bezienswaardigheden Archieven - Pagina 6 van 14 - mooie reizen van TravelXL van Limburg

Verrassende treinreis door Zwitserland

26 januari 20188 oktober 2013 door Peter van Limburg

Als ik aan Zwitserland dacht, dacht ik aan de prachtige beelden die ik vroeger op tv zag (inderdaad, van de tv serie Heidi en ja … dat verraadt gelijk een beetje mijn leeftijd). De werkelijkheid is echter nog mooier!

Zwitserland is een land van volksgebruiken en tradities. Het is een land met een schitterende en overweldigende natuur, een vriendelijke bevolking en een overheerlijke keuken. Maar ook een land voor wandelaars, voor rustzoekers, voor citytrippers en voor trein(reis)liefhebbers.

En als laatste een land waar 4 talen gesproken wordt, heerlijke chocolade wordt gemaakt en natuurlijk prachtige uurwerken! Zoals je kunt lezen, Zwitserland is niet in een hokje te plaatsen (maar dat geldt natuurlijk voor meerdere landen).

In september pakken wij ’s ochtends vroeg een Swiss International Airlines vlucht naar Zurich. Wij vliegen economy class en dit is comfortabel; er is genoeg beenruimte. Er wordt geen maaltijd geserveerd, maar een kop koffie of thee en een (ontbijt)muffin; dit is echter voldoende zo vroeg in de morgen. Bij aankomst in Zurich gaan wij richting het treinstation, dat zich op de luchthaven bevindt, omgeven door een heleboel mooie winkels.

Stoomschip de Uri

We nemen de trein naar Luzern. Hier aangekomen hebben we niet heel veel tijd en kijken snel even rond. Recht tegenover het station is de plek waar de Wilhelm Tell Express begint. Het eerste gedeelte leggen we af per schip, het stoomschip de Uri.

Vierwaldstättersee

Wij varen langzaam uit het prachtige Luzern en kijken over het Vierwaldstättersee onze ogen uit, terwijl wij genieten van een lunch. Er zijn prachtige gebouwen langs de oevers en erachter hoge bergen, met hier en daar wat sneeuw op de toppen.

Onderweg stoppen we regelmatig om passagiers op te pikken en uit te laten stappen. Het eindstation van de boottocht is Flüelen waar de Gotthardbahn op ons wacht. Hier wachten wij op het station om de Wilhelm Tell Express trein te pakken naar Locarno.

Wilhelm Tell Express trein

We reizen 2 uur en 3 kwartier lang heel decadent in de eerste klas, hebben een zee van ruimte en prachtige panoramaramen. Wij kunnen dus goed om ons heenkijken en zijn onder de indruk van het landschap.

Wij zien tijdens de rit de kerk van Wassen drie keer uit steeds een ander perspectief aan de reusachtige vensters van onze panoramawagen voorbij trekken. Dit omdat wij ondergronds in een cirkel rijden en en daarbij aan hoogte winnen.

Dan komt de 15 km lange Gotthardtunnel en aan de andere kant komen wij uit in het kanton Ticino. Hier spreken ze Italiaans en eigenlijk leven ze ook op de Italiaanse manier, onder de zon. Voordat wij het weten is de treintocht al weer voorbij en komen wij aan in Locarno.

Lugano

Hier vandaan pakken wij de lokale trein naar Lugano. Vanaf het station moeten wij nog een klein stukje met de funicolare (zo’n schuin treintje) naar Lugano. Eenmaal aangekomen op het station wacht een vertegenwoordiger van het verkeersbureau van Ticino. Tezamen lopen we op het gemakje richting Hotel International du Lac. Lugano straalt luxe uit en we passeren onderweg naar ons overnachtinghotel geweldige delicatessenwinkels, maar ook winkels van merken als Gucci, Rolex en Vuitton. Alle luxe merken zijn in Lugano vertegenwoordigd en wij kijken bewonderend naar de etalages.

Het hotel ligt bijna pal aan het Meer van Lugano. Was het nog enigszins bewolkt in Luzern, in Lugano schijnt de zon volop en is het boven de 20 graden. Wij frissen ons op, krijgen als welkom een wijntje en wat bruschetta aangeboden en vervolgens beginnen wij aan onze stadstour.

Onze gids Krista staat in de hotellobby te wachten. Zij laat ons als eerste de prachtige Madonna degli Anglioli kerk zien, die beschilderd is met prachtige fresco’s. We lopen langs indrukwekkende gebouwen en belanden vervolgens aan de boulevard, waar een boot op ons wacht voor een rondvaart over het meer (weer met een glas wijn en wat hapjes). Het is inmiddels half 8 ’s avonds en het uitzicht over het meer is prachtig.

Wij leggen aan bij restaurant Grotto San Rocco, waar we een heerlijk diner, meer wijn (o jee) en een bijzondere tiramisu voorgeschoteld krijgen. We genieten volop, maar hebben inmiddels een lange dag erop zitten en varen rond 22.00 uur weer terug naar het hotel, waar iedereen heerlijk slaapt. Hotel International du Lac is een prachtig hotel met fijne kamers waarvan een groot aantal met prachtig uitzicht over het meer. Het hotel heeft als één van de weinige een grote tuin achter en een zwembad, waar je goed kunt relaxen.

De volgende dag ontbijten we en hebben wij om half 10 afgesproken op het station. We stoppen onderweg om wat lekkers mee te nemen, want vandaag hebben we een flinke rit voor de boeg en geen tijd om uitgebreid te lunchen.

Van Lugano naar Tirano

De Bernina Express trein mag geen gebruik maken van het spoor in Italië en zodoende reizen wij eerst per Bernina Express bus vanuit Lugano naar Tirano. Wij rijden ruim 2,5 uur o.a. langs het prachtige Como meer en stoppen in Sirico voor een toilet/koffiestop. De bus is comfortabel en er is zelfs WiFi aan boord.

In Tirano hebben wij nog even tijd om rond te lopen, voordat wij op de trein stappen. Het is heerlijk weer en omdat wij nog op Italiaanse grond staan, halen wij een Italiaans ijsje.

Bernina Express trein

De Bernina Express trein vertrekt net als alle andere treinen in Zwitserland precies op tijd. Net zoals in de Wilhelm Tell Express zijn onze plaatsen gereserveerd (dat geldt voor alle passagiers in elke klasse, op alle panoramatrein trajecten). Als je dus de Alpen met een sneltrein zou willen doorkruisen, dan moet je met de Bernina Express.

Het is een spectaculaire reis, een UNESCO-Werelderfgoedtraject met vele viaducten, cirkeltunnels, gletsjers, meren en de Berninapas! Wij weten vaak niet welke kant wij op moeten kijken. De uitzichten zijn werkelijk adembenemend!

De prachtige rode trein rijdt door 55 tunnels, over 196 bruggen, beklimt de 2253 meter hoge Berninapas en glijdt met gemak door het beroemde cirkelviaduct van Brusio. De trein doet er 4 uur over en halverwege hebben wij een stop van ongeveer 20 minuten en strekken even onze benen. Ondergetekende hangt overigens de gehele treinreis uit een klein raampje, want fotograferen door de panorama ramen gaat niet vanwege de spiegeling. Mijn haar ziet eruit als een ontplofte bezem, maar het is zeker de moeite waard.

Chur

Wij komen rond half 7 aan in Chur (spreek uit: Koer), de hoofdstad van Graubünden en lopen naar Hotel Freieck waar wij overnachten. Het is een heerlijk hotel, centraal gelegen en de eigenaar is van Nederlandse afkomst. Wij krijgen een ontzettend warm welkom en doen een drankje voordat wij naar Hotel Stern gaan voor het diner.

Hier serveren de dames van de bediening in traditionele kledij een heerlijke maaltijd. Hotel Stern ligt in dezelfde straat als Hotel Freieck en is iets eenvoudiger/ouderwetser. Beide hotels zijn aan te bevelen, mijn persoonlijke voorkeur gaat zeker uit naar Hotel Freieck. Voordat wij terugkeren naar dit hotel, lopen wij nog even een rondje door de (autovrije) oude stad en krijgen nog een slaapmutsje bij de bar aangeboden.

De volgende ochtend krijgen wij een stadsrondleiding door Chur van een ontzettend aardige dame die veel over deze prachtige stad wist te vertellen. Wij lopen langs oude gebouwen, kerken en prachtige hofjes en krijgen leuke en interessante verhalen te horen.

Na de stadsrondleiding krijgen wij een lunch aangeboden in Restaurant B12. Een trendy restaurant, in het centrum van de stad en dan moeten wij helaas weer terug richting Zurich. Voordat wij op de trein stappen, slaan wij nog even een lading Zwitserse chocolade in en wat andere lokale lekkernijen. Vanaf het station van Chur pakken wij dit keer een ‘gewone’ trein en keren op tijd terug op de luchthaven van Zurich voor onze vlucht naar Amsterdam.

Tot slot

Het waren drie intensieve dagen, maar wat was deze reis prachtig! Mocht ik dit land en de treinreizen overdoen, dan zou ik er zeker 10 dagen of langer voor uittrekken. Je kunt uiteraard met de auto naar Zwitserland rijden, maar vliegen op Zurich is makkelijker. Ik zou een Swiss Pass* reserveren bij boeking (die hadden wij ook) en tussen de panorama treinreizen door 1 of 2 dagen de steden bezoeken. En verder vooral genieten van wat het land je onderweg te bieden heeft.

Gueti Reis!

* De Swiss Pass is een all-in-one-ticket voor treinen, bussen en boten in heel Zwitserland en de sleutel tot talrijke bonusvoordelen. De Swiss Pass is er voor 4, 8, 15, 22 dagen of 1 maand en voor 2de of 1ste klas. Inbegrepen is onbegrensd reizen met trein, bus en boot. Je kunt gratis reizen op de panoramatrajecten (Voralpen-Express, Wilhelm Tell Express, Bernina Express, Glacier Express en de GoldenPass Line – op de panoramatrajecten kan een reserveringsvergoeding verplicht zijn). Je maakt gratis gebruik van het stadsvervoer in 75 steden, krijgt gratis entree in meer dan 470 musea en 50% Korting op de meeste bergtrajecten. Er zijn voordeelkaarten voor families, kinderen en ouderen, als je met zijn tweeën bent of met een groep! Kortom, het is de moeite waard!

IJsland, natuurbestemming bij uitstek

4 maart 20188 oktober 2013 door Peter van Limburg

IJsland stond al een aantal jaren op mijn verlanglijstje. Ik was dan ook blij verrast toen ik te horen kreeg dat ik mee mocht op een studiereis naar dit prachtige land.

IJsland ligt aan de rand van de Noordpool en is een land als geen ander. Want waar anders vind je smeulende vulkanen, tienduizenden watervallen, de grootste gletsjers van Europa, 1 miljoen papegaaiduikers, borrelende modderpoelen, spuitende geisers, het noorderlicht en de middernachtzon?

Eén ding is zeker, IJsland is een uniek land! En al deze wonderen van moeder natuur liggen op 3 uur vliegen vanaf Schiphol.

Na de landing op Keflavik Airport reizen we gelijk door naar ons eerste overnachtingshotel. Maar niet voordat we het eerste “wonder” hebben mogen aanschouwen.

Blue Lagoon

De Blue Lagoon is een ongelofelijk mooi gebied dat zich in het hart van een lavaveld bevindt en dat is ontstaan uit geothermisch verwarmd zeewater. Het warme bronwater in de spa is afkomstig uit diepe gaten, die zich op wel 2000 meter diepte bevinden. Het hete water wordt eveneens gebruikt om de nabijgelegen, milieuvriendelijke krachtcentrale van warmte-energie te voorzien. De kleur van het water wordt regelmatig vergeleken met die van de welbekende, helderblauwe sportdrankjes.

Het water is er overigens allesbehalve koud en heeft op de plekken waar gezwommen mag worden een gemiddelde temperatuur van 40 graden Celsius. Velen maken van deze mogelijkheid gebruik. Volgens de IJslanders heeft het mineraalwater een heilzame werking.

Reykjavik

In Reykjavik maken we, na het ontbijt, een stadstour per bus. Zo krijgen we een goed idee van de belangrijkste bezienswaardigheden. Twee bekende bezienswaardigheden in Reykjavik zijn kerken. De Landakotkerk werd gebouwd eind 1920 en is bekend vanwege haar houten beelden.

Aanzienlijk jonger is de in moderne stijl gebouwde Kerk van Hallgrimur. Dit gebouw dateert uit midden jaren ‘80 en heeft een imposante voorkant met een hoge torenspits. In het Nationaal Museum van IJsland is veel te vinden over het interessante verleden van deze streek. Bij het IJslands Maritieme Museum kan men terecht voor tentoonstellingen en een grote hoeveelheid informatie over vissen en de zeevaart.

Reykjavik is een van de meest trendy steden van Europa en biedt volop cultuur. Het heeft een uitstekende keuze aan luxe hotels, goede restaurants en veel luxe winkels. Het uitgaansleven wordt ook wel het “heetste” van Europa genoemd.

Geysirs

De volgende dag is het dan zo ver. We gaan de zuidkust van IJsland bezoeken met de Great Geysir.

Dit is voor IJsland van dezelfde betekenis als de Old Faithful is voor Yellowstone. De Great Geysir ligt in een vulkanisch gebied met actieve breuklijnen, in het westen van IJsland. Op 1 km diepte bereikt het water een temperatuur van meer dan 200 graden Celsius. Het bassin van de geiser bestaat uit een kleine poel van ongeveer 3 kubieke meter. De Geysir zelf is momenteel nog nauwelijks actief. Er zijn echter nog genoeg wel werkende geisers over om een goede indruk van dit natuurspektakel te krijgen.

De nabijgelegen Strokkur is op dit ogenblik veel actiever dan de Geysir en spuit elke paar minuten tot een hoogte van circa 30 meter. Het is een hele sport om dat goed op de foto te krijgen, maar als het lukt heb je echt schitterende foto’s. Hiernaast zijn er ook nog vele poelen met omhoog borrelend warm tot zeer heet water, meestal rijk aan zwavel. Dit heeft regelmatig een onaangename rotte eieren geur tot gevolg.

Watervallen

Ook bezoeken we een aantal prachtige watervallen. De Seljalandsfoss is één van de meest beroemde watervallen van IJsland.

Hij is ongeveer 60 meter hoog en adembenemend mooi. Een bezoekje aan Seljalandsfoss is een absolute must wanneer je langs de zuidelijke kust rijdt. Het is mogelijk om achter de waterval door te lopen, maar wees voorzichtig vanwege het gladde en natte oppervlak. Om de drukte bij Seljalandsfoss te vermijden, kun je beter ’s avond gaan. Misschien heb je dan wel het geluk de waterval helemaal voor jezelf te hebben!

Na een half uurtje rijden komen we bij de waterval Skogafoss, die aan de kliffen ligt van wat voorheen de kustlijn was. Deze liggen precies parallel aan de echte kustlijn over een afstand van honderden kilometers. De daadwerkelijke kustlijn ligt op 5 km van Skógar.

De Skogafoss is met een breedte van 25 meter en een hoogte van 60 meter één van de grootste watervallen in het land. De waterval produceert onafgebroken waternevel. Hierdoor is er op zonnige dagen meestal een enkele of dubbele regenboog zichtbaar.

Dan is er ook nog de Gulfoss, zonder meer één van de meest geliefde watervallen. Het water stort zich hier via twee treden 32 meter de diepte in.

Het in de kloof neerstortende water zorgt vrijwel altijd voor een grote hoeveelheid stuifwater dat, als de zon erop schijnt, prachtige regenbogen veroorzaakt. Daaraan dankt de Gullfoss zijn naam: Gouden waterval. Het is mogelijk om helemaal tot aan de rand van de waterval te komen waarbij het donderende geraas overweldigend is. De lucht is er prachtig, kleurrijk en vol beweging. Kortom, we vinden het een geweldige ervaring. De waterval maakt deel uit van de “Golden Circle”, een favoriete route langs Thingvellir en Geysir die vanuit Reykjavik eventueel in één dag af te leggen is. Bij de waterval vind je verder nog een bezoekerscentrum, souvenirwinkel en een restaurant.

Onderweg

Onderweg naar Vik, het meest zuidelijk gelegen plaatsje van IJsland, maken we diverse stops om te kunnen genieten van het adembenemende landschap.

Vik, ligt aan een gitzwart strand met ten westen ervan de Reynisdrangar; de 66 meter hoge, zwarte basaltzuilen (restanten van vulkanen) in zee. Volgens de overlevering zijn het trollen die werden verrast door de eerste zonnestralen toen ze een schip aan wal trachtten te trekken.

Natuur

Slechts een vierde deel van IJsland is blijvend begroeid, de rest bestaat uit gletsjers, lavavelden en zand- en steenwoestijnen. Dit komt ten dele door de noordelijke ligging maar ook doordat vulkanische assen de plantengroei bemoeilijken. Bomen zijn er weinig, wel vind je er een groot aantal planten, mossen en korstmossen die vanaf juni in bloei komen en rond half september prachtige herfstkleuren laten zien.

Nationaal Park Thingvellir

Onze laatste dag bezoeken wij het NP Thingvellir, een veelbezocht natuurpark in het westen van IJsland, waar je heerlijk kunt wandelen.

Thingvellir is een immens grote, geologische spleet in de aarde. De kloof leidde tot de vorming van het grootste meer van IJsland, met spectaculaire kliffen, die voor een prachtig landschap zorgen. Je hebt er diverse uitkijkpunten, met vooral een fantastisch zicht over het meer. Thingvellir staat sinds 2004 op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

Walvissen

Wat ook niet mag ontbreken is walvissen spotten. Dit kan in IJsland echt een geweldige ervaring zijn. De eerste keer dat je deze prachtdieren in het echt ziet, zul je niet snel meer vergeten! In de wateren van de Noord-Atlantische Oceaan heb je de kans om vele walvissoorten te zien. De beroemde walvis Keiko, beter bekend als Willy, uit de film Free Willy, werd geboren en gevangen in IJslandse wateren! Geniet al varend op de prachtige wateren ook van de zeevogels, zeehonden en andere waterdieren. Het walvisseizoen loopt van mei tot en met september, met af en toe een bezichtiging in de winter. Helaas zien wij geen walvissen daarvoor is het niet de juiste tijd. Wel een heleboel dolfijnen.

Husavík, in het noorden van IJsland, is de plek bij uitstek van waaruit veel tours en cruises vertrekken. Het wordt daarom vaak ook de ‘Whale watching capital of Europe’ genoemd.

Beste reistijd

Hoewel IJsland ten zuiden van de poolcirkel ligt, is het er aanzienlijk warmer dan je denkt. IJsland kan het hele jaar bezocht worden. Het hoogseizoen loopt van juli tot half augustus, waarin de hooglandroutes geopend zijn en ook de wandelaars, vogelliefhebbers, plantenspecialisten en walviszoekers aan hun trekken komen. In juni is het bijna 24 uur licht en kan men tot in de late uurtjes buiten genieten. Half september verschijnen de herfstkleuren en kan er in het binnenland alweer de eerste sneeuw vallen. De maanden oktober tot en met maart zijn, gezien de prijs, de beste maanden voor een kort bezoek en lenen zich uitstekend voor een kennismaking met Reykjavik en omgeving. In die periode is er een grote kans het Noorderlicht waar te nemen.

Reizen

Reizen is in IJsland relatief makkelijk, er ligt een ringweg op het eiland die langs de vele populaire bezienswaardigheden gaat.

Ook al is deze weg de belangrijkste snelweg van het land, toch zul je vaak voor verrassingen komen te staan zoals overstekende schapen of een kudde paarden die over de weg galopperen. Het maakt niet uit of je de reis in de regen, sneeuw of in het voorjaarszonnetje maakt, IJsland is een beeldschone plek waar je blijft terugkeren.

Helaas waren wij maar kort op IJsland en is dit nog maar een tipje van de sluier van wat IJsland te bieden heeft en dit was al fantastisch!

Geschreven door: Samantha van Berk

Samos, veelzijdig en groen

21 mei 202114 juli 2017 door Peter van Limburg

Als echte Griekenland fans hebben wij al een aantal Griekse bestemmingen bezocht en gaan deze keer voor een weekje Samos. Na een vlucht van een kleine 4 uur komen we aan op de luchthaven van Samos.

Omdat het over het algemeen voordeliger is om van tevoren een auto te huren, hebben we dat al gedaan en staat er bij de uitgang een vertegenwoordiger van het autoverhuurbedrijf op ons te wachten. Wij hebben voor de hele week een auto gehuurd. Een echte ‘must’(have) om je vakantiebestemming op je eigen tempo en manier te verkennen. Vanaf de luchthaven in het zuid-oosten rijden wij naar ons hotel in het vissersdorpje Kokkari aan de noordkant van het eiland.

De rit duurt ongeveer een half uur en brengt ons door kleine dorpjes met smalle straatjes en vervolgens door een heuvelachtig gebied met kronkelweggetjes.

Bij aankomst in ons hotel worden wij vriendelijk ontvangen door de Nederlandse eigenaresse. Nadat we zijn ingecheckt mogen we de huurauto achter het hotel op een schaduwrijke plek tussen de olijfbomen parkeren.

Kokkari

We brengen onze bagage naar de kamer en besluiten een kleine wandeling te maken om Kokkari te verkennen.

Vanaf ons hotel dat aan het begin van de straat ligt, lopen we door een lange straat met diverse leuke (souvenir) winkeltjes, gezellige restaurantjes en terrasjes. We lopen langs een mooi, typisch Grieks kerkje. Wij zijn er aan het einde van de middag en op dit moment is het helaas niet mogelijk om de kerk ook van binnen te bekijken. Het strand van Kokkari is een lange strook van kei-/kiezelstranden. Door de grootte van de kiezels zijn waterschoenen (of sandalen) geen overbodige luxe.

Wanneer we vanuit de ‘hoofdstraat’ een zijstraatje inslaan en deze uitlopen komen wij bij het haventje van Kokkari. Een strook van allerlei restaurantjes en tavernes met gezellige terrassen direct aan het water. Daarachter, bergopwaarts, allemaal kleine witte huisjes. Een echt idyllisch vissersdorpje!

We zoeken een gezellig plekje aan het water uit om te genieten van het uitzicht, de kleine vissersbootjes die voorbij varen en onze typisch Griekse maaltijd: Moussaka en Souvlaki!

Na het eten lopen we langs de gezellige winkeltjes terug naar ons hotel.

Op pad met de huurauto

De volgende ochtend na het ontbijt ontvangen wij nog wat extra informatie over het eiland bij de receptie. Er zijn een aantal wandelingen, dus ook voor de echte natuurliefhebber is Samos een goede bestemming.

Omdat wij over de huurauto beschikken, ontvangen wij een paar leuke autoroutes waar we meteen enthousiast van worden. Er is veel meer te zien en doen dan we dachten! We besluiten om vandaag een aantal bezienswaardigheden nabij Pythagorion te bekijken.

Heraion

Als eerste rijden we naar Heraion nabij de luchthaven. Heraion is een heiligdom uit de oudheid dat behoort tot de belangrijkste bezienswaardigheden van het eiland.

Hoewel het terrein in de loop van de eeuwen meerdere malen verwoest is en de gebouwen nu erg vervallen zijn, wordt Heraion beschouwd als een van de belangrijkste aan Hera gewijde heiligdommen van heel Griekenland.

Er is nog 1 zuil van bijna 10 meter hoog die rechtop staat, verder zijn alleen muurtjes en fundamenten bewaard gebleven.

Moni Spilianis

Na ons bezoek aan Heraion rijden we richting Pythagorion. Noordelijk, op een heuvel, ligt het klooster Moni Spilianis. De weg naar het klooster is zigzaggend en met tegenliggers is het wat krap.

Op het binnenhofje van het klooster bevindt zich onder andere een open klokkentoren en je hebt er een erg mooi uitzicht op de plaats Pythagorion en de landingsbaan van het vliegveld.

Bij het klooster, aan de voet van de berg Ampelos, bevindt zich ook een grotkerkje.

Tunnel van Efpalinos

Ten noordwesten van Pythagorion ligt de tunnel van Efpalinos, die meer dan 2500 jaar geleden dwars door de berg Ampelis werd uitgehakt. De tunnel diende om de stad van water te voorzien; de bron lag namelijk aan de andere kant van de bergen.

Na dit culturele uitstapje genieten we aan het zwembad nog een paar uurtjes van het Griekse zonnetje.

Metamorphosis kerk en de Logothethis-burcht

Ook staat Pythagorion, de grootste badplaats van het eiland, op ons programma.

Voordat we het toeristische centrum gaan verkennen, bezoeken we eerst de Metamorphosis kerk en de Logothethis-burcht, net buiten het centrum. Op de binnenplaats van de kerk staan een klokkentoren en een groot wit standbeeld.

Binnen ruikt het naar wierrook en van verschillende kanten staren diverse Bijbelse figuren ons aan, zoals trouwens in de meeste Grieks- Orthodoxe kerken. Na een rondje gelopen te hebben over de naastgelegen begraafplaats rijden we naar het centrum.

Centrum Pythagorion

In de kern (de hoofdstraat) bevinden zich voornamelijk winkels en souvenirwinkels.

Ook heeft Pythagorion een erg gezellige haven met diverse tavernes en restaurants met terrasjes. Een deel van de haven is kunstmatig aangelegd en hiervandaan vertrekken verschillende veerboten naar andere Griekse eilanden, Pireaus, Turkije en de boten voor dagexcursies.

We wandelen langs de verschillende terrasjes en vissersbootjes waar de vissers druk bezig zijn met de vangst van die dag. Uiteindelijk komen wij uit bij het enorme beeld van Pythagoras.

Hier nemen we even de tijd voor wat foto’s van het beeld maar ook om te genieten van het uitzicht op de vissersbootjes en daarachter Pythagorion.

Na een heerlijke Griekse salade en nog wat inkopen in het centrum van Pythagorion stappen we weer in de auto richting ons hotel. Omdat Samos een beperkt wegennet heeft, kan het voorkomen dat de weg tijdelijk wordt afgesloten. Dit ondervinden ook wij tijdens de terugweg. Langs de weg ontstaat een gezellige sfeer tussen toeristen en een aantal ‘locals’, met wie met wat handen- en voetenwerk nog best een leuk gesprek te voeren is. Na ongeveer een 30-45 minuten wordt de weg weer vrijgegeven en kunnen wij onze weg vervolgen naar het hotel.

Lekker relaxen

Van de resterende dagen op Samos maken wij een combinatie van luieren aan het zwembad en relaxen op de leuke terrasjes aan het water in het gezellige centrum van Kokkari …

Met een vers gemaakte mango smoothie is het echt genieten!

Manolates en Vourliotes

Ook bezoeken wij nog 2 bergdorpjes, Manolates en Vourliotes die je eigenlijk niet mag overslaan tijdens een bezoek aan Samos!

Hier wanen we ons echt in het oude Griekenland; smalle, soms steile, straatjes met beschilderingen, kleine witte huisjes en gezellige plakia’s (dorpspleintjes).

Vallei der Nachtegalen

Op weg naar Manolates rijden wij ook een stukje door de Vallei der Nachtegalen. Prachtige groene bossen met veel stromend water en met op de achtergrond het geluid van de zingende vogels. Dit gebied noemt men dan ook terecht de ‘Vallei der Nachtegalen’.

Met de auto kun je maar een klein stuk van de vallei bereiken, maar als je een wandelaar bent kun je hier mooie wandelingen maken. Tijdens je wandeltocht kun je op diverse plekken waterbronnen tegenkomen waar je gerust uit kunt drinken.

Samos-stad

Een bezoek aan Samos-Stad mag natuurlijk niet ontbreken! Dit is de hoofdstad van het eiland en ligt in het noordoosten. Omdat Samos-Stad gelegen is in een diepe baai die Vathy heet (Vathy betekent ‘diep’ in het Grieks) wordt Samos-Stad vaak Vathy genoemd.

Ook Samos-Stad is grotendeels tegen een heuvel gebouwd en is opgedeeld in twee delen. Ano Vathy is de pittoreske wijk die hoger op de hellingen van de heuvel ligt. We maken een wandeling door de smalle en vele steegjes en over steile trappen waaraan allerlei traditionele huizen staan.

Ondanks de beproeving van de kuitspieren is het meer dan de moeite waard!

Uiteindelijk komen wij weer terug in het ‘nieuwe’ Samos-Stad (Vathy) en wel op het drukste punt van de stad; het Pythagoras-plein. Dit plein is te herkennen aan de grote marmeren leeuw die op een voetstuk op het plein zit.

Rondom dit plein zijn diverse winkeltjes, gezellige restaurantjes en terrasjes, mooie kerken en pleintjes te vinden. Tegenwoordig is er een lange wandelboulevard van gemaakt met bankjes om te zitten en zijn er speeltoestellen geplaatst voor kinderen.

In de stad zijn ook nog twee musea, het archeologisch museum en het wijnmuseum, maar daar hebben we helaas geen tijd meer voor. Na een heerlijke Griekse maaltijd keren wij moe maar voldaan terug naar het hotel.

Tot slot

Wat hebben wij genoten van onze week op Samos! De week is echt omgevlogen. Het heeft ons verrast hoe veelzijdig en groen het eiland is. Of je nu een natuur- of cultuurliefhebber bent, of je houdt van wandelen of van relaxen aan het strand of op een terrasje, Samos biedt het allemaal!

Lissabon heeft alles!

3 juni 20207 oktober 2013 door Peter van Limburg

Als echte stedenliefhebster, vind ik het ook leuk om een stad in de kerstperiode te bezoeken. Gezellige straatverlichting, mooie etalages en sfeervolle kerstmarkten. De meeste steden die in de kerstperiode leuk zijn zoals Düsseldorf, Antwerpen, Brugge, Londen, Parijs en vooral Wenen, had ik al gezien.

Hierdoor moest ik uitkijken naar een alternatief en viel de keus op Lissabon, de hoofdstad van Portugal. Niet direct voor de hand liggend maar de kerstsfeer zou er, ondanks het gebrek aan sneeuw, heel leuk moeten zijn …

Eind november is het dan zo ver! In het vliegtuig zit ik bij het raam en de aanvliegroute gaat vanuit zee laag over de stad. Door het prachtig heldere weer heb ik vanuit de lucht een geweldig uitzicht op de zeven heuvels, de oude stad en allerlei andere bezienswaardigheden.

Lisboacard

Op de luchthaven haal ik allereerst de ‘Lisboacard’ op, die ik bij boeking al gereserveerd heb en met een voucher bij het toeristenbureau in de aankomsthal kan ophalen. Met deze Lisboacard kun je 72 uur onbeperkt gebruik maken van het openbaar vervoer en heb je gratis entree bij de belangrijkste bezienswaardigheden en musea in en om de stad. Achteraf zou blijken dat het meer dan zijn geld waard zou zijn!

Enfin, eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat de eerste indruk op vaste grond iets minder geweldig is. De reis van de luchthaven naar de stad, weliswaar met een uitstekende luchthavenbus, duurt ongeveer 30 minuten en het eerste wat mijn reisgenoot opmerkt is: “wat een armoedige troep hier”. En ja, dat is ook wel zo. Net als bij meer steden het geval is, ogen de buitenwijken verwaarloosd en somber. Onze uiteindelijke conclusie zou echter zijn dat het werkelijk een prachtige stad is, maar helaas met wat achterstallig onderhoud …

Centrale ligging

Ik heb een hotel geboekt op het Rossioplein, een unieke locatie midden in het centrum van de stad en de halte van de luchthavenbus pal voor de deur. Oud maar keurig, een prima 3 sterren hotel voor stadse begrippen, heel vriendelijk, goed Engelssprekend personeel en uitstekende service.

De locatie van het hotel is heel belangrijk, vooral in de winterperiode als het vroeg donker wordt. Door de centrale ligging kun je ’s avonds ook nog gemakkelijk op pad. Restaurants en bars om de hoek, winkels zijn vaak tot laat open en het openbaar vervoer rijdt in de binnenstad volop. Kortom: voldoende mensen en drukte om je heen om je veilig te voelen in een vreemde stad.

De stad en het openbaar vervoer

Zoals eerder gezegd, ligt Lissabon verspreid over zeven heuvels, waardoor verschillende wijken behoorlijke niveauverschillen hebben. Er is een boven- en benedenstad. Dit ‘probleem’ wordt opgelost door verschillende korte, steile kabelbanen, elevadors genoemd. Omdat deze liften tot het gewone openbaar vervoer van de stad behoren, kunnen we er met onze Lisboacard gratis gebruik van maken. Daarnaast zijn deze liften, net als de grote stalen lift Elevador de Santajusta, attracties op zich.

Net als tramlijn 28 overigens, een klein, oud trammetje dat langzaam, krakend en piepend, door hele smalle straatjes kronkelt en verschillende wijken met elkaar verbindt. Deze lijn is zeer geliefd bij toeristen en, helaas, ook bij zakkenrollers. Oppassen dus!

Bij het eindpunt van deze tramlijn is het ‘Cemiterio dos Prazeres’ oftewel het kerkhof van plezier. Een miniatuurstadje met straten, bomen en huisjes met gordijntjes. Zeer bijzonder!

Het openbaar vervoer blijkt prima geregeld te zijn. Trams, kabelbanen en treinen hebben een frequente dienstregeling en vertrekken op tijd. Het valt ons op dat iedereen gelijk zijn/haar stoel aanbiedt aan mijn reisgenoot, die al wat ouder is.

Verschillende wijken

Op zich is de binnenstad niet zo heel groot, zodat je bijna alles goed kunt belopen. Helaas is het, vanwege veel hoogteverschillen en de slecht onderhouden straten, niet zo geschikt voor mensen die slecht ter been zijn.

Het leuke is dat het contrast tussen de verschillende wijken heel groot is. De smalle steile en chaotische straatjes in de wijken Bairro Alto en Alfama, pleinen en vlakke straten in Baixa, tegenover de brede, statige boulevards in Marquês De Pombal en Belém. Het stadsdeel Belém heeft een prachtig klooster en een beroemde toren, dé trekpleister van Lissabon.

Veel bezienswaardigheden

Behalve de eerder genoemde bezienswaardigheden is er meer dan genoeg te bekijken. De stad staat bomvol met prachtige kerken, monumenten en historische gebouwen. Heel bijzonder bijvoorbeeld is het aquaduct uit 1731 of het Carmo Convent, een kerk zonder dak. Ook de vele uitzichtpunten, ‘miradoure’ genaamd zijn zeer de moeite waar. Even klimmen, soms met de kabelbaan, maar dan heb je een prachtig uitzicht over de daken van Lissabon en het water.

Specialiteiten van Lissabon

De stad staat bekend om haar tegeltjes, ‘azulejos’ genaamd. Al wandelend verwonderen we ons over de verschillende mozaïeken aan gevels en op de grond. Vaak oud, maar prachtig.
Het tegelmuseum, Museu do Azulejo is leuk om te bezoeken (gratis met Lisboacard). Lissabon is ook beroemd om haar gebakjes, de zogenaamde ‘Pasteis de Belém’, die je kunt kopen in het beroemde koffiehuis/winkel in de wijk Belém. Echt heel populair, je kunt je niet voorstellen hoelang de rijen voor de toonbank zijn!

Maar net zo lekker zijn de soortgelijke ‘pastei da nata’, en die zijn overal verkrijgbaar. Samen met een kop koffie betaal je bij de meeste cafeetjes niet meer dan € 2,50 p.p.

Eten en uitgaan

Het eten in de stad is heel internationaal en zeer betaalbaar, evenals de drank. Zelfs een typische Portugese Fadoavond, inclusief diner en drank is nog geen € 25,= p.p. Fado is de benaming voor het nogal dramatische Portugese levenslied. Je moet ervan houden, maar het is een must om het een keer mee te maken!

Uitgaan in Lissabon is een waar feest! Het nachtleven komt pas laat op gang (dus voldoende tijd om vooraf te dineren) en duurt heel lang. De hippe en trendy club’s zijn tot vroeg in de ochtend open. Vooral in de gezellige wijk Barrio Alto zijn legio mogelijkheden; van kleine kroegjes tot mega discotheken. Let op: in veel discotheken betaal je geen entree, maar het is heel gebruikelijk om een minimum bedrag aan consumpties uit te geven.

Winkelen

Winkelen is leuk in Lissabon. In de binnenstad zijn alle bekende winkelketens, maar ook leuke kleine particuliere winkeltjes en alles ligt dicht bij elkaar. Over de stad verdeeld zijn verschillende overdekte winkelcentra met discotheken, eetgelegenheden en bioscopen.

Parque das Nacoes

Iets buiten de stad ligt Parque das Nacoes, het voormalige expoterrein van 1998. Deze supermoderne buitenwijk heeft een heel groot winkelcentrum (met volop kerstsfeer), evenals een futuristisch treinstation ’gare do Oriente’ genaamd en een van de grootste aquaria ter wereld.

Uitstapjes buiten de stad

Lissabon ligt aan de rivier de Taag, die iets voorbij de stad uitmondt in de Atlantische Oceaan.

Dat betekent dat op ongeveer 20 treinminuten (gratis met de Lisboacard) van de stad twee leuke badplaatsen zijn met een prachtig strand Cascais en Estoril. Vooral Cascais is authentiek en heel gezellig. Een ander leuk uitstapje is het pittoreske dorpje Sintra. Vanuit Lissabon is dit een half uurtje met de trein (wederom gratis met de Lisboacard). Sintra was vroeger de zomerresidentie van het Portugese hof en hier kun je hun paleizen met bijbehorende tuinen en ruïnes bezichtigen (verschillende gratis met de Lisboacard).

Wat heeft Lissabon allemaal te bieden?

Heerlijk mild klimaat
gezellige sfeer
ontzettend veel te zien (afwisseling en diversiteit)
bruisend nachtleven
heel goedkoop
goed Engelssprekende en behulpzame inwoners
leuke winkels / bijzondere infrastructuur
prachtig zandstrand op 20 treinminuten afstand
boeiende uitstapjes in de omgeving

Geschreven door: Marianne van Hal

West Canada … Rocking through the Rockies 2

25 januari 202422 juni 2017 door Peter van Limburg

Na een paar geweldige dagen (klik hier), vervolgen we onze reis door de Canadese Rockies.

Naar Maligne Lake

We beginnen deze dag met een rit naar Maligne Lake, zo’n 50 kilometer verderop, maar nog steeds in Jasper NP. Na een klein stukje rijden staan er ineens allemaal auto’s aan de kant. In Canada (en Amerika trouwens ook) is dit meestal een teken dat er iets aan wild te zien is. Dit is nu ook het geval: onze eerste zwarte beer! Rustig staat hij te grazen langs de kant van de weg. Heel bijzonder.

Na de nodige foto’s genomen te hebben (vanuit de auto) rijden we weer verder en zien langs een rivier weer een auto staan. Daar steekt op dat moment een moose (eland) met jong de rivier over.

Het jong is echter nog veel te klein en wordt steeds meegezogen door het water. Vervolgens herpakt ze zichzelf weer, klautert weer op de kant en onderneemt een nieuwe poging. Keer op keer. Wat een mooi schouwspel. We willen eigenlijk blijven kijken hoe het afloopt, maar moeten weer verder.

We maken een kleine tussenstop en wandeling bij Moose Lake om vervolgens naar Maligne Lake te rijden. Dit is het grootste natuurlijke meer in Jasper NP, circa 22 kilometer lang en tot wel 97 meter diep.

Na wat gewandeld te hebben, zoeken we de auto weer op en gaan weer in de richting van het hotel. Weer hebben we geluk, want we zien weer een zwarte beer langs de weg.

Onderweg bij een uitzichtpunt zien we nog een enorm adelaarsnest met een American Bald Eagle (Amerikaanse zeearend). Onze laatste stop voor vandaag is Maligne Canyon, een 23 meter hoge canyon waar de Maligne Rivier zich doorheen stort.

Wat een geweld zeg, al dat water.

Naar Banff NP

Tijd om weer (290 kilometer) verder te reizen door de Rocky Mountains. Einddoel van vandaag is Banff NP. De rit vanuit Jasper voert dwars door de bergen heen. Helaas hebben we een bewolkte dag vandaag en zien we slechts een glimp van de bergen.

We stoppen als eerste bij de Athabasca Falls, een brede en krachtige waterval. Wat een herrie kan water maken zeg! Ook dit water heeft weer een canyon in de bergen uitgesleten.

De route gaat weer verder over de Icefield Parkway en we komen aan bij de Columbia Icefields. Dit grootste ijsveld in de Rocky Mountains bestaat uit acht gletsjers waarvan je er normaal gesproken vanaf de weg vijf kunt zien.

Doordat het zo bewolkt is zien we er nu slechts één.

naar de Athabasca Gletsjer

Na enige twijfel besluiten we toch om de tour te boeken naar de Athabasca Gletsjer. We worden eerst met een gewone bus naar de voet van de gletsjer gebracht en daar stappen we over op een speciaal gebouwde ‘sneeuwbus’ met enorme banden.

Deze brengt ons tot op de gletsjer. Daar stappen we de gletsjer op en wow!

De zon breekt door en het zicht is prachtig! Wat een enorme ijsmassa zeg, zoiets heb ik nog nooit gezien. We krijgen lekker de tijd om rond te kijken en indrukken op te doen, maar moeten dan toch weer de bus in naar beneden.

Richting Banff

We vervolgen onze weg door de Rockies richting Banff NP. Uiteraard stoppen we regelmatig om van het prachtige uitzicht te genieten.

In de plaats Banff aangekomen valt het direct op dat dit een wat grotere en chiquere (wintersport)plaats is. Het was weer een lange indrukwekkende dag, dus we maken het ’s avonds niet te laat.

Moraine Lake

Ons verblijf is een keer inclusief ontbijt, iets wat in Canada niet vaak voorkomt. Een makkelijke start van de dag dus. Vandaag weer een dag waar water centraal staat. Ook het weer speelt daar goed in mee door regenachtig te zijn.

Op circa 75 kilometer van de plaats Banff ligt het prachtige alpinemeer Moraine Lake. Een meer waar normaal gesproken de, al dan niet, besneeuwde bergtoppen en lange dennenbomen in weerspiegeld worden.

Doordat de wolken zo laag hangen vandaag zijn de bergtoppen daarachter verborgen. Evengoed is het een prachtig meer.

We besluiten een wandeling te maken naar Consolation Lake, echter na tientallen meters wordt het pad versperd door enorme rotsblokken. Teruggaan dan maar. Ineens horen we een soort hoog schreeuwtje. Deze blijkt afkomstig van een pika, ook wel fluithaasje genoemd.

Een diertje dat wij in die grootte in Europa niet kennen.

Richting Johnston Canyon

Via Lake Louise, een toeristische wintersportplaats aan een groot meer, rijden we richting Johnston Canyon. Ondanks het regenachtige weer wandelen we naar de upper en lower falls. Ook hier is het weer prachtig om te zien hoe het woeste water de canyon uitslijt.

En weer zien we een bijzonder diertje, de American dipper. Dit is een zogenaamde waterspreeuw die in het water over de rotsen hipt en daarbij regelmatig een duik onder water neemt.

Tijd om weer richting het hotel te rijden. Onderweg spotten we nog een zwarte beer, een edelhert en een dikhoornschaap. In Banff zelf lopen we nog even door de hoofdstraat met de winkeltjes en we genieten van een heerlijke maaltijd in een bar-/grillrestaurant.

Naar Waterton

Vanmorgen verlaten we de Rockies. Onderweg verandert de omgeving van de ruige Rockies in glooiende groene heuvels. Net het landschap van de Teletubbies! Het is een mooie rit van zo’n 4 uur voordat we in Waterton aankomen.

Bij aankomst rijden we eerst door het Bison Paddock. In dit met hekken afgesloten gebied leven een aantal bizons. Op grote afstand zien we er een stuk of zeven liggen.

In de middag gaan we de uitdaging aan om de Bear’s Hump te beklimmen. Een pittige klim van 1,2 kilometer naar de top van een rots. Na veel gepuf zijn we boven, maar wat een uitzicht zeg!

Uitzicht over het gehele dal, het Waterton meer en Waterton zelf. Geweldig! Gelukkig gaat de afdaling een stuk gemakkelijker.

Waterton Lakes NP

Vlakbij Waterton ligt Waterton Lakes National Park, ons doel voor vandaag. Als eerste rijden we naar het gebied van de Red Rock Canyon. Daar maken we eerst een mooie wandeling omhoog naar de Blakiston Falls.

Ook hier zie je weer goed waardoor een canyon wordt uitgesleten. Zoals de naam al doet vermoeden bestaat deze canyon uit rood gesteente. Uiteindelijk zal dat gesteente ook weer verdwijnen aangezien het erg broos is.

Weer beneden lopen we langs de canyon om deze ook van dichtbij te bekijken.

naar Cameron Lake

Vervolgens rijden we via de Akamina Parkway naar Cameron Lake. Daar wandelen we door een bosachtige omgeving naar het meer.

Deze omgeving is ook het leefgebied van de grizzly beren, die ‘helaas’ niet thuis blijken te zijn. Het uiterste puntje van het meer ligt overigens alweer in Amerika, we zijn hier echt in het grensgebied.

Onze laatste wandeling, vergezeld door het gekwetter van vele vogels en het gezoem van muggen, is naar Akamina Lake.

Dit meer is een stuk kleiner dan het vorige. We hebben het vrij snel bekeken en gaan weer terug richting Waterton. Daar verbrassen we onze laatste Canadese Dollars, want morgen keren we terug naar de USA. Verder door die fantastische Rockies!

Tot slot

We hebben eigenlijk maar een klein deel gezien van het prachtige Canada. Wat een mooi, afwisselend en gastvrij land. Hier komen we zeker nog eens terug!

Geschreven door: Nicole Bakker

Delhi en de betoverende Taj Mahal …

21 mei 20217 oktober 2013 door Peter van Limburg

Als ik de mogelijkheid krijg om een paar dagen naar New Delhi te gaan, hoef ik daar niet lang over na te denken. Zeker omdat we ook Agra met het wereldwonder de Taj Mahal kunnen bezoeken.

New Delhi is de hoofdstad van India en heeft 12 miljoen inwoners. Het is een gemengde bevolking met voornamelijk moslims, hindoes, christenen, boeddhisten en sikhs. De stad heeft grote tegenstellingen in arm en rijk. Een ossenkar rijdt op de snelweg naast de nieuwste auto’s. Iedereen leeft vredig naast elkaar. Het is een industriestad, verkeersknooppunt, een cultureel centrum met theaters, universiteiten, musea en historische bouwwerken uit de Mogoltijd.

Op 300 km afstand van New Delhi ligt de stad Agra, met 1,2 miljoen inwoners, aan de rivier de Yamuna. Agra ligt in de deelstaat Uttar Pradesh, wat een van de armste streken ter wereld is. Men leeft veelal van de landbouw. Het verschil in ontwikkeling tussen mannen en vrouwen is hier nog heel groot.

Na een comfortabele vlucht, komen we na 8 uur vliegen aan op de luchthaven van Delhi. Het is dan al rond middernacht Indiase tijd.

eerste India ervaring

Onze eerste India ervaring hebben we al in de taxi vanaf de luchthaven naar het centrum van New Delhi. Na 5 minuten stopt de taxichauffeur omdat we een lekke band hebben. Terwijl wij langs de snelweg staan te wachten tot de chauffeur de band verwisseld heeft, hebben wij uitzicht op een vervallen tent waar een gezin in ligt te slapen terwijl het verkeer langs raast. De eerste bijzondere ervaring in India en er zullen er nog vele volgen.

De 2 dagen die we in Delhi verblijven, verdelen we in een dag Oud Delhi en een dag naar enkele bezienswaardigheden buiten Oud Delhi. Na wat onderhandelen gaan we met een taxi en een beperkt Engels sprekende chauffeur, op weg naar wat hoogtepunten buiten Oud Delhi. De taxi hebben we geregeld via de bellboy van het hotel en we betalen 600 rupee (€ 11,=) voor 6 uur.

India Gate

Door het chaotische verkeer rijden we eerst naar de India Gate. Dit is een 42 meter hoge poort die in 1931 werd gebouwd door de Britten ter ere van de Indiase en Britse soldaten die in de Eerste Wereldoorlog zijn gesneuveld. Dit gebied vormde het Britse bestuurscentrum van Delhi.

Vanaf de India Gate loopt een soort Champs Elysees, ‘het Rajpath’, naar het huidige parlementsgebouw, de San Sad Bhavan en het Presidentiële Paleis. Bij de India Gate lopen busladingen kinderen rond in schooluniform, die meer belangstelling voor ons hebben dan voor de India Gate. Wij zijn grote Europeanen met blond haar en daardoor voor deze kinderen een bijzonderheid.

Hindoetempel Lakshmi Narayan

Vervolgens rijden we via het centrale plein van Delhi, de Connaught Place, naar de hindoetempel Lakshmi Narayan aan de Noordwest kant van de stad. Deze hindoetempel is recent gerenoveerd en is vrij modern. Bij binnenkomst moeten we onze schoenen uitdoen en onze fotocamera, telefoon en water inleveren. Dit kan, tegen betaling, opgeborgen worden in een gammel kluisje. Alleen voor toeristen. In de tempel krijgen we een kleine rondleiding met als afsluiting een rode hindoe stip, uiteraard weer voor een kleine vergoeding. Deze tempel wordt niet door de lokale bevolking voor offers gebruikt, maar is meer een bezienswaardigheid.

Naast deze hindoetempel ligt een boeddhistische tempel, de Kari Bari, waar we ook even binnen gaan. Schoenen uit en op de grond zitten om de sfeer te proeven. We gaan vervolgens, op aandringen van de taxichauffeur, naar een Handycraft Shoppingcentre. Eigenlijk willen we dit niet maar de chauffeur zegt dat dit shoppingcentre iets bijzonders is wat we niet mogen missen. Maar het is natuurlijk alleen voor de toeristen, waardoor de aangeboden tapijten, beelden, sjaals etc. voor veel te veel geld worden verkocht. Daar zijn we dus toch weer ingetrapt.

Lodhi Gardens

We zijn hier dan ook weer snel weg en gaan naar Lodhi Gardens aan de zuidrand van de stad.

In deze mooie tuin, die in 1937 is aangelegd op verzoek van Lady Willingdon, staan 2 enorme graftombes die wel enigszins vervallen zijn. Deze graftombes stammen uit de 15e eeuw. Lodhi Gardens vormt één van de vele groene rustpunten in deze drukke stad.

Tombe van Humayun

Hierna rijden we via de Mathura Road naar de Tombe van Humayun, met o.a. het prototype (in rode zandsteen) van de Taj Mahal. In dit grote en imposante Oude Fort zijn diverse toegangspoorten o.a. de Humayun ’s Gate, een moskee en bibliotheek.

De volgende dag is Old Delhi onze bestemming en om 12.00 uur gaan we met een taxi op weg. Via de Ring Road rijden we erg snel naar het Rode Fort, het Lal Qila.

Het Rode Fort

Dit is weer een enorm groot complex, omringd door een hoge rode muur waarbinnen diverse gebouwen staan.

Een aantal gebouwen zijn uitgevoerd in wit marmer met prachtig ingelegde mozaïek bloempatronen. In de 16e – 17e eeuw is het Fort opgebouwd door de Mogols en daarna is het door diverse volkeren bewoond. In 1947 hebben de Britse soldaten het afgestaan aan de Indiërs en in 2003 is het opengesteld voor het publiek. Via de hoofdingang, de Lahore Gate, komen we via een overdekte bazaar het complex binnen (100 rupee entree) met o.a. een hamman, vergaderzalen, vrouwenvertrekken en een moskee.

Jama Masjid

Tegenover het Rode fort ligt de Jama Masjid (Vrijdagmoskee).

Via een lange trap, vol met bedelaars, komen we bij de ingang van deze moskee. De moskee is in 1644 gebouwd van rood zandsteen en wit marmer en biedt plaats aan 20.000 gelovigen op een binnenplein van 28 x 28 meter. Hier moeten we uiteraard ook weer de schoenen uit doen en we (toeristen) moeten weer betalen omonze fotocamera mee naar binnen te mogen nemen. Dit complex is vooral GROOT maar niet bijzonder mooi.

Pahar Ganj

Vervolgens rijden we in 30 minuten over een afstand van 5 km (!) naar de Pahar Ganj. Dit is een vriendelijk winkelgebied waar toeristen rustig kunnen rondkijken en niet worden lastiggevallen. Ons doel hier is de kralenwinkel “Banaras Handicraft”, waar ze prachtige kralen schijnen te verkopen. We komen hier ogen en tijd tekort, want we moeten weer op tijd terug zijn in het hotel.

Onderweg naar Agra

De volgende dag staan we vroeg op voor een lange autorit naar Agra. We vertrekken om 6.00 uur en het verkeer bij Delhi is al behoorlijk druk. Dit wordt richting Agra rustiger en we zien iets van het leven op het platteland. Hutjes middenin de the middle of nowhere.

Er is van alles te zien op de snelweg: kamelen met een vracht, fietsers, tuk tuks, voetgangers, koeien en honden. Na een koffiestop komen we na 3 uur rijden aan bij de rand van Agra.

Moskee van Akbar

Hier bezoeken we eerst de Moskee van Akbar. We gaan er niet naar binnen omdat daar de tijd voor ontbreekt. Via de hoofdingang hebben we wel een doorkijkje op het prachtige binnenplein. Het is weer gebouwd van rood zandsteen en ingelegd met prachtige mozaïeken van wit marmer. Op de vier hoeken staan sierlijke marmeren minaretten.

Taj Mahal

Dan op weg naar het hoogtepunt van deze reis, de Taj Mahal. Dit paleis werd in opdracht van Mogol-keizer Shan Jahan door 20.000 arbeiders gebouwd voor zijn lievelingsvrouw Mumtaz Mahal. De bouw duurde 22 jaar en werd voltooid in 1653. De Taj Mahal staat nu op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Vanaf de parkeerplaats gaan we met een fietstaxi naar de ingang, zo’n 2 km verderop. Hier is de entree 750 rupee (€ 14,=) en grote tassen moeten bij de ingang worden afgegeven.

De hoofdmoskee is geheel van wit marmer en 2 kleinere moskeeën zijn van rood zandsteen met marmer. Ook hier veel mozaïeken, waarvan de patronen overal weer in terugkomen, zelfs in de tuinaanleg. De hoofdtombe weerspiegelt in het water van de lotusvijver, wat de wereldberoemde foto maakt. De vier minaretten van 40 meter hoog hellen iets over naar buiten, zodat bij een eventuele aardbeving de hoofdmoskee niet wordt beschadigd.

Voor een bezoek aan de Taj Mahal heb je minimaal 4 uur nodig om alles te kunnen bezoeken. Helaas hebben we niet zoveel tijd want we moeten met de auto weer terug naar Delhi voor de KLM vlucht naar Amsterdam. Langs het Rode Fort proberen we Agra weer te verlaten, maar we zitten ongeveer één uur muurvast in het verkeer. Dit was ons in Delhi ook al eens overkomen net zoals de KLM crew van de terugvlucht, waardoor we met een uur vertraging uit Delhi vertrekken naar Amsterdam.

Het was een zeer korte reis maar wel een reis met bijzondere indrukken. India is een land van grote contrasten. Vol exotische geuren en kleuren! We komen hier zeker terug om ook de rest van dit prachtige land te leren kennen.

TIPS

Probeer zoveel mogelijk klein geld (1,2 en 5 rupee) te verzamelen want men verwacht overal een fooi (zgn. baksheesh) voor.
Wees voorzichtig met rauwe groeten, ongeschild fruit en ijs. Drink alleen water uit flessen en frisdrank uit blikjes.

West-Canada … Rocking through the Rockies 1

25 januari 202425 mei 2017 door Peter van Limburg

Bijna een jaar hebben we er naar toegeleefd: onze 29-daagse roadtrip door Amerika en Canada! In dit verhaal neem ik jullie mee door het prachtige deel van onze reis in Canada.

Op een vroege morgen in juni ontwaken we in het havenstadje Port Angeles (USA). Dit is onze vierde vakantiedag en vandaag gaan we de grens over naar Canada, waar we in totaal 13 dagen zullen verblijven.

Met onze huurauto rijden we naar de ferryterminal en checken in voor onze overtocht naar Victoria.
De overtocht duurt circa 90 minuten. Bij aankomst rijd je vanaf de ferry met je auto direct langs de douane en dan is het een vriendelijk ‘Welcome to Canada’.

Victoria

Wat een leuke charmante stad is Victoria! De naam doet het al vermoeden … met veel Victoriaanse gebouwen. We maken een stadswandeling die ons onder andere langs de British Columbia Parliament Buildings en The Royal British Columbia Museum brengt. Naast het museum ligt een, voor het publiek toegankelijk, parkje met veel totempalen. Dit deel van Canada werd ooit bevolkt door indianen en dat zie je op veel plekken terug.

We eindigen de wandeling bij het Government House, prachtig gelegen op een heuvel met geweldig uitzicht over de stad, de baai en de bergen van Olympic NP in de Verenigde Staten.

Op walvissafari

De volgende ochtend starten we de dag rustig. Via de winkelstraat lopen we aan het begin van de middag naar de binnenhaven van Victoria. Hier kijken we nog een tijdje naar de opstijgende en landende watervliegtuigjes. Een snelle verbinding met onder andere Seattle voor forensen. Als je geluk hebt is er ook nog een plekje vrij op een toeristische rondvlucht.

Vandaag gaan we iets doen waar we enorm lang naar uitgekeken hebben: we gaan op walvissafari! Bij het vertrekpunt hijsen we ons in thermopakken en nemen plaats in de zodiac.

Na rustig de haven te zijn uitgevaren gaat het gas open en gaan we op zoek naar de walvissen. Na ruim een uur gevaren te hebben spotten we de eerste ‘killer whales’, orka’s.

Er wordt verteld dat deze nooit alleen zijn en dat klopt. De orka’s komen zo’n drie keer per minuut naar boven en heel af en toe ook wat hoger het water uit. Wat een machtig gezicht zeg die grote beesten! Omdat de bootjes een respectvolle afstand houden is het lastig ze van dichtbij op de foto te zetten, maar met het blote oog is er genoeg te zien!

Omdat we een aardig eind hebben gevaren om ze te spotten, is het alweer tijd om terug te keren naar de haven. Daar aangekomen lopen we nog even door naar Fisherman’s Wharf, een ontzettend gezellig kleurrijk geheel van woonboten en restaurants.

Duncan

Rond negen uur vertrekken we de volgende morgen uit ons hotel. Onze eerste stop vandaag is Duncan, een klein uurtje rijden.

Duncan is de stad van de totempalen. Met gele voetstappen op straat is er een route uitgezet langs alle totempalen. Elke totempaal is opgebouwd uit verschillende dieren of mensen, met elk zijn eigen betekenis en symboliek. Bij elke paal staat dan ook netjes een omschrijving. Totempalen werden alleen gemaakt door de indianen in dit deel van Canada (en het noordwestelijke deel van Amerika). We komen er in dit deel van de reis veel tegen.

Chemainus

Tijd om verder te gaan naar ons volgende stoppunt een kwartiertje verderop: Chemainus.
Chemainus is een vroegere houthandelsplaats die nu bekend staat om haar (op dit moment) 39 prachtige muurschilderingen.

Bij de lokale VVV schaffen we een folder aan met de uitleg over de muurschilderingen. Veelal gaan ze over de geschiedenis van de plaats. De route is ook hier weer aangegeven met gele voetstappen.

Met de ferry naar Vancouver

Na de lunch is het tijd om verder te gaan naar Nanaimo, vanaf daar vertrekt onze ferry naar Tsawwassen.

De overtocht duurt ongeveer twee uur en vanaf de ferry rijden we in een half uur naar Vancouver. Ons hotel ligt vrijwel aan het water, dus we kunnen nog net genieten van een prachtige zonsondergang.

In Morton Park, naast de oceaan, vermaken we ons met de beelden van A-Maze-Ing-Laughter.

Stanley Park

Onze eerste dag in Vancouver beginnen we weer vroeg. We lopen richting Stanley Park in het noordwestelijke deel van de stad. Aan de rand van het park huren we twee fietsen en gaan daarmee het park verkennen.

Stanley Park is een natuurgebied wat de status stadspark heeft gekregen. Er zijn diverse fiets- en wandelpaden. Zo is er rondom het park een fietspad van zo’n negen kilometer lang. Verder leent het park zich ook uitstekend voor skaten en sporten. Ook zijn er in dit park weer wat totempalen te zien.

Gastown

Na het inleveren van de fietsen gaan we weer te voet verder. We lopen door wat winkelstraten waar we wat leuke shirts en een horloge kopen. Uiteindelijk komen we terecht in de wijk Gastown, de oudste wijk van Vancouver. In deze wijk zie je zowel historische gebouwen als moderne gebouwen en er heerst een gezellig sfeertje.

Uiteraard lopen we hier ook langs de belangrijkste bezienswaardigheden zoals het standbeeld van Gassy Jack op de kruising van Old Maple Tree Square en Water Street met de stoomklok.

Op de terugweg richting het hotel lopen we nog langs de cruisehaven aan Canada Place waar net twee cruiseschepen vertrekken.

Jericho Park

De tweede dag in Vancouver starten we een keer niet lopend, maar met de bus. Deze brengt ons naar Jericho Park aan de westkant van de stad. Wat een leuk en gevarieerd park is dit weer. Het is vandaag zaterdag en lekker weer, dus de lokale bevolking trekt er ook lekker op uit.

Het park ligt aan de zee en heeft ook een aardig stuk strand erbij. Hou je niet zo van zand, dan is er ook een groot zwembad. Een paar blokken achter het park zijn ook nog diverse winkelstraten. Voor de lunch halen we een heerlijke take-away bij de Thai en gaan dit lekker in het park opeten. We zitten tussen de Canadezen die barbecueën, yoga-en en luieren in de zon. Op ons kleedje voelen we ons helemaal thuis tussen de locals.

Granville Island

En we gaan weer in de benen, op naar Granville Island, vooral bekend om de Granville Public Market. Een overdekte markt met allerlei versproducten.

Daarnaast zijn er vele leuke winkeltjes, boetiekjes en galerieën.

Voordat we het taxipontje terugnemen naar ons hotel, sluiten we deze middag af met een heerlijk ijsje in het zonnetje.

Rustige dag

Vandaag hebben we een rustige dag, althans een rijdag van circa 350 kilometer. Een groot deel van de route voert door de bergen, dus we genieten volop van het uitzicht.

Halverwege de middag komen we aan in Kamloops. Deze plaats is voor ons puur een overnachtingsplaats en om even te relaxen. De rest van de middag brengen we daarom door aan het zwembad en ’s avonds vroeg naar bed.

Naar Jasper NP

En de volgende dag weer vroeg op, want we hebben weer een groot aantal kilometers af te leggen vandaag. Onze eindbestemming voor vandaag is Jasper NP, zo’n 450 kilometer verderop. Ook vandaag rijden we weer veel door de bergen, waarbij het landschap steeds van gedaante wisselt.

Bergen van een soort lava, glooiende bergen met veel gras en ruige bergen met veel sparren en sneeuw op de toppen. Na 5 uur rijden komen we aan in Jasper. We gaan eerst maar eens naar het informatiecentrum. We hebben veel gelezen over zogenaamde berenspray en besluiten dit te kopen. Omdat we er ook veel locals mee zien lopen, lijkt het ons geen overbodige luxe. Je zal maar oog in oog staan met een beer!

De rest van de middag brengen we al wandelend door op weg naar Pyramid Lake en mooi meer met de bergen op de achtergrond. We zien deze dag geen beren, maar in de volgende dagen komen we ze wel tegen!

Ben je benieuwd naar de rest van deze reis? Klik dan hier

Geschreven door: Nicole Bakker

Winter Wonderland in Levi, Fins Lapland 2

8 maart 20182 september 2017 door Peter van Limburg

Na een paar fantastische dagen (lees hier) zijn we compleet verliefd op Fins Lapland. Gelukkig is onze vakantie nog niet ten einde!

Naar de kerstman

Vandaag brengen we een bezoek aan de kerstman. De kerstman woont in Rovaniemi, op de grens van de poolcirkel. We stappen in de bus die ons in ongeveer 2,5 uur naar Santa Claus’ Village brengt. Ik zal eerlijk zijn wanneer ik zeg dat ik een Eftelingachtig dorp had verwacht.

Maar er lopen geen elfjes en er zijn geen werkplaatsen waar speelgoed gemaakt wordt. Ook zie ik geen lading cadeaus of pakhuizen, laat staan vliegende rendieren. Het dorp is echter wel leuk opgezet, er zijn genoeg winkels en restaurants en je kunt er allerlei activiteiten doen. Santa Claus’ Village is niet goedkoop, maar het is wel heel bijzonder om op de grens van de poolcirkel te staan.

Verder kun je er o.a. (tegen betaling) een ritje maken met rendieren, er is een klein ijshotel en uiteraard de reden waarom wij hierheen wilden: je kunt er de kerstman ontmoeten. En dat doen wij dan ook. Je mag zelf geen foto’s maken en als je een foto wilt met de kerstman samen, dan moet je flink in de buidel tasten. Maar de ontmoeting is toch leuk en de kerstman is een alleraardigste man die je in je eigen taal begroet en een kletspraatje met je aangaat.

Verder snuffelen we rond in de winkeltjes, gaan we lunchen en wandelen rond in de omgeving, die ook hier weer wonderschoon is.

Op zoek naar het noorderlicht

Einde van de middag rijden we terug naar Levi. Onze gids vertelt ons dat het helder weer is de komende nacht en dat we wel eens kans kunnen hebben op het zien van het noorderlicht.

Aan het einde van de avond trekken we dus weer onze thermo outfit aan en lopen in 15 minuten naar het meer waar we 2 dagen geleden overheen liepen. We zijn er nog geen paar minuten, er staan al aardig wat mensen en ja hoor: er begint iets te bewegen aan de hemel. We krijgen niet een hele spectaculaire show te zien, maar we zien wel degelijk het noorderlicht, dat constant verandert. Het is een bijzondere ervaring die ik nooit meer zal vergeten.

Erg koud

Het is erg koud die nacht, -25 graden, maar dat maakt wel dat de hemel helder is en wij dit prachtige natuurfenomeen kunnen aanschouwen. Foto’s maken is echter niet eenvoudig en die van mij zijn niet scherp. Je kunt je camera niet zonder handschoenen vasthouden en de camera’s hebben zeker last van de kou. Dit geldt ook voor sommige mobiele telefoons die bijna letterlijk bevriezen of uitvallen. Maar we hebben het noorderlicht vastgelegd en het staat vooral in ons geheugen gegrift. Met bevroren wimpers en een ijskoude neus keren we voldaan terug naar onze blokhut.

huskysafari

Vandaag staat er een 10 kilometer lange huskysafari op het programma. In Finland zijn diverse huskyboerderijen te vinden. We rijden eerst een stuk met de bus en zien onderweg de zon opkomen. Na ongeveer 45 minuutjes komen we aan bij de huskyboerderij. We maken kennis met de gidsen en krijgen eerst een duidelijke uitleg en instructies, zodat wij weten wat ons te wachten en te doen staat.

We gaan op pad in sledes geschikt voor 2 personen, waar 6 husky’s voor gespannen staan. Het is de bedoeling dat 1 persoon achterop staat, stuurt en remt en de ander zit ervoor als passagier. De husky’s zijn ’s ochtends vroeg erg uitgelaten en het is dan ook niet de bedoeling ze voor de rit te aaien. Ze staan klaar voor de sledes, vast aan een riem.

Gedurende de pauze in de rit moet je ook op de remmen blijven staan, anders gaan de husky’s er vandoor met de sledes, want ze willen blijven rennen. Er ligt een behoorlijke laag sneeuw en omdat de husky’s niet door 70 centimeter sneeuw kunnen ploegen is er een traject gemaakt in de sneeuw.

Er gaat een sneeuwscooter voorop en er volgt er een aan het einde van de rij en we gaan op pad. De husky’s huilen als wolven, tot het moment dat ze mogen rennen en dan is het genieten.

Het eerste stuk sta ik aan het stuur en moet ik zelfs nog even meetrappen als we heuveltjes omhoog gaan. Het is letterlijk een actieve vakantie. Eenmaal op het vlakke traject is het puur genieten van deze prachtige tocht. Er is geen huis te zien, alleen maar bos, vlaktes, meren en dat alles onder een dikke laag sneeuw en een heldere hemel waar de zon volop schijnt.

Het besturen van de slede is toch nog een opgave, aandacht is vereist, maar wat een geweldige ervaring. Halverwege wisselen we van plaats (net als bij de sneeuwscootertocht) en krijg ik de kans wat te fotograferen en filmen. Het zonnetje is op en ik ben zwaar onder de indruk van deze ervaring.

Puppy’s

Na afloop mogen we de honden aaien, ze zijn tot rust gekomen. Ook mogen we even kijken bij de puppy’s en krijgen we meer te horen over het leven van de husky’s.

Ondanks dat we ons thermopak aan hebben, hebben we het aardig koud gekregen. We krijgen in een tipi een heerlijk warm drankje aangeboden en keren daarna weer terug naar de bewoonde wereld van Levi. Daar genieten we van een late lunch en besteden onze vrije middag in het dorp. ’s Avonds rusten we uit in onze blokhut.

skiles

Vandaag gaat de helft van het gezelschap naar de piste voor skiles en de andere helft pakt weer de gondel naar boven om een kijkje bij de skiles te nemen. Aangezien ik mijn benen al breek door enkel naar een ski te kijken, behoor ik tot de andere helft.

Ik maak wat foto’s van onze skiënde reisgenoten en we drinken een Finse alcoholvrije glühwein in het café bovenop de berg.

Dan nemen wij het wandelpad terug naar beneden. Onderweg is nog een klein rendierenboerderijtje. Er is flink wat sneeuw gevallen de afgelopen nacht en de wandeling is prachtig en we moeten goed uitkijken met het aflopen van de trappen.

naar Lainio Snow Village

Als ook de skiërs weer terug zijn gaan we terug naar de blokhut om een hapje te eten en maken we ons op voor een avondexcursie naar Lainio Snow Village. Onderweg naar de opstapplek steekt er zowaar een poolhaas het wandelpad over, maar eenmaal verdwenen in de sneeuw is hij niet meer te vinden.

Lainio Snow Village ligt ongeveer 45 minuten van Levi vandaan. Het is een prachtig ijshotel, compleet met bar en restaurant, dat vrij afgelegen ligt. Bij helder weer heb je hier dus ook kans om het noorderlicht te zien. De hotelkamers zijn pas voor de gasten toegankelijk vanaf 10 uur ’s avonds en dat betekent dat wij op ons gemak alle kamers en suites kunnen bekijken.

Elk kamer ziet er anders uit en we kijken onze ogen uit, zeker nu ’s avonds alles prachtig verlicht is.

Er is ook een trouwkapel, een restaurant en bar waar wij van een heerlijke cocktail genieten. Werkelijk alles is van ijs en sneeuw gemaakt en de sculpturen zijn prachtig.

Het is ontzettend jammer dat de hele boel uiteindelijk smelt. De winter erop beginnen ze weer opnieuw met bouwen. Het ijs van deze winter wordt alvast opgeslagen voor de bouw van het volgende hotel. We keren terug naar Levi met ontzettend veel foto’s van alle prachtige ijssculpturen die we gezien hebben.

Laatste dag

Onze vakantie zit er bijna op. We pakken onze koffers weer in en verlaten onze blokhut in de ochtend; onze bagage wordt opgeslagen.

De laatste uurtjes brengen we door in het dorp en kopen we nog wat souvenirs. We lunchen uitgebreid alvorens we met de bus terug keren naar de luchthaven.

Tot slot

Goed, een bestemming minder op mijn bucketlist. Alhoewel … een winters avontuur in het Finse Lapland is voor herhaling vatbaar! Er valt daar namelijk nog zoveel meer te beleven!

En wie weet zie ik dan nog een keer het noorderlicht zoals op het filmpje hieronder …

Winter Wonderland in Levi, Fins Lapland 1

8 maart 201810 augustus 2017 door Peter van Limburg

Deze Travelplanner heeft een bucketlist … Een ‘nog te maken reizen’ bucketlist wel te verstaan en de bestemming Fins Lapland stond al jaren op deze bucketlist. Nadat ik de meest mooie verhalen te horen kreeg van vrienden, collega’s uit het vak, maar ook van onze klanten dacht ik: en nu ga ik zelf ook!

Ik stop mijn koffer vol met warme kleding, geitenwollen sokken en thermo ondergoed en met een gezelschap van vier sta ik begin februari op Schiphol om af te reizen naar Fins Lapland. We vliegen op Kittila, de aanvlieghaven voor o.a. Levi, waar wij zullen verblijven.

Aankomst

Na een vlucht van ruim 3 uur komen wij einde van de middag aan. Het is al donker, maar we zien dat er een flink pak sneeuw ligt. Eenmaal uit het vliegtuig gestapt is het -10 graden, maar deze kou is toch anders dan de waterkoude die wij in ons kikkerlandje ervaren.

Als je warm gekleed bent, kun je er goed tegen! We maken kennis met de reisleiding, stappen in de transfer bus en worden naar Levi gebracht, dat nog geen 20 minuten rijden is.

In een blokhut

In Levi hebben wij een blokhut geboekt, welke net buiten het centrum is gelegen. We worden vanuit het centrum met een minibusje ernaartoe gebracht en aan het einde van de vakantie worden we er weer opgehaald. De blokhutten staan in rijtjes van vier naast elkaar, maar niet tegen elkaar aan.

De blokhut ziet er prachtig uit, is goed uitgerust (inclusief sauna) en het is heerlijk warm binnen. Het is ruim opgezet en je kunt er eventueel een auto naast parkeren. Buiten ligt er een flinke lading openhaardhout, er staan sleetjes en een sneeuwschep.

Wat een rust

Het is er heerlijk rustig, overal in de sneeuw zijn sporen van poolhazen (of sneeuwkonijnen zoals ik ze noem) te zien.

We pakken onze spullen uit en lopen ’s avonds naar het centrum van Levi om wat boodschapjes te doen. Levi heeft 2 grote supermarkten en de prijzen zijn niet mis, maar je kunt er echt alles kopen wat je nodig hebt.

Winter wonderland

De volgende dag hoeven we niet vroeg op. We slapen een beetje uit, maken een uitgebreid ontbijt en aanschouwen eindelijk het prachtige winter wonderland bij daglicht. Het wordt pas rond 10 uur licht deze tijd van het jaar en de zon gaat rond half 4 onder.

Er ligt zo’n 70 centimeter sneeuw en het levert een hoop plezier op wanneer we een rondje om de hut doen.

Sneeuwschoen wandeling

’s Middags staat er een sneeuwschoen wandeling op ons programma onder begeleiding van een vriendelijke en ervaren gids, die ons vertelt dat de wandeling te vergelijken is met een goede workout op de sportschool. We krijgen allemaal sneeuwschoenen en indien je wilt, kun je ook wandelstokken erbij krijgen. Maar een beetje bikkel wandelt natuurlijk zonder.

Onderweg vertelt ze interessante wetenswaardigheden over de lokale flora en fauna en ook over de vele sporen die er te zien zijn in de sneeuw. Zowel de poolhaas als poolvos zijn wit en komen meestal ’s avonds en ’s nachts tevoorschijn, dus moeilijk te spotten.

Het is een geweldige ervaring, alhoewel de inspanning ons nog verrast, want wij gaan de berg op. Het lopen op deze sneeuwschoenen valt niet mee, menigeen belandt met zijn neus voorover in de sneeuw (ik als eerste), wat hilarische momenten oplevert (probeer maar eens op te staan met die grote ijzers onder je voeten!). Maar de klim, de prachtige omgeving en het uitzicht bovenop de berg maakt de inspanning meer dan de moeite waard.

Na een warme bessensap gedronken te hebben dalen we af naar beneden en verdienen we ’s avonds wel een goede maaltijd. We vinden een klein restaurantje en genieten van een Finse maaltijd met Fins biertje.

Gewone wandeling

De volgende ochtend voelen we onze spieren goed, maar de omgeving is te mooi om binnen te blijven zitten. We hebben overdag geen excursie op het programma staan en besluiten een gewone wandeling te maken. We trekken onze warme kledij weer aan en wandelen richting een van de grote meren aan de rand van Levi. Heen lopen we op het voetpad naast de weg langs het meer, bezoeken een kleine kinderboerderij waar ook 2 rendieren hun thuis hebben.

Op het meer

Terug kunnen we wandelen over het meer, dat uiteraard bevroren is; het ijs is ongeveer 2 meter dik. We zien 2 mannen vissen bij een wak en verder is er veel verkeer op het meer. Er zijn namelijk paden voor wandelaars, langlaufers en sneeuwscooters en eigenlijk is dat in de gehele omgeving van Levi het geval zodat niemand elkaar in de weg zit.

We genieten wederom van de prachtige uitzichten onderweg en het is wel heel bijzonder om over zo’n dikke laag ijs te lopen.

Sneeuwscootersafari

’s Avonds staat er een sneeuwscootersafari op het programma. Op deze manier kunnen we wat verder het dorp uit en hebben we misschien kans om het noorderlicht te aanschouwen. Van het excursiebureau krijgen we een geweldige outfit, bestaande uit een dik thermopak, stevige sneeuwlaarzen, dikke wanten en een thermomuts en we mogen deze outfit de rest van de week houden. Deze outfit hebben we hard nodig op de excursie want ’s avonds is het uiteraard kouder dan overdag en op de sneeuwscooter al helemaal.

We krijgen netjes instructies en we rijden zelf door de meest mooie bossen naar een open vlakte toe. We zitten met 2 personen op een sneeuwscooter en je hebt uiteraard een rijbewijs nodig om ze te mogen besturen. Helaas is het noorderlicht vanavond niet te zien, het is bewolkt. Maar er staat een grote hut waarin wij hotdogs krijgen en een warm drankje en de gidsen vertellen hun verhalen over het leven in Lapland. De rit is spectaculair, na de pauze wisselen we van bestuurder en rijden we terug. En wie weet komt dat noorderlicht nog wel een andere avond!

Levi

Vandaag hebben we niets gepland staan. We slapen uit en lopen op het gemakje naar Levi en strijken neer bij een bakkertje voor een kopje koffie/thee met iets lekkers. We struinen door het dorpje en bezoeken de souvenirwinkels om te zien wat er allemaal te kopen valt. Er is veel houtsnijwerk te vinden en er zijn typische Finse lekkernijen te verkrijgen.

Levi is een populair skigebied, er zijn vele pistes en een aantal daarvan komen uit aan de voet van het dorp. We besluiten de gondel naar boven te pakken zodat wij het uitzicht kunnen bewonderen. Eenmaal boven op de berg aangekomen zien we dat er een mooi wandelpad is, dat het Nordic Light Trail genoemd wordt. Er bevindt zich boven de berg ook een prachtig hotel en er is een vergader/expositieruimte met café.

Het zonnetje schijnt vandaag voor het eerst en dat maakt de panorama uitzichten nog indrukwekkender.

Blokhut met haardvuur

Halverwege is er een blokhut waarin een groot haardvuur knappert en waar je kunt zitten, warme drankjes kunt kopen, marshmellows kunt roosteren en even kunt opwarmen. We maken hier dankbaar gebruik van, het heldere weer is prachtig, maar maakt ook dat het kouder wordt en het is buiten zo’n -15 graden.

De dame die in de blokhut werkt vertelt ons dat er vanuit het centrum van Levi ook regelmatig een bus rijdt, die toeristen naar boven brengt en weer terug, tot ’s avonds laat. En naast het gondelstation is er een stijl wandelpad met veel trappen dat het centrum van Levi verbindt met de top van de ski berg. Na een korte pauze lopen we verder en keren we terug naar de gondel wanneer de zon is onder gegaan. Het pad bewaren we voor een andere keer.

Op zoek naar het noorderlicht

’s Avonds rond middernacht gaan we op zoek naar het noorderlicht. We trekken onze thermo outfit aan en lopen naar een ander meer toe in de hoop vanavond wel het noorderlicht te aanschouwen. Maar het is wederom te bewolkt, zien enkel licht dat vanaf de bergen over de pistes schijnt.

Na een half uurtje staken we onze poging en keren we terug naar de blokhut. De week is nog niet om, dus wie weet!

Benieuwd naar de rest van het verhaal? Klik dan hier

Hier onder indrukwekkende beelden van het noorderlicht van het Fins Verkeersbureau

Istanbul, de stad waar oost en west elkaar ontmoeten

28 mei 20197 oktober 2013 door Peter van Limburg

Istanbul is een bruisende stad, waar het exotische en het moderne naast elkaar bestaan, het fantastische naast het alledaagse, moskeeën naast hotels en paleizen naast houten huisjes. De geschiedenis van Istanbul heeft gezorgd voor een grote rijkdom aan interessante gebouwen en een onvergetelijke skyline van koepels en minaretten. De stad heeft een overvloed aan belangrijke historische gebouwen en interessante nieuwe galeries en musea en biedt bezoekers meer dan genoeg om op z’n minst een paar dagen door te brengen. Ook ’s nachts bruist de stad van het leven. De vele bars, clubs en restaurants maken dat u zich in Istanbul geen moment hoeft te vervelen.

Istanbul strekt zich uit over twee continenten, Europa in het westen en Azië in het oosten. De Bosporus stroomt door het hart van de stad en verbindt de Zwarte Zee, de Zee van Marmara en de Gouden Hoorn met elkaar.

In november 2008 is het dan zover! We gaan vanwege ons 50 jarig bestaan met (bijna) alle medewerkers als verrassing 2 dagen naar Istanbul. De eerste ochtend ‘doen’ we de echte highlights onder leiding van een gids en de tweede ochtend verkennen we het wat nieuwere deel van de stad d.m.v. een puzzeltocht. De middagen zijn ter vrije besteding en worden door diverse activiteiten ingevuld.

Alle grote bezienswaardigheden liggen op loopafstand van elkaar in het oude Europese deel en we bezoeken achtereenvolgens de Blauwe moskee, de Aya Sophia en eindigen in het schitterende Topkapi paleis.

Blauwe Moskee

De Sultan Ahmed moskee, bijgenaamd de Blauwe Moskee, is één van de bekendste bezienswaardigheden van Istanbul. Deze Moskee, die tussen 1609 en 1617 in opdracht van Sultan Ahmet I werd gebouwd, is het islamitische antwoord op de Ayia Sofia. De architect wilde de grandeur van die christelijk-orthodoxe kerk overtreffen en volgens velen is hij daarin geslaagd.

De Blauwe Moskee heeft een centrale koepel van 33 meter doorsnede waaromheen lagere koepels zijn geplaatst. De moskee heeft maar liefst zes minaretten, die symbool stonden voor de rijkdom van de sultan.

In het interieur is niet meteen duidelijk waarom het gebouw de Blauwe Moskee wordt genoemd. De 20.000 tegeltjes uit het stadje Iznik hebben blauwe, groene en roodbruine kleuren. De blauwe tegeltjes die de Moskee zijn bijnaam geven zijn voornamelijk aangebracht op de hogere delen en op de binnenplaats.

Aya Sophia

De Aya Sophia is een voormalige kathedraal en moskee in de stad Istanbul. Ruim 1500 jaar geleden bouwden de christenen de eerste Aya Sofia en hebben hier gebeden tot ongeveer 1000 jaar later toen de moslims de kerk ombouwden tot moskee. Er werd jarenlang om gevochten, totdat de staat het beu was en ingreep. Sindsdien is het geen kerk of moskee meer, maar een museum.

In 1985 werd het gebouw door de UNESCO tot werelderfgoed verklaard. De Aya Sophia is de basis geweest voor alle moskeeën die na de verovering van Constantinopel werden gebouwd in het Osmaanse Rijk.

Topkapi Paleis

In het Topkapi Paleis kan men zich een voorstelling maken hoe de sultans leefden. Het is een uitgestrekt complex (6700 m2!) met binnentuinen en paviljoens. Het paleis bestaat uit meerdere gebouwen die vier mooie binnenplaatsen omringen.

Het oorspronkelijke Topkapi Paleis werd halverwege de 15e eeuw gebouwd door sultan Mehmet II. In de eeuwen daarna werd het paleis door verschillende sultans uitgebreid, om uiteindelijk plaats te bieden aan zo’n 4000 mensen: de sultan en zijn familie, de harem en alle bedienden.Tegenwoordig is het Topkapi Paleis in gebruik als museum en één van de meest bezochte bezienswaardigheden in Istanbul met een prachtig uitzicht over de Bosposrus.

De Harem, waar de vrouwen van de sultan en zijn 400 concubines verbleven, is in een apart deel van het Topkapi Paleis en spreekt het meest tot de verbeelding. Omdat voor een bezoek aan de Harem extra entreegeld gevraagd wordt, is het hier een stuk rustiger dan in het algemene deel van het paleis.

Het oudste deel van de Harem dateert uit de 15e eeuw, maar door brand en verbouwingen zijn er ook gedeelten die dateren uit de 19e eeuw. Omdat een deel van de ontelbare kamers in Osmaanse stijl is ingericht, kun je je een goede voorstelling maken van het leven aan het hof.

Na een heerlijke lunch op een van de vele terrassen in de buurt, bezoeken we ook nog de Basilica Cisterne, die vlak naast de Ayia Sofia ligt.

Basilica Cisterne

Het waterreservoir dat uit de 6e eeuw dateert werd door de Byzantijnse keizer Justinianus aangelegd als wateropslagplaats voor zijn paleis. Deze cisternen vond je in vroeger tijden overal in de stad om de bevolking, tijdens een beleg, van schoon drinkwater te kunnen voorzien. Het water voor de Cisterne werd middels een aquaduct aangevoerd uit de bossen in de omgeving van de stad.

In de grote ruimte staan 336 marmeren zuilen die, met name door de verlichting, de Cisternen de aanblik geven van een kathedraal. Omdat de cisterne een constante aangename temperatuur heeft, is het met name in de hete zomermaanden een populaire bezienswaardigheid.

Grote Bazaar

Istanbul is de stad van de Bazaars. Als je van winkelen houdt, moet je zeker de 2 grote Bazaars bezocht hebben, de Grote Bazaar en de Egyptische Bazaar.

De Kapali çarşi is groot, héél erg groot. Er wordt zelfs gezegd dat het de grootste overdekte markt ter wereld is. Het is eigenlijk een overdekt stelsel van straten en straatjes met daarin winkeltjes, eettentjes en cafés. Het is bijna onmogelijk ze allemaal te bezichtigen. Het zijn er bijna 4000, en hoewel er een soort bewegwijzering is, raak je er gemakkelijk de weg kwijt. Het is daarom handig te onthouden via welke poort je de bazaar binnen loopt.

Elk gedeelte van de bazaar specialiseert zich op een eigen terrein. Zo vind je zilversmeden in de ene straat en tapijtverkopers in een andere straat, enz. Ook verkopen ze nepmerkkleding, aardewerk, sieraden en andere snuisterijen.

Vergeet in de bazaars niet af te dingen, als je ongeveer op 60 procent van de oorspronkelijke prijs uitkomt, heb je het goed gedaan. Pinnen in de bazaar is geen probleem want er zijn voldoende pinautomaten aanwezig. Een bezoek aan de Grote Bazaar zorgt gegarandeerd voor een prachtige dag. De Grote Bazaar is de gehele week open behalve op zondag.

Egyptische Bazaar

De Kruidenbazaar gelegen in de Eminönü wijk van Istanbul is ook bekend als de Egyptische Bazaar. Het is een van de oudste overdekte markten van de stad. De Egyptische Bazaar is veel kleiner en knusser dan de Grote Bazaar.

Hier doen de Turken zelf ook hun boodschappen. Je vindt er specerijen, exotische kruiden, gedroogd fruit, noten en zaden en andere etenswaren. Er zijn echter tegenwoordig ook veel souvenirs en juwelenwinkels te vinden. De bazaar ligt aan het zuideinde van de Galata Brug aan de Gouden Hoorn. De bazaar is de gehele week open behalve op zondag.

Shoppen

Naast de Bazaars kent Istanbul ook nog vele moderne winkels, zoals bijvoorbeeld de Istiklal Cadessi (Nederlandse Kalverstraat) in de wijk Beyoglu.

Een trammetje rijdt piepend en krakend door de straat, van het Tünelstation naar het Taksimplein. Ook heeft Istanbul nog diverse moderne winkelcentra.

Bosporus

Wat ook een hele ervaring is om met de veerboot een tochtje over de Gouden Hoorn of Bosporus te maken.

Aan de voet van de Galatabrug, die altijd vol met vissers staat, liggen de vele veerboten te wachten om je naar een ander deel van de stad te brengen. Wil je even weg uit de hectiek van de stad, dan is een tochtje naar de Prinseneilanden een aanrader.

Eten

Istanbul kent talloze restaurants en de Turkse keuken is heel gevarieerd. Een lekker eetadresje vinden zal dus geen enkel probleem zijn. Je kunt bijvoorbeeld eens naar het Franse straatje (een zijstraatje van de Istiklal Cadessi) gaan.

Ons bezoek van een paar dagen was helaas te kort om alles te zien, maar we hebben in ieder geval een goede indruk gekregen van deze wereldstad om te weten dat we zeker nog een keer terug zullen keren. Tenslotte hebben we nog heel wat te zien, zoals o.a. het Dolmabahce Paleis, de Galatatoren, de oevers van de Bosporus met zijn oude houten huizen en om gewoon lekker rond te slenteren in deze stad op de grens van 2 werelden.

Nog een paar tips:

Houd je van voetbal, dan is een bezoek aan een wedstrijd van een van de drie topclubs uit Istanbul (Fenerbahce, Galatasaray of Besiktas) een aanrader. De Turken zijn helemaal voetbalgek!
Let wel op voor de taxichauffeurs. Zoals in elke wereldstad zitten er onbetrouwbare tussen. Dus goed afspreken en uitkijken met afrekenen.
Houd er rekening mee dat je naar een Islamitisch land reist en dat je er beter niet tijdens de Ramadan heen kunt gaan. Check van tevoren wanneer deze precies is. Elk jaar valt de Ramadan anders.
Moskeeën zijn altijd open, maar alleen overdag en buiten de gebedstijden te bezichtigen. Houd er rekening mee dat de schouders en benen bedekt zijn. Voor dames geldt dat ook het hoofd bedekt dient te worden (behalve dan voor de Blauwe Moskee). Handig is om een eigen sjaal mee te nemen. Het is niet toegestaan om een moskee met schoeisel te betreden.

Geschreven door: Peter van Limburg