestemming: kindvriendelijk en malariavrij. Het is de verblijfplaats van een grote diversiteit aan wild en vogels.

Bij aankomst worden we weer hartelijk ontvangen met een drankje. Met twee extra kamergenoten betrekken we de ‘Giraffe’ accommodatie dat een prachtig interieur heeft en schitterend uitzicht biedt!

Eerste Game Drive

Genieten van ons onderkomen doen we later. We kleden ons snel om want we gaan verdeeld over twee jeeps een eerste Game Drive maken over Kololo’s eigen grondgebied.

We zien o.a. zebra’s, giraffen en wildebeesten. Onderweg stoppen we voor een drankje en een hapje die Lynette en Ryan (de rangers) hebben meegenomen. Tevreden keren we terug naar het hoofdgebouw. De zon gaat onder, we genieten van het prachtige uitzicht en een heerlijke maaltijd en praten over wat we allemaal gezien hebben. We zijn benieuwd wat ons morgen staat te wachten.

Welgevonden Game Reserve

De volgende morgen gaan we vroeg uit de veren. Tijd voor een Game Drive bij de buren! In het aangrenzende Welgevonden Game Reserve zit de ‘Big Five’ (olifant, neushoorn, leeuw, buffel en luipaard) en daar gaan we naar op zoek! We rijden door de toegangspoort van Kololo naar Welgevonden en zien de zon opkomen. Parelhoenders blokkeren de weg en lopen lange tijd voor ons uit. Het duurt niet lang eer we geluk hebben, want op onze route staat een vrouwtjes neushoorn met haar jonkie.

Ryan zet gelijk de motor stil. Ze slapen allebei nog een beetje en we laten ze op hun gemak wakker worden en wanneer ze het gras inlopen rijden we weer verder. We zien later meer neushoorns, maar ook kudu’s, een hyena, bokkies, wrattenzwijnen, prachtige vogels en een gigantisch grote olifant.

Ryan vertelt honderduit over alles wat we zien, het zonnetje schijnt heerlijk en we voelen ons intens gelukkig!

Fietstochtje

Eenmaal terug krijgen we een laat ontbijt en daarna hebben we tijd om van het zonnetje te genieten bij het zwembad. Ik en 3 andere reisgenootjes besluiten eerst een fietstocht te maken, want dat kan namelijk op Kololo’s eigen grondgebied (waar geen gevaarlijk wild rond loopt). Er zijn uitgezette paden en we fietsen o.a. tussen zebra’s, giraffes en aapjes.

De zebra’s kijken nieuwsgieriger naar ons dan andersom. Na onze fietstocht duiken we even het zwembad in en genieten we van het zonnetje.

Op zoek naar een luipaard

Het blijft feest, want in de namiddag gaan we weer een Game Drive maken in Welgevonden. Ik heb zelf al vier van de ‘Big Five’ gezien tijdens mijn vorige reis en vanochtend twee, maar dat luipaard blijft zich elke keer maar verstoppen en staat nog op mijn ‘te zien’ lijst. Het eerste uur komen we van alles tegen, waaronder het Kololo hertje waar de lodge naar vernoemd is.

Ryan krijgt een bericht over de radio dat er leeuwen gespot zijn en we gaan op zoek maar vinden niets. Dan horen we een groep apen vreselijk hard schreeuwen; er gebeurt iets! Ryan rijdt richting het geluid en uit het niets springt er voor ons een luipaard van de ene kant naar de andere kant van het zandpad. Hij (of zij) vleit neer tussen het gras en we kunnen onze ogen niet geloven!

De motor gaat uit en we blijven een tijdje staan om hem/haar te bewonderen. Ik schiet wel 50 foto’s en kan mijn geluk niet op!

En ook nog cheeta’s

We willen uren blijven kijken, maar dan krijgt Ryan weer een bericht: dit keer zijn er cheeta’s gespot. We rijden naar de opgegeven locatie, passeren onderweg nog een olifant en vinden niet veel verderop de cheeta’s die een kudu te grazen hebben genomen. Met zijn drietjes genieten ze van hun feestmaal en laten ons in alle rust toekijken.

Geweldig uitkijkpunt

Het wordt donker en we moeten terug naar Kololo. Zowel Lynette als Ryan willen ons nog laten genieten van deze bijzondere tour en we rijden naar een prachtig uitkijkpunt. De zon gaat onder en we genieten van een wijntje en een hapje. Eenmaal bij de poort aangekomen staat een olifant ons op te wachten, alsof hij ons wil begroeten voor we Welgevonden verlaten.

Aan de hemel staan een miljoen sterren en ik ben overweldigd door wat ik allemaal gezien heb. We raken niet uitgepraat gedurende ons diner.

Op naar de volgende lodge

De volgende ochtend krijgen we nog een laatste Game Drive over Kololo en aan het einde van de ochtend verlaten we met moeite deze betoverende plek. We gaan naar het plaatsje Louis Trichardt, gelegen aan de voet van de Soutpansbergen. Onze volgende lodge is een waar paradijsje dat wordt gerund door Nederlandse eigenaren.

We komen laat in de middag aan, betrekken onze accommodatie en krijgen een overheerlijk diner aangeboden begeleid door livemuziek uit de streek.

Rond Makhado

De volgende dag maak ik eerst een wandeling en zie voor het eerst een Baobab boom. Dan gaan we weer met de bus op pad en maken we kennis met het gebied rond Makhado, een streek die arm is in welvaart, maar rijk aan cultuur. Alles wat we zien ademt de Tsonga en Venda cultuur die hier thuishoort.

We volgen met een lokale gids de Ribolla Art Route, een samenwerkingsverband van lokale kunstenaars en ambachtslieden. Een aantal laten hun talenten zien zoals houtbewerkers, Venda drummakers, pottenbakkers en papiermakers.

In deze meest arme provincie van Zuid-Afrika zijn wij een bezienswaardigheid, maar ik voel mij geen moment onveilig of ongemakkelijk; integendeel! De mensen hier zijn gezond nieuwsgierig, gaan graag op de foto en delen hun verhalen. Het is een prachtige dag met een kijkje in het dagelijks leven van deze bijzondere culturen!

Dineren doen we ’s avonds weer in de lodge en dat is geen straf!

Naar Polokwane

De volgende ochtend genieten we nog even van dit paradijsje en kopen souvenirs voor we vertrekken. Onze laatste dag is aangebroken en we gaan naar Polokwane, een stad vol brede lanen, jacaranda bomen, parken en fonteinen. Polokwane is het agrarische en commerciële centrum van Limpopo, maar ook het culturele centrum van de regio. We komen aan bij het verkeersbureau en krijgen een rondleiding door de stad, die ooit Pietersburg heette. We maken geweldige stops, zoals bij het Hugh Exton Photographic Museum.

Dan rijden we door naar het Peter Mokaba voetbalstadion, bekend onder voetballiefhebbers. Hier werden een aantal belangrijke wedstrijden gespeeld in het WK van 2010. We mogen dit indrukwekkende stadion betreden, krijgen er een lunch aangeboden terwijl er geoefend wordt door een aantal clubs.

We ontmoeten er een bijzondere dame, Cecilia Molokwane, oprichter van het Rising Stars Netball team voor jonge vrouwen, die ze aan het sporten krijgt en van de straat houdt! Ze lunchen mee en er wacht ons een verrassing: we spelen een wedstrijd tegen ze, die we natuurlijk verliezen. Het mag de pret niet drukken, het is een mooi einde van een prachtige reis door deze authentieke provincie en dit bijzondere land, waar ik verliefd op ben geworden!

Onze tijd in Zuid-Afrika zit er op. We moeten afscheid nemen van Zuid-Afrika, maar ook van Ananda, Marieke en Nelson, die onze reis tot een succes hebben gemaakt. Met moeite lopen we de luchthaven van Polokwane binnen, vliegen we naar Johannesburg en door naar Amsterdam.

Tot slot

Zowel Johannesburg als Limpopo heeft mij enorm verrast op een positieve manier. Zuid-Afrika is zoveel meer dan de Tuinenroute en het Krugerpark! Een groot voordeel vind ik dat dit gebied niet zo toeristisch is. Ga ik terug naar Zuid-Afrika voor een derde keer? Ik hoop het!

Verliefd op Zuid-Afrika!

27 december 20176 mei 2016 door Peter van Limburg

Deel 1: Johannesburg & Magaliesburg

Wanneer je Zuid-Afrika voor het eerst hebt bezocht, dan weet je: ik ben verkocht. Het land gaat “onder je huid zitten” en mijn dankbaarheid is dan ook groot wanneer ik de kans krijg terug te keren naar dit bijzondere land, dat zo groot is en waar elke keer weer nieuwe dingen te ontdekken vallen. De indrukwekkende landschappen, flora & fauna en haar mooie bevolking maakt dat je gaat houden van Zuid-Afrika.

Prachtige vlucht

Onze KLM vlucht vertrekt ’s ochtends vanaf Schiphol, waar het reisgezelschap kennis met elkaar maakt en met Marieke van het Zuid-Afrikaans verkeersbureau. We checken in, gaan naar de gate en maken de meest mooie vlucht naar Zuid-Afrika. Het weer is glashelder, ik zit bij het raam en de nooduitgang en ik geniet vanaf grote hoogte van de immer veranderende landschappen.

We vliegen over de Alpen, steken de Middellandse Zee over en passeren woestijnen, vlaktes, nationale parken en komen ’s avonds laat aan in Johannesburg. We maken kennis met Ananda, onze gids gedurende deze reis en Nelson, onze chauffeur.

Fairtrade hotel

We krijgen een transfer naar ons eerste overnachtingadres, een Fairtrade hotel en Fairtrade loopt als een rode draad door deze reis heen. Het hotel is niet ver gelegen van Rosebank, Melrose Arch en Sandton. Bij aankomst worden we hartelijk ontvangen met een heerlijk drankje en lekkere hapjes. De volle maan schijnt genoeg licht om de mooie tuin te kunnen zien.

We krijgen onze kamersleutels en we bewonderen onze kamers en gaan dan heerlijk slapen.

bruisend Johannesburg

De volgende ochtend na het ontbijt gaan we Johannesburg ontdekken. De stad heeft zoveel namen als gezichten: Joburg, Jozi of Egoli. Het is het bruisende, financiële en commerciële centrum van Zuid-Afrika en trekt daardoor mensen vanuit het land en de hele wereld.

Johannesburg had vroeger veel last van een onveilige reputatie, maar is in de afgelopen jaren uitgegroeid tot een bruisende en gezellige stad die bekend staat om zijn vele boetiekjes, winkelcentra, uitstekende restaurants en hippe nachtleven. En daar ben ik en de rest van het gezelschap het mee eens.

Openbaar vervoer

We ontdekken Johannesburg vandaag met het openbaar vervoer. De moderne Gautrain trein brengt ons naar het centrum en daar stappen we op de hop on hop off bus.

De bus maakt het de reiziger makkelijk om alle high lights van de stad aan te doen in een redelijk kort tijdbestek.

Apartheid museum

Een bezoek aan het Apartheid museum mag natuurlijk niet ontbreken en we zijn allemaal zeer onder de indruk. Er is een aparte tentoonstelling gewijd aan Nelson Mandela.

Het is een belangrijk stuk geschiedenis en een bezoek aan dit museum mag dan ook niet overgeslagen worden.

het centrum

Rond het middaguur ontmoeten we een Engelstalige gids die samen met ons een wandeltocht door het centrum van Johannesburg maakt. Eerst lopen we richting The Sheds, waar we lunchen. De voedselmarkt zit in een grote loods in het oudste gedeelte van Johannesburg.

Het is er ruim en er is een grote variëteit aan voedsel. Mijn kamergenote en ik besluiten maar gelijk voor een lokale maaltijd (met een lokaal biertje uiteraard) te gaan en het smaakt ons goed.

Daarna lopen we door de stad, langs verschillende historische plekjes, overheidsgebouwen en we zien prachtige graffiti street art.

Nelson Mandela

Onze gids toont ons het restaurantje waar Nelson en Winnie hun eerste afspraakje hadden, maar ook het hoofdkwartier van het ANC. Gedurende onze wandeltocht zien we overal Nelson Mandela, op afbeeldingen, standbeelden; hij is overal aanwezig in deze bijzondere stad.

Johannesburg is zoveel meer dan ik had gedacht en dat bedoel ik in de positieve zin van het woord. Aan het einde van de middag worden we verrast door een kleine regenbui, maar het is sowieso tijd om terug te gaan naar het hotel en om ons te kleden voor het diner.

African dining experience

‘s Avonds gaan we naar Moyo’s in Melrose Arch voor een unieke African dining experience!

We zien prachtige geklede dames die ons heerlijk eten en wijn serveren, we luisteren naar live gezongen Afrikaanse muziek en onze gezichten worden mooi beschilderd. Het is goed vertoeven in Melrose Arch, een hippe & trendy hot spot en smeltkroes van allerlei leuke restaurants en bars waar het gezellig druk is. We slapen heerlijk die nacht en daar heeft die Zuid-Afrikaanse wijn vast iets mee te maken.

Constitution Hill

De volgende ochtend staat een bezoek aan Constitution Hill op het programma. Waar ik gisteren in het Apartheidmuseum al behoorlijk onder de indruk was van alles wat ik daar zag en hoorde, ben ik op Constitution Hill emotioneel, net als de rest van het gezelschap. Het voormalige fort laat o.a. het lot zien van mensen die in de jaren tussen de Boerenoorlog en het einde van het Apartheidsregime geleden hebben.

Het werd gebouwd als verdedigingsfort tegen aanvallen van de Engelsen. Het complex herbergt vandaag onder meer de Constitutional Court waar de ziel van de nieuwe grondwet wordt bewaakt en verdedigd. De vleugel waar het Constitutional Court is gevestigd is in de jaren ’90 geheel gerenoveerd en omgebouwd tot een licht en open gebouw waar moderne architectuur en Afrikaanse tradities samenkomen.

Een gids leidt ons rond en vertelt indrukwekkende maar ook huiveringwekkende verhalen. Onze tour bestaat uit een bezoek aan het oude fort waar tijdens de Apartheidsjaren de gevangenis voor blanke mannen was gevestigd evenals de vrouwengevangenis en de beruchte gevangenisblokken 4 en 5 waar zwarte mannen hun proces moesten afwachten.

Zowel Mahatma Gandhi, als Nelson Mandela en Robert Sobukwe hebben hier gevangen gezeten. Constitution Hill biedt een bijzonder uitzicht over de stad met haar hoge gebouwen en de binnenstad.

richting Braamfontein

We stappen weer op onze bus en rijden door Braamfontein. Deze wijk is een kunstenaars- en studentenwijk. Je vindt hier o.a. De Wits Universiteit, het Johannesburg stadtheater, galerieën, ouderwetse kroegen en trendy markten en Kitchener’s Carvery Bar, dat gelegen is op de hoek Juta Street en De Beer Street (tegenover Post).

Dit oude gebouw met ‘houten kantwerk’ is een leuke kroeg en op vrijdag en zaterdag is het behoorlijk druk, ook omdat ze vaak live optredens hebben.

Lunchen bij Neighbourgoods Market

Het is lunchtijd en we rijden naar Neighbourgoods Market op 73 Juta Street, geopend sinds 2011. Elke zaterdag wordt een oude parkeergarage tegenover Lamunu getransformeerd tot een paradijs voor liefhebbers van het betere eten en drinken.

Je kunt het gekochte mee naar huis nemen of gelijk op eten aan een van de lange tafels.Op de bovenste verdieping is een groot terras! Het aanbod aan eten en drinken is zo groot dat we niet kunnen kiezen. We bestellen van alles wat en moeten boven op het terras zoeken naar een plekje om te zitten. Het is vol met mensen, zowel de lokale bevolking als toeristen en de sfeer is geweldig.

Na de lunch staan we buiten bij de ingang nog even te genieten van een bandje die Bob Marley liedjes spelen.

het prachtige Magaliesburg

Onze bus staat een stukje verderop te wachten en we verlaten Johannesburg en rijden naar het prachtige Magaliesburg gebergte waar we 2 nachten zullen blijven. Magaliesburg is een kleine stad gelegen aan de voet van de bergketen Magaliesberg. De berg, de stad en de rivier zijn allemaal vernoemd naar Magali (of Mohale), chef van de Po mensen die hier woonde in de 19e eeuw.

Het landschap verandert al snel zodra we de stad uitrijden. Dat is denk ik nog het mooiste aan Zuid-Afrika: de immer veranderende landschappen.

Eenmaal aangekomen bij ons hotel in Magaliesberg zien we dat we in een prachtig groene omgeving verblijven. We rijden voorzichtig een brugje over en langs de oprit naar het hotel slingeren aapjes door de bomen. Het hotel ziet er prachtig uit en we worden ontvangen met een high tea. De sfeer is geweldig en de kamers mooi verzorgd en ruim.

We kleden ons om voor het diner en worden naar restaurant Carnivore gebracht. Dit is niet zomaar een restaurant! Het is er groot en druk, maar sfeervol! Je krijgt hier geen frietjes met appelmoes voorgeschoteld, maar vlees (de naam Carnivore zegt het eigenlijk al). We eten kip, varkensvlees, maar ook vlees van krokodil, zebra, kudu en wrattenzwijn.

Ik probeer een lokaal biertje en laat mij alles goed smaken! Tussendoor worden er gezongen door de bediening en het keukenpersoneel: ze hebben er veel plezier in. Terug in het hotel gaan we voldaan slapen. Morgen staat er weer van alles op het programma.

Benieuwd naar de rest van de reis? Klik dan hier

Edinburgh, parel van Schotland

5 januari 20188 december 2016 door Peter van Limburg

Het is weer tijd voor ons jaarlijks vriendinnenuitje! Dit jaar gaan we in november en valt de keus op Edinburgh, de hoofdstad van Schotland. De stad staat bekend om zijn historisch centrum en staat met meer dan 4500 monumentale panden (waaronder een aantal kerken, kastelen en kathedralen) op de werelderfgoedlijst van UNESCO.

Wie Edinburgh zegt denkt ook aan festivals (’s zomers), whisky, gezellige pubs, spoken en doedelzakken.

We gaan maar kort, maar hebben er verschrikkelijk veel zin in! Na een goede vlucht van ruim een uur komen we aan in Edinburgh. We nemen een taxi naar ons hotel, dat in een rustige omgeving met veel Victoriaanse panden ligt. Het hotel is gevestigd in een historisch pand uit 1885 en ademt bij binnenkomst een gezellige typisch Schotse sfeer uit. We krijgen een echt Schotse ontvangst door de receptionist die een kilt draagt.

Het haardvuur staat aan en we kunnen op de eerste verdieping, voordat we naar de kamers gaan, een kopje thee met een shortbread koekje pakken. Dat is een goed begin!

Nadat we de sleutels hebben ontvangen en de koffers op de kamers hebben gedropt, gaan we op pad. Eerst is het tijd om te lunchen. We lopen richting het centrum, dat niet ver van ons hotel ligt, en vinden een leuk tentje met uitzicht op een gezellig plein.

Edinburgh Castle

Na de lunch staat een bezoek aan de Edinburgh Castle op het programma.

Het kasteel, dat al honderden jaren oud is, ligt midden in het oude centrum op een rots en toornt hoog boven de stad uit.

Als we, na een flinke wandeling, boven aankomen worden we beloond met een prachtig uitzicht.Ook het kasteel zelf is indrukwekkend en de klim zeker waard!

We kunnen meteen aansluiten bij een rondleiding die toevallig net begint. Dat komt goed uit! Tijdens deze rondleiding worden je alle geheimen van en verhalen over het kasteel verteld. Zo bezichtigen we bijvoorbeeld ook de kroonjuwelen oftewel de ‘Honours of Scotland’.

Aan het eind van de middag gaan wij terug naar het hotel om ons op te frissen, wederom een kopje thee met een koekje te nemen en even te ontspannen.

’s Avonds gaan we uit eten in een voormalige kerk waar in de avond gezellige live-muziek wordt gespeeld. Nagenietend van de gezellige avond, duiken we een paar uur later ons bed in.

Schots ontbijt

De volgende dag staan wij vroeg op om allereerst te genieten van een echt Schots ontbijt, heerlijk!

We kunnen à la carte bestellen wat we willen; geroosterd brood, worst, witte bonen, spek en haggis. Haggis is een soort dikke worst (werd vroeger gemaakt van een schapenmaag) die onder andere gevuld is met stukjes hart, long, lever, niervet, havermout, uien, zout en specerijen. Alhoewel ik gehoord heb dat het wat weg kan hebben van gekruid gehakt, sla ik het toch maar even over.

St. Giles kathedraal

Nadat wij onze buiken vol hebben gegeten, is het tijd om een bezoek te brengen aan de St. Giles kathedraal. De kerk is een opvallend kenmerk van de stad. Kort na een brand in 1385 die de kerk grotendeels verwoestte, is het opgebouwd zoals hij er nu uitziet.

Uiteraard zijn sommige delen later weer vervangen of aangebouwd. Het is een mooie kerk met prachtige glas-in-lood ramen.

Royal Mile

Na dit bezoek gaan wij naar de Royal Botanical Garden, dat door de wind helaas gesloten is. Vervolgens lopen wij nog even over de Royal Mile, de hoofdstraat van het oude centrum die eigenlijk bestaat uit een aaneenschakeling van verschillende kleinere straten. De naam heeft het te danken aan het feit dat de straat, die begint bij Edinburgh Castle en eindigt bij Hollyrood Palace, qua afstand ongeveer een Schotse mijl is en tussen twee paleizen ligt. In de aangrenzende zijstraten bevinden zich ook veel bezienswaardigheden.

’s Zomers is het hier een drukte van jewelste en worden er diverse activiteiten en concerten georganiseerd. Wij hebben echter dikke pech want bij aankomst blijkt dat ook hier bijna alles gesloten is in verband met de harde wind. Erg jammer!

Wij besluiten de tegenvaller weg te eten door ‘slecht’ te gaan lunchen bij een gezellig koffiecafé. We bestellen brownies, gebak, scones en andere lekkere dingen, een soort high tea dus.

Ghost tour

Nadat we van de teleurstelling zijn bekomen, staat nu een ghost tour op de planning. Je kan Edinburgh namelijk niet verlaten zonder zo’n tour gedaan te hebben. De dame vertelt eeuwenoude verhalen over de bloederige geschiedenis van Edinburgh. Ook gaan we naar de zogenaamde ‘vaults’, een ondergronds stelsel met circa 120 ruimtes dat ooit onder de boogconstructies van South Bridge werd gebouwd.

In eerste instantie werden deze ruimtes gebruikt als opslagruimte maar in slechtere tijden werden ze ook bewoond door de armere inwoners van Edinburgh. Volgens zeggen zouden hier allerlei geesten actief zijn, van een schoenmaker tot een klein jongetje. Degene die ons begeleidt, zorgt er wel voor dat ik de kriebels krijg.

Vervolgens zoeken we een echte pub op waar we heerlijk eten. Na een gezellige avond, lopen we terug naar ons hotel.

Holyrood Palace

De volgende dag staan we vroeg op. We hebben allemaal slecht geslapen vanwege de wind die om het hotel heen raasde, maar dat mag de pret niet drukken (we zijn tenslotte in Schotland). Na weer een lekker Schots ontbijt, gaan wij op pad naar Holyrood Palace. Dit is de officiële residentie en tegenwoordig het werkpaleis van het koningshuis van Schotland.

Nog altijd worden hier officiële Koninklijke en hoogwaardigheidsbekleders ontvangen en vinden er andere plechtigheden plaats. Delen van dit paleis zijn open gesteld voor publiek. Wij besluiten een audio systeem te huren om meer informatie te krijgen over het paleis. Erg informatief! Het is erg leuk om te zien dat het paleis nog steeds in gebruik is. Ze hebben overal foto’s hangen en draaien filmpjes af van bezoeken van bekende personen die er zijn geweest.

Bijvoorbeeld de paus die op bezoek is of Obama die komt eten. Omdat je precies ziet waar dit heeft plaatsgevonden, kan je je er een goede voorstelling van maken. De kamers van het paleis zijn prachtig en hebben nog veel oude details en de meubels die er staan zijn geen replica’s maar al eeuwen oud.

Rond het paleis ligt een prachtige tuin waarin zich ook de ruïne van de Augustijner abdij uit 1126 bevindt.

Nog even shoppen

Na dit bezoek is het tijd om te winkelen. Voor de lokale producten en toeristenwinkeltjes kun je terecht op The Royal Mile. Ook kun je in Edinburgh terecht voor de grote ketens maar ook voor boetiekwinkeltjes in onder andere George Street en Princess Street.

De mannen thuis willen graag een goede whisky hebben dus daar gaan we onder andere naar op zoek. Hierna is het helaas al weer tijd om terug te gaan naar het hotel om de koffers te halen en een taxi te bestellen naar de luchthaven.

Tot slot

Edinburgh is een gezellige, compacte stad voor wie eens wat anders wil dan de grote internationale steden. Het is er erg gemoedelijk. Wel is het vaak regenachtig, koud en winderig, maar dat hoort simpelweg gewoon bij deze stad. Wij hebben genoten van de sfeer en gezelligheid die deze stad uitstraalt. Zeker ook door de uiterst vriendelijke lokale bevolking. Kortom; een aanrader!

Geschreven door: Samantha van Berk